Update

Oo, hindi kayo na mamalikmata totoong update ito.

Balak ko na sana isara ang blogsite ko kaso inisip ko, ano nanamang kaartehan ang gagawin ko tapos mag susulat din naman ako after sometime, kaya I decided to keep it, no pressure mag update. Hayaan nalang langawin na parang iput ng kalabaw sa gitna ng pilapil.

Anyhow carabao, Medyo bored  ako kasi zero social life ako ngayon kaya siguro bigla ko nalang na isipang mag sulat ulet.

Nasa Middle, East nga pala ako sa mga oras na ito. Nasa gitna ako ng disyerto. Hindi ako maka labas dahil it's so ineet like that. As in pwede ka mag laga ng ng itlog sa anit mo.

Pero, no joke ah,  ang iniet pala talaga dito, lumulutong ang balat ko pag nag lalakad ako sa katanghaliaang tapat. Lakas maka lechong Cebu. It's super duper inet like that.

Nandito ako sa Qatar ngayon may project kasi kame sa Qatar Gas kaya nandito ang buong Automation Team para mag Automate ng isang part ng Planta nila. Sounds complicated? It is! Nose bleed ng bongga jabonga. Nahihirapan na 'kong mag panggap na brainy. Minsan nga naitatanong ko sa sarili  ko ano bang ginagawa ng isang ex-call cenneer agent sa ganitong trabaho? Kaya ko ba talaga?! Pero dahil ginusto kong mag practice ng tinapos ko sa Kolehiyo, edi Pushhhhh! Shut up and drive sabi nga ng kanta (makunek lang)

Napakadami palang Pinoy dito, nagulat mey. Lahat ng sulok may mga Pinoy. Pati yung cab driver nag ta-tagalog sakay  na daw ako mura lang. Kaso natakot ako kasi baka ma rape mey. Bagong ahit kasi ako. May nabasa kasi ako na nang ra-rape daw sila ng mestiso. Maputi??!! lol

Bali nakatira ako sa accomodation namin sa loob ng Site. Isa syang camp site. Alam nyo yung mga trailer truck na may kwarto? Something like that ang mga rooms namin. Ayos naman ang accomodation pati ang food libre, buffet sya, kaya goodluck sa diet. Libre din ang laundry. Kaso nga lang natatakot ako baka ihalo sa mga workers na anaps yung mga damit at brip ko, don't get me wrong mas pawis lang kasi sila kesa sakin kaya ayoko sana mahalo. ahahha Nag explain?! Medyo hindi ko sya kayang sikmurain kasi. Kaya I decided na hindi nalang ako nmg lalaba ng brip. Side A at Side B nalang tutal 1 month lang naman ako dito. Ahahha

Dalawang lahi lang halos ang mga nag tra-trabaho dito, Anaps tsaka Pinoy lang. Pero sa'min majority parin ang mga anaps. Six days ang pasok dito. Minsan wala kameng off. Lahat ng pinetiks ko sa Singapore binawi dito sa Qatar.

Maaga kameng nagigising 5AM dapat gising na kasi aalis na ang bus ng 6AM. Super aga nun para sa akin. Ang dami kong na realize dito. Dapat talaga maging thankful ta'yo kung anong meron ta'yo. At hindi pala biro ang maging OFW dito sa Qatar. May mga drivers dito na kinukuha ang passports nila pag join nila ng company parang maids. Pag aalis ka kukunin mo pa sa employer mo. Ganun ata kalakaran, not sure though. Pero ako hindi ako kumpurtable na iba ang humahawak ng passport ko. Dahil anymoment pag na bwiset mey, fly na sa lupang hinirang ang gagawin mey. Tsaka wala masyadong magagawa dito feeling ko mamatay ako sa homesick pag nag tagal pa ko dito. 'Di ko keriboom.

Kaya sobrang hands off sa mga OFW dito. Saludo ang Pluma ni Jepoy Senyo! Yun lang. Try ko mag kwento ng mga experiences ko dito pag hindi na ko tinatamad.

