Naitag ako ng kaibigang PinkNote sa Five School Facts. Simple lang naman ang siste ng tag na ito, pipili lang ng facts about sa iskul experience mo, wala itong limitation pag dating sa details anyone can write about whatever stuff they wanted to write. So ito naman ang version ko ng tag ni Pinknote (Pasensya na Pinknote at medyo na delay ng konti)
1. Dahil sa sobrang cute ko nung grade one ako, maraming mga batang hampas lupa ang naiingit sakin. Sa iskul namin meroong cleaners assignment kada araw at dahil nga ako ang pinaka cute at ako ang kauna unahang natu-tong mag basa ng mabilis sa English at Tagalog ako ang inatasan ni Mam Antonio (Sumalangit Nawa) na mag turo sa pisara ng babasahin ng buung klase sa 'twing meroon syang meeting.
So back to cleaners, nang minsan na-lingat ako habang nag-lilinis ang mga hampas lupa kong classmate nilagyan ng 4 na bunot ang bag ko, kaya pala 'nung pauwi ako nag tataka ako dahil sobra bigat ng bag ko at pag bukas ni Mama ng bag ko bumulaga ang apat na malalaking bunot.
2. Sa Math class namin noong Grade six ay nag wi-window card kame (sa mga hindi nakakaalam kung anu ang window card ito yung folder na may butas at papasukan mo ng cocomban tapos merong timer mag sosolve ka ng MDAS, sa kada butas meron kang iaad, minus,multiply or divide) Ginagawa namin ang window card skill sa kada simula ng Math class para makita ang progress mo everyday kung bumibilis ka bang mag solve o hindi. At hindi lang 3 beses kong nakakalimutang mag dala ng window card noon, kaya ang ginagawa ko everytime na mag start na ang clock ni Mrs. Camba (Teacher ko sya) Sabay hahablutin ko ang window card ng seatmate kong babae at ako ay mag sisimulang mag sagot na as-fast-as-I-can. Syempre, hindi sya papatalo sasabunutan nya ko at hahablutin nya ulit and window card pero ako wala paring tinag sa pag sagot ng mabilis. So ang ending sa time na 2 minutes ang score naming dalawa ay tumataginting na 50% which is ang pinka lowest sa buung klase.
Noong college years namin pag nakakasabay ko sya sa Bus paluwas ng Maynila hindi ako maka tingin ng diretso sa kanya kasi Naaalala ko pa ang pinag ga-gagawa ko noon, e nag transform na sya into a very yummy lady, so ako hindi makalapit at makapag offer kung gusto nya ng chicharon na may suka habang umaandar ang bus sa NLEX papuntang Maynila.
3. 'Nung first year college ako nahihiya akong mag pakilala sa mga blockmates sa 'twing mag start ang class kasi ang gagaling nilang mag english, na iintimidate si ako. Dahil "B" nag start ang last name ko lagi ako nasa first row, Potanginang yan! e ayaw ko nga ng pakipakilala pero no choice. Naging memorable experience sakin ang pag papakilala sa Algebra Class namin. Eto ang account:
Student1: Hi I'm ***** you can call me ****, I graduated from Mapua High School. I am expecting to get to know you more and hoping to become a better Engineer in the future.
Student2: Hi classmates I'm ******, I graduated from Don Bosco Makati, I am expecting good stuff and more Math subjects to come and hopefully become a Chemical Engineering soon
Student3: Hey Guys I'm **** I came from St. Scholastica Manila and hoping to become a successfull Industrial Engineer in the future
Student4: Hi people my name is ********* I'm from Chiang Kai Shek and hoping to become an Astraunot in the near future.
Jepoy: (Naku yari! bulong ko sa sarili)*Nanlalamig ang kamay* Hello po, I am *****, my friends call me Jepoy *Shaky voice* I graduated from ammmm ammm Barangay High School (Namumula na at umupo na) I expect to learn Algebra today.
4. Hindi ko kinahihiyang nag take 3 ako sa subject na Mechanics, hindi ko sya makakalimutan kahit hanggang ngayon bigyan mo ako ng truses kaya ko paring i-solve ang kahit na anong problem dito, basta wag ka lang mag hocus-pocus ng given, dapat provided and necessary info para masolve ito. Hindi ko ma intindihan dahil itong subject na ito ay hindi ko Major pero pinahirapan ang buhay ko ng tatlong semestre. Kung makakasalubong ko ang dalawang naging prof ko na ito, black eye ang aabutin nila sakin. Imagine five units ang walang karelarelasyon na subject kong ito sa course ko letche talaga. Dahil din sakanya naka overload ako ng last term ko. LoLz
5. Ako ang leader ng design class namin. Kuhanan na ng graduation picture noon hindi ko parin alam kung gra-graduate ba ako o hindi, naka hingi na ako ng graduation fee sa Mama ko pero hindi ko pa sure kung nasa list of graduates ang pangalan ko. Kaya nung graduation picture taking wala akong tulog at may eyebugs, kaya singkit ako sa picture. Eto ang pics ko, nag halungkat din ako katulad ni Deth. Yung picture ko parang si Jose Rizal lang na nabusog ahahaha.
