Merry ang Pasko!

Oh hi dur everyone!

Pumipintig pa naman ang dapat pumintig sa akin gaya ng puso at pulso mey. Kamusta na kayong lahat? Kahit hindi nyo ko na miss, na miss ko mag sulat. Like super! Mga anim.

Hindi ko alam pa'no mag simula mag sulat. Ang hirap palang ma-tengga sa mundong nakasanayan mong gawin. I feel like a foreigner now. I guess, it's not my comfort zone anymore. I'm lost without your love. Charot lang.

Masyado akong nag enjoy sa pakikipag socialization sa labas ng mundo ng sapot, nakaka miss din pala ang side kong tahimik, mayumi at finesse sa mundo ng internet.

Wala namang masyadong nag bago sa akin. Mataba parin at pangit. Fail ang road to fitness ko! Yeah, slap me 20 times. Next year na lang ulet mag aattempt.

eggzoited ako kasi uuwi ako ng Lupang Hinirang. Yay! Ngayon ko lang na realize na isang taon pala akong hindi naka uwi ng Pinas. Medyo nag tipid kasi nakakabawi-bawi palang sa gastusin sa sakahan at koprahan.

Ang dami ko naring mga misadventures na hindi na isulat dito sa diary na ito. Maraming mga heartaches na rin ang nag daan. Madaming pait at saya ang hindi na ilathala sa mumunti kong tahanan. Kayo kamusta na kayo? Masaya ba ang Pasko nyo? Sana marami kayong na share-ran ng Christmas bonus nyo.  Wag masyadong mag damot nakaka liit ng betlog yan.

As for me, first time kong nag celebrate ng Christmas dito sa Singapore. Hindi sya kasing saya ng Pinas pero hindi naman malungkot. Saktong emo shit lang ganyan.  Sa katunayan ang proof ng emo shit ko ay... Kumapit kayo.

Emong-emo eh, no?!

Wag nyo nalang pansinin ang Badminton bag at slippers sa likod ko. Bilang trip-trip lang, nag bihis kame ng kunyari malamig at nag handa ng mga masasarap na pag kain 'nung Pasko para naman sumaya din ang pasko namin at mag karoon ng konting twist. Ang contribution ko ay ang Puto at Kuntsinta na pinagawa ko sa kaibigan ko, pero ang press release ko ako gumawa. Syempre, hindi na niwala ang mga hitad feeling naman nila hindi ako marunong gumawa ng Chicken Cordon Bleu. Hmp!

Tumawag ako kila Mudrax at Pundrax para bumati ng Merry Christmas. Baka sakaling maibsan ang lukot nila kasi miss na miss na nila ako. Pag tawag ko, aba hindi sumasagot ng cell phone. Inisip ko baka busy lang. After Noche Buena tumawag ako ulit. Busy daw mag ihaw ng Ribs, madami daw bisitang mga kapitbahay, bukas na daw ako tumawag.

Tats na tats naman ako kay Mudrax! Classic. Gusto ko bigla bawiin ang pinadala kong perang pamasko at sabahayn ng tantrums sa kalsada.

Excited na kong umuwi ng Pinas. Excited na kong makita ang MOA. Excited na ko mag lakad sa greenbelt. Basta excited na ko. Sana madami akong makitang mga kaibigan kahit medyo late na ang uwi ko. Kung hindi, hindi na ko uuwi kahit kelan, sa Europe nalang ako uuwi bilang duon naman ang home town ko. Charowt!

Kayo sana naging meaningful ang Pasko nyo. Sana nakasama nyo ang mahal nyo. Sana hindi kayo nag emo masyado. Sana madami kayo nakuhang gifts. Higit sa lahat sana marami kayong napasayang tao!

World peace!

Merry Christmas sa lahat ng naliligaw sa maagiw na blogsite na ito.

Ingats!

It's been a while...

Wala na kong ginawa kundi mag badminton. Kahit natutulog napapanaginipan kong tumitira ako ng shuttle. Ang buhay ko sa Singapore ay isang malaking badminton. Sometimes, I find it kinda boring. Very time consuming kasi mag laro, minimum 3 hrs kame kung mag laro. I was exposed to different pinoy badminton groups here in Singapore. Every time na may tournament parati akong sumasali. Adik lang ang peg. Ang bilis naman kasi talaga makapag burn, good cardio workout kasi sya kaya mas kinarir ko sya over running. Kasi alanganamang tumakbo ako 3hrs. Hindi ko naman yata kaya 'yun.

Pero, kasabay ng pag aadik ko sa Badminton ganun din ang pag aadik kong kumain ng bongga jabongga pag tapos mag laro. And I hated it. Arti lungs. Syempers, nagpapa-payat ako pero hindi naman pumapayat ng bonggels kasi ang takaw mey. I'm so sick and tired of waiting. Charot.