Salamats sa pagbabasa na miss ko kayo. Mhuachups!

Story of an Endomorph Me

I have to admit, I gained weight last December, at hindi ko na naprioritize ang pag lose ng weight simply because napakasarap kumain. Lalong-lalo na pag nasa bakasyon ka. Para sa isang katulad kong mataba na fucked-up ang metabolism napakihirap talagang mag papayat. Madami-dami na akong attempt but this thing that I'm gonna share right at this moment, you'll gonna shit stones. LOLz

Few years back, I pushed my self to exercise. I ran constantly and control my food intake a little bit. But I didn't track my weight. Reason being is that, ayokong ma frustrate na hindi ako nag lose ng weight or walang nangyayari. Then I lost my job. Got a new one. And totally forgot that I should concentrate on losing weight, not until matapos ang bakasyon ko sa Pinas last year. I almost went back to my original weight prior flying to Sg to work.

My goal is for health reasons and I wanted to eliminate my belly-obese-fat. Ang hirap mag tucked-in. My get-up is still my college days porma, polo shirt tucked-in at naka jeans and some rubber shoes and nothing more. At dahil nga jubis I am having hard time to feel good. And so I decided to act on it and monitor my weight on a weekly basis.

I don't have problems on my exercise so my guess is, the issue here is my food intake. Masyadong ako mala T-REX kumain. Also, kelangan mag bago ang metabolism ko.

Marami akong friends na nag sasabing I  should try daw this amazing diet program, ang General Motors diet. And so I tried it. For details just click here para hindi na ko mag explain what it is and how it works.

I'm not comfortable sharing my weight yet, kasi mataas pa at nakakahiya, pang Elapante parin, but anyways, this was how GM worked for me. I tried it couple of weeks ago. Here's the before and after result. Right side was after my weight gain last holiday season. Left side is the current one.

It was not that significant I know, but it is a start. I lost 4.4 Kgs on my first week. Last week was my second week of diet, I didn't do GM na kasi baka hindi ko na kayanin, at mag init ang ulo ko. Baka sampalin ko lahat ng makita ko sa MRT.  I just maintained my regular exercise which is badminton and running/walking and no carbs and meat diet, well, may konting meat pag nalilingat but believe me I tried 100% to eliminate meat to my diet. Rice is totally out of the game na. ahahha.

Last week I lost another 1 Kgs. Not that much compared nung nag GM ako but it was still a weight loss. So not bad for me.

I planning to do GM next week. This week is no carbs, fruits and vegies lang as much as possible. Hindi naman sya super black and white but so far naka kurot ako ng longganisa hahahaha. GM diet killed my appetite and cravings. So hindi na masyadong mahirap yung mga sumunod ng linggo.

This is what I realized. It's not too late to start. If you fail. Start again. If you fail. Start again. Don't give up. I know malayo pa ko sa goal ko but hopefully I will get there. My faithgoal is to fit into medium size shirt before the end of the year. Isang malaking goodluck! LOLz

Besides masarap ang gulay at prutas. Kahit na kakauta na. It's all in the mind. ahaha No kidding, masasanay din kayo. Believe me! You will feel, lighter than the other week, if you choose this path.

So to my fellow over weight online friends who can relate to me. It's not too late to start. Move your butt up and start moving. No shortcuts. Diet and Exercise is the key. We'll get there soon. We can do it!

Life of a Planta Boi

Mag iisang taon na rin pala ang lumipas mula nung nagkaroon ng matinding dagok sa buhay ko, noong nawalan ako ng kabuhayan showcase sa foreign land ng Singapore, kung saan ako namumuhay ng taimtim at banayad.  Hindi ko na pala namamalayan ang pag lipas ng panahon.

Actually, nagbasa-basa ako ng mga blogs na madalas kong basahin noon and  I just realized para palang na disconnect ako ng slightly bonnga. Nakaka miss nga rin pala talaga ang makipag kulitan sa internet kasama narin syempers ang pag susulat at pag babasa sa blogs. 