Yan ang mga maliliit na school facts na nais kong i share sa entry na eto. Ako ay nag papasalamat sa pag tag ni Pinknote sa Pluma ni Jepoy. Gusto ko rin sanang marining ang five school facts ng mga nasa Blog Roll ko. Pero alam kong tamad ang iba or hindi interested ma mimili nalang ako. Gusto kong itag ang makukulit na writer na talaga namang parang kinikilit ang tumbong ko pag binabasa ko ang entry nila tulad ni Drake, Usapang lalake, Ate Powkie,wikedmouth
Salamat po Ulit sa walang sawang pagbabasa at pag kukumento sa walang saysay kong blogsite!
Dumarating ang isang tao sa point na feeling nya lahat nalang ng gawin nya ay napaka redundant na at napaka boring, wala ng excitement. Isa siguro ako sa classic example ng ganitong feeling, at some point in ma' life. Papasok ng opis mag blo-blog, uuwi at matutulog and then back to pasok ng opis, mag blog-blog at uuwi para matulog and it goes on and on and on.
Hay buhay!
Hindi naman sa nag rereklamo ako, Aktuli, thankful naman ako kay Papa Jesus sa lahat ng blessings na na-eenjoy ko sa kabila ng krisis sa mundo (sabi nga ng office mate ko, blessing in the sky- go figure!) lalong lalo na in this trying times were work is very much important dahil sa hirap ng buhay na sinabayan pa ng recession, sabi nga nila mapalad na tayong mga may pinag kakakitaan kahit kakaramput lang ito.
Pero I'm quite bored na. I need to do something new. Something I haven't done before. Yung tipong kumain ng tae at lumunok ng espada, mga ganung tipo, Jowk lang! Naisip ko na gusto'kong mangibang bansa at mag iba ng field of work at mag feeling OFW, yung tipong maging chamber maid sa isang sikat na hotel sa Las Vegas or maging alipin sa Bunny House ng Playboy Magazine, o'di naman kaya maging boytoy sa bahay ng mga Kardashian, or taga alaga ng sextuplet ni Jon and Kate Gosselin, mga ganung tipo. Gusto ko rin kasing maranasang maging independent talaga.
Sa edad kong ito na 21 (Pota walang kokontra, kakadebut ko lang), masasabi 'kong hindi parin ako masyado independent, kasi nga pag wala na akong makain at wala ng pang laundry umuuwi ako sa Bahay namin sa probinsya para asikasuhin ng butihin kong Mama. At itong si Jepoy ay kukuha nalang ng ma tsi-tsibog sa 'fridge at mag Jua-juan-tamad sa couch at manonood ng dibidi mag hapon.
Pero nung na experience 'kong maging independent noong napadpad ako sa Amerika last year. Grabe! Hindi pala biro ang mabuhay ng mag isa. Imagine, ako ang nag ku-kuskus ng boxers at brief ko, nag iisis ng inodoro pati ng bathtub (Lahat ng appartment doon at may tub ng kasama, walang tabo tabo doon). Dahil hindi naman talaga ako sumusweldo ng bonggang bonga na tulad ng mga puti, ang mga kilos ko at pamimili ay dapat limited lang, while naka kandado ang credit card para ma control ang gastos. Ang mga binibili kong sabon at pang linis ng tiles and kubeta ay nabibili lamang sa One-Dollar-Store. Doon ko nalaman na 'pag mura pala ang sabon ay hinde epektib, talaga namang nag laglagan ang pawis ko sa pag scrub para malinis ito pero walang epek. Actuli naka tanggap pa nga ako ng sermon sa Manager ko na hindi daw ako nag linis ng appartment at ng Kotse bago umuwi ng Pinas pero that's gonna be another story. Doon ko rin naranasan ang kumain ng noodles at spam para tipirin ang dollar para may iabot kay Inay.
Dahil sa experience ko na yun medyo na sabi ko sa sarili ko na mahirap palang maging independent sa lugar na wala kang kaalam-alam. Nag decide ako na pansamantala ay kakalimutan ko muna ulit ang buhay independent at mag eenjoy uli pag uwi ko ng Pinas. At 'yun nga ang nangyari, pero sa kabilang banda anu ba itong nag uudyok sakin para mag adventure muli? 'Di ko lang masyadong sure, pero gusto ko lang sigurong makawala sa comfort zone para i push ang sarili ko to the limit. Marahil ay, gusto kong maranasan at makita ang ibang dimensyon ng buhay na pwede ko pang kaharapin. Ang sabi ng tatay kong matagal na nag silbi sa Phillippine Air Force dapat daw hindi ako ma sa-satisfy sa comfort-zone ko, kasi magiging stagnant daw ang growth ko dito, always find out something new daw. Sa tingin ko may point si Erpats, I think I just needed to find some adventure in a new perspective.