Minsan naiisipan ko na talagang mag pa lypo para mas mapabilis ang pag kakaron ko ng flat stomach. Para naman pag beach season na hindi ako lagi naka rush guard. Kaso takot me sa injection. Tsaka baka kulang ang lalagyan ng Belo group pag nag sunction na sila ng taba mey.

Nahihirapan akong mag diet. Hindi ko mapanindigan ang fruits at vegies. Nag sasabaw ang laway ko sa tuwing napapadaan ako ng McDonald's. Nag susumigaw ang BigMac sa utak mey. I'm so weak kaya sinasamahan ko sya ng Large fries and coke. Haist!

This is the fatboi me recently. Making Selfie in the toilet. Not the selfie bastos that you think but the Selfie definition ayon sa Oxford dictionary. LOLz

Fine. I'm just a poor fat lonely boi na walang nag aaruga. Hahaha Baboy lang ang peg kelangan arugain?!

It has been 4 months since I started my new job. And I thanked the Lord for blessing me another opportunity to work here. My new job is okay pero ngayon nag sisimula na syang maging complicated. Haist. But who am I to complain?

Couple of weeks ago nag attend ako ng Onshore Safety Course. Alam nyo 'yung mga platform ng Oil Refinery sa gitna ng dagat? Onshore tawag dun. So may malanding safety training pa pala bago ako maka tapak sa Onshore assignment ko. Pero bago ang lahat may medical test.

Gawd, ayaw na ko tantanan ng mga walang hiyang medical test na yan. I passed the test pero naman nalamutak ang buong pagkatao ko sa medical exam. I feel dirty. Ang dumi-dumi mey.

Sabi kasi ni Doc pag pasok ko sa clinic pag tapos mag tanong ng medical history ko. Take off your shirt and pants. Kasama talaga shirt???! Hindi ko kinaya gusto ko sya sampalin ng figurine nyang skeleton.

Pero kelangan eh, so nag hubad me. Iniwan ko lang ang aking colorful undies. ahahha

Sabi nya. Take off your shorts. Sabi ko that's not a shorts. It's a brief. Ahahahah Sabi nya take it off. Edi inalis mey. Tapos piniga-piga nya ang aking betlogs. Ganun ba talaga para malaman kung may luslus?!

After all that stuff. Pasado mey! Yey!

Kaya natuloy na ko sa Safety course class. Sa Safety course kala ko mga arte-arte lang na wag gawin 'to ganyan at mag suot ng presonal protective gadget and all that shit. Pero hindi pala ganun. Meron sya helicopter crash survival training. At merong fire escape training. At Sea Survival bullshit kyeme. Gusto ko na sana mag walk out. Hindi ko kaya ang mga ganun! Ang kaya ko lang gawin eh, paunahan umubos ng burger. Chars!

First part ang Helicopter Crash escape. Bali merong replica ng helicopter tapos nakasakay ang apat na tao tapos i susubmerge sya sa tubig tapos babaliktad ang helicopter sa ilalim ng tubig. So ang goal is mag unbuckle ng seat belt at basagin ang bintana at mag escape at lumangoy sa pampang.

Guess what?! Ang dami kong nainom na tubig at muntik na me mamatay. Hatechitt!!!

Hilong-hilo me sa ilalim ng tubig at nauubusan na ko ng Oxygen. Hindi ko pa na uunbuckle ang aking seatbelt. Nightmare! Pero paso mey matapos ang ilang beses na pag submurge. Yey!

Sa fire escape naman. Merong room na super madilim at super mausok at super mainit tapos kakapain mo lang ang mga wall hanggang maka escape ka sa kabilang pinto.

Guess what?!

Naka limang ulet ako bago ako maka escape. Kinabisado ko lang ang floor plan kaya ako naka escape. Ang sakit sa likod at ang hirap mangapa sa darkness. I swear, hindi ko na sya uulitin ulet. Nakaka haggards!

Sa sea survival naman mag tutulungan kayo na makapag survive. Hindi naman hirap tumulong sa mga ka team na makapag survive kung sana  hindi amoy tae at kilikili ang kasama mo. Haggard. Nasa tubig na nga ganun parin amoy.

After 3 days. Napasa ko ang training. At ayaw ko na sya ulet ulitin. forever and ever.

This is the only pix I recovered.

Another Selfie  ahahahha

So my life is as boring as what I have written lately. Kaya minsan ang hirap mag blog.

I'm thinking of transferring church that I can be used more. I'd love to sing and I miss worship leading maybe small churches na kulang ng workers I can transfer. I'm still praying about it and asking God's confirmation about it. So far it's hard and I'm struggling in sa ministry. Hard to explain. Just my blah blah's I guess.

So far my life is pretty decent here. Looking forward for more adventures on where God will lead me. I want a revamp. I want to be excited and optimistic about everything. Optimistic in living a healthy life.

Papunta na tayo sa last quarter of the year. Sana naman this time swertihin na sa pagibig. Juk!