But I just don't have the time now. Arti?! Syempre meron pero tinatamad lang. Kaya medyo nakapag concentrate ako sa social life. Bilang timi at tahimik at mayumi sa tunay na buhay kelangan ko rin ng social life para matuto akong maki salamuha sa tao, hindi 'yung panay internet ang pinag gagagawa mey.

Nakalipat na pala ako ng bahay. Hindi narin pala ako naka Solo room ngayon, medyo nag adjust pero mas okay na 'to, para mura-mura tsaka, may nakakausap din sa tuwing na home sek mey. Pag mag isa kasi sa kwarto ang dami pwede mangyari. Scary! Wag madumi ang isip, pwede kang mamatay sa bangungut ganyan.

Isa na pala akong Planta Boi ngayon. Nag lilinis ako ng mga Makinarya sa Factory ng Langis at Gasolinahan. Lagi akong naka "Cover all", ito yung parang pan-janitor na required na damit pag papasok ng Planta. Naka Helmet at earplugs, gwantes, safety shoes at safety googles din parati. 'Nung una feel na feel ko, di naman kasi ako nag susuut ng ganoon 'nung nasa Call Cenner pa 'ko. Malay ko ba?! Pag tumatagal pala eh hindi na sya nakakatuwa, napakainit. Pinapawisaan ako hanggang sa kasuluksulakan ng betlogs ko. Sticky ganyan.

Day to day task ko ang icheck ang functionalities ng mga Process Instruments. Dapat lahat nasa working conditions. Lahat dapat ng mga Instruments na ito at naka automate pag meron nawala sa loop ng process bubuhasan ako ng kumukulong langis.

Marami akong katrabahong Bangladeshi. Sila ang mga ka bonding ko. Mga technicians. Sila 'yung gumagawa ng mga hard labors tulad ng pag akyat sa Oil Rig at mag tiktik ng kalawang ng makina. 

Aaminin ko hindi ko sila gusto dati pero pag naririnig ko ang mga istorya ng buhay nila. Nag dudugo ang puso mey. Nakakaawa sila, sa sobrang awa 'ko binibigay ko na pati pantaxi ko tsaka sandwhich ko. Minsan nag hahati sila sa isang Chicken Rice. Tapos pag umiinom ako ng Coke pwede daw bang maki sipsip. Syempre, pag naki sipsip sila ayoko na. LOL Madalas, lagi sila sa lower class jobs, yung mga dirty works pero na appreciate 'ko talaga sila wag lang sila kumain ng Curry ng nakakamay sa harap ko dahil na susuka talaga ako. Minsan sabay-sabay kame nag lunch pag kita ko nag kamay sila at salo-salo sila nasuka ako, lumabas 'yung tinik ng bangus at tatlong butil ng kanin sa ilong mey.

Pag umuulan nahihinto ang trabaho sa site. Delikado kasi. Meron din alarm sa Gas leakage, H2 gas. 'Yung gas na 'to odorless at color less sya kaya pag na singhot mo bigla ka nalang mangingisay at ma dedeadlaks pag kagising mo makikita mo na si San Pedro tinitignan kung nandun ka sa check-list.

Meron kameng suot na detector pag gumagawa kame sa site. One time, nag alaram yung sakin. Kumaripas ako ng takbo. Naiwan yung isang piraso ng safety shoes ko sa daan. Only to find out, hindi ko pala na set yung alarm. Nahiya me ng 83%.

Medyo nahirapan ako noong una kasi, mas sanay akong imanage ang irate customers sa phone kasi mag kutkut ng wires sa control room. Nawawala rin ang Call Cennner accent ko. Hindi rin ako maka suot ng long sleeves at slacks hindi me maka porma ng wagas. Pero mag ka gayun pa man, mas gusto ko ang trabaho ko ngayon.

Mas masaya ang buhay planta! Messy pero I liked it. Merong adrenaline rush pag naririnig mong nag tutunugan yung mga malalaking motor.

O sya, hanggang dito nalang muna ang update. Inaantok na mey. Salamat sa walang sawang nagbabasa ng blog na 'to. Sana makapag update ako often.

Ingats!