Mag hanap kaya ako ng trabaho sa Aprika?! Or sa India? ay wag nalang doon medyo di ko yata kaya ang Amoy ng karamihan sa kanila. Don't get me wrong, masaya naman ako sa work ko hindi nga lang feeling fulfilled minsan, pero ganun naman talaga ang tao diba walang satisfaction or meroong tendencies to look for more. Well, life is too short we should find our own adventure and just enjoy the ride and have fun.
Baket ko ba naisip mga ganyan?
Kasi I just heared the news from one of my classmate noong elementary, Meron daw News black out ngayon sa Basilan. Ang mga walang hiyang rebelde ay nangambush ng Philippine Army Camp yesterday ng madaling araw and my elementary classmate who just graduated from PMA last year or so is one of the casualties, they say mga 30 daw ang casualties. I'm not sure kung na dala pa sa hospital when they got shot or nalagutan nalang ng hininga ng wala manlang first aid, that I don't know. Asa pa ko sa recue 911 version ng Pilipinas e lilima nalang kaya ang recue helicopter natin, mangagaling pa ng Manila yun. edi Gudluck!
Hindi kame close ng classmate kong ito pero dahil maliit lang ang kumindad namin sa probinsya ma kikilala mo ang mga pamilyang mga pinang-galingan namin. Ako ay nakikiramay sa mga kapatid at magulang nya pati narin sa GF and ex-girlfriends nya. Ang buhay ay hindi talaga fair pero alam kong ang lahat ng ito ay may dahilan.
Naisip kong sabihin na napaka-ikli ng buhay para mag bitter at mag mukmuk. Banat lang ng banat and don't forget to say nice thing to others. If you can't say nice word to your family members, friends or whoever dahil galit ka or disappointed or what have you, better shot your mouth nalang. Teka ang layo nanaman ng mga pinag sasabi, sa sobrang dami kong gustong sabihin nag kahalo halo na, yan ang dahilan kung baket sa IELTS writing test ang pinaka lowest grade ko kahit blogger ay naka kuha ng tumataginting na 5.5 lolz.
Tatapusin ko na ang entry kong ito at sa susunod na entry mag babalik na ang tunay na Jepoy. eto fake Jepoy lang.
Napaka matampuhin mo! nawawalan na ko ng patience sayo. Konting konti nalang iiwan na talaga kita. 'Nung una palang ang sabi ng tropa wag daw ikaw ang piliin ko dahil high-maintenance ka pero hindi ako na niwala.Naging matigas ang ulo ko. Sumige parin ako. Dahil unang beses palang kitang nakita ay na inlove na ako talaga sayo kasi naman ang kinis kinis mo nakaka mesmerize talaga! Alam kong pangkaraniwan lang ang itsura mo nothing so special at marami pang mas maganda sayo pero ang pag ibig walang pinipili. Nag pumilit akong ikaw ay mapasaakin at nag suceed naman ang mga plans ko.
Hindi nag tagal ay ikaw ay napasakamay ko. Marami tayong happy moments. Wala akong secret na hindi mo alam. Lahat nakikita mo. Hubad na hubad si Jepoy sayo. Nakita mong pumatak ang mga luha ko, nakita mong tuwang tuwa ako, nakita mong disappointed ako. Hay! wala talaga akong maitatago sayo Babe. Pero baket lately nag iiba ka na. Ganun ba talaga pag nag kakaedad?! Lahat ng unexpected things ay lumalabas. Nang minsan nag tampo ka nabasa talaga ako ng ulan sa pag mamakaawa sayo para lang sundin mo ang gusto ko. Recently lang, meron ka nanamang ginawa na hindi ko na talaga ata kayang sikmurain. Alam mo naman kung gaano ka importante sakin ang lakad na yun pero, anong ginawa mo ha?! Nag inarte ka ng bonggang bongga!!! Kelangan pa kitang daanin sa harsh way para lang pag bigyan mo ko. Sorry! alam ko naman na masama ang lagay mo that time pero dahil nga hindi ako sanay sa mga babaeng katulad mo I never expected it to happen, nag kasakit ka. Pero naman! I spent all my bonus para lang sayo. Sana naman ma appreciate mo yun. Pero yung nangyari last weekend parang I think kelangan na kitang i-give up. But I still have hope in you. Kelangan mo lang siguro ng konting checkup para di ka na ulit mag loko. Pero sa susunod naman Babe mag start ka ng Maayos ha! Ang hirap mag hanap ng Auto Electrician sa Gitna ng kawalan!!!!! 