As usual my apology for wasting your time. Specially if you get to finish reading this entry up to this point.

'Till the next post faithful readers. Mhua!

The Update: I am alive!

How's everyone doing?! Parang artista lang maka-kamusta. If you ask me, I'm totally feeling awesome. Arti lang.

Na miss ko na mag blog. Like, super! Kung susukatin mga around tatlong gatang ng bigas at isang guhit ng kamatis na. Sa totoo lang, kapag nakakakita ako ng blogsite na nginginig me tapos napapa tipa ako sa ere kahit nasa loob ng nagsi-siksikang mrt.Can you imagine that. Parang tanga lang.

Akala ko end of the world na last week, dahil sa Haze all over SG na mula sa mga nasusunog na mayabong at tuyot na kakahuyan sa Sumatra bunga ng mga walang pusong kaingeros ng Sumatra,Indonesia. Bali, hinangin ng chismosang wind ang makapal at maitim na Usok papuntang SG kaya more-more usok ang sang kalahatang Singapore. Akala ko katapusan na ng buhay me at ng entire human race. End of civilization lang ang peg. I tot imma die a virgin. hihihihi. Alam nyo ba 'yung eksenang mausok ang daan tapos madilim ang gabi, feeling mo any moment may lalabas na zombies, vampires, warewolves at dwende't tikbalang. Damn Scary! parang world-war-z-slash-end-of-human-race kinda thing.

But I was soooo wrong. Hindi pa pala me matitigok just yet, I'm not gonna die virgin after all. Bali nag iba lang pala ang ihip ng malanding wind papuntang west kaya Lumipat lang ang chuserang-Haze sa Malaysia truly asia with staggering all time pullutant rate of 700+ PSI. Napaka Hazardous na ng ganoong rate. Syempers, hindi ko na masyadong inaalam ang news after mapunta ng Malaysia ang Haze. Kebs ko sa Malaysia.

Anyways, back to my selfie topic, it has been 3 months since I started my new job. Okay naman so far. Choosy pa ba ko? eh, may trabho na nga kesa nganga at kamot betlog maghapon.

Unti-unti na nag babalik sa dati ang lahat. Nag babalik narin ako sa paghulma ng abs mey. parang palayok lang, hinuhulma talaga?! Nag balik narin ako sa pag jo-jogging pag may time at regular badminton game narin. Actually, sumasalit na me sa mga badminton tournament sa Singapore. I'm such a varsity already lah! LOL Nag babalik narin ako sa long overdue searching for my one true everlasting love. My happy ever after. The chosen one. Charot!

As of the moment, nag coconcentrate ako sa pag baba ng BMI ko. Dahil according sa malanding BMI Category, morbidly obese parin ako. Haist! Pagod na pagod na kong maging matabang cute.Slap me hard hanggang sa dumugo ang red lips me. Ang hirap magpapayat! Pero never say die. Para narin healthy life style. Kidding aside. Gusto ko ng healty life style. 'Yung matulog ng minimum 7 hours at mag exercise regularly at kumain ng konti. So far. Fail sya ahhaaha pero try and try sabi nga ng matandang kasabihan.

I monitor my blood pressure everyweek. Nasa normal range naman na sya. I still see my cardiologist regularly para masigurado na hindi ako ma stroke anytime soon. Masakit sa bulsa, pero if that is the right thing to do to extend my life para maranasang umibig muli at lumigaya ng wagas eh, I wouldn't mind spending. Arte lungs. Once in a while may trauma parin sa na experience ko. Everytime I see a doctor, nag pa-palpitate ako dahil feeling ko meron akong medical condition. 'Yan yung naging effect sakin nang napakagaling kong ex-employer.

New Work is good, very mabait and super considerate ang boss at lead ko. Gusto ko rin ang trabaho. Medyo ma aksyon sya ngayon. Nagpupunta kasi kame ng mga iba't ibang mga planta para mag site visit at mag lamierda at mag buko juice habang nag papa foot spa at morrocan bath. Charot lang. Nag pupunta kame ng mga planta para mag service, monitor at mag train ng plant operator ng product naming control system. So pag tapos ng buong araw, amoy grasa na me. Hot na hot ang amoy pang Romance, hard and harsh ang peg.  Just imagine this, me on a coverall sweating papasok sa kwarto. I know right! so hot. ahahahaa Nasuka ka ba? Pwes, wag ka mag basa mag basa ka ng Dictionary maghapon. ahahha

'yun lang naman, nag update lang ako para maramdaman ng mga may crush sakin na buhay pa ang blog me. Ramdam nyo ba yung angas factor. Jepoy 2.0 yabang version. Charot ulet. Na-miss ko lang mag sulat. Hopefully I can write as often as before. I love blogging. This is my life. This is where I can be free as a bird. This is where I can express everything. Arti lungs.

More kwento next time sa tatlong faithful readers ko!

Sorry for wasting your time!

Mwua!