Pluma Ni Jepoy

Weight Loss Update...

2012-03-06T00:18:00.001+08:00

Diba na kwento ko na na I'm trying to lose weight?

So here's a little something to share, sort of before and after picture shit. I am far from my target weight. But When I saw my old pictures yung medyo whole body walang angulo-angulo-arte I thought of sharing it here sa aking blog since dito din naman ako nag rereklamo na pagod na pagod na ang katawang lupa ko kaka-exercise, may pag kakataon na feeling ko wala naman nangyayari at nag sasayang lang ako ng effort at pinahihirapan ko ang sarili.

I started this program late last year. Pero mas naging dedicated ako this 2012. So I had 2 months active life style and a little bit of diet, January and Februay.

Here's the result

That was me before flying to Singapore with my officemates/friends (right most side). Kamusta naman ang tyan ko na-KAKADIREEEEE!!!!!

I'm still fat (no doubt about it) and cute (Blog ko to!) I guess what I'm trying to share to my faithful readers here (assuming meron?!) is that...

May pagasa pa kahit fucked-up ang metabolism natin! All we need to do is to step up! Decide and do the first step.

May pag agasa! May liwanang! Pwede pang pumayat! as for me I'm getting there and I'm enjoying every bit of my journey towards this fitness and healthier life style shit...

Siguro this time hindi nalang parati akong naka-higa pag bak-bakan pwede na me mag acrobat...JOWWWK lang!

Virgin pa me.

Enjoy the rest of the Week!

Crazy Stuff

2012-03-04T00:36:00.003+08:00

Sometimes we do crazy stuff...

It's okay to do crazy things. We learn through these. Do what makes you free. Life is too short. Have fun. Get out. Turn off that stupid laptop and have a life. Socialize. Make friends. Eat. Love. Pray.

May ganyan?!

Obcorz!

I had a great Saturday. After 3 tiring hours of badminton, I went home. I got hungry so I decided to sleep. Woke up alone. Everyone's out for a weekend party. So I party alone. And record a clip ahahhaha.

I wanted to blog but I can't seemed to write clearly. I wanted to update and so I had this brilliant idea of uploading another stupid video of mine.

Forgive me for posting it here. This is my blog anyways.

Have a blessed weekend you people! Pak!

What's on my mind...Walang ka kwenta-kwentang update.

2012-02-22T12:00:00.003+08:00

-Wala akong date 'nung nakaraang valentine's day spell sago-sago, not that I can't really have one (Confident?! Madaming Choice?! Macho?! Makinis?!) but I chose not to go out on a date. Una sa lahat, puno ng bookings ang mga hotels. LOL. Secondly, may pasok kaya! Nakakapagod, imagine galing pa ko sa dulo ng Singapore. Isang tumbling nalang at kalahating split Malaysia na. And ultimately, wala akong pera. Pak!

-Gusto kong bumili ng bagong raketa ng Badminton. Ang baba ng tension ng raketa ko, it's so pang beginnerz! Hindi tuloy umaapoy sa bilis ang aking deadly smash. hihihihi

-Wala parin akong back-spin sa Tennis ( I dunno if the term is tama) at hindi ko kayang mag laro ng Singles. kakapagod. Hindi kaya ng vulnerable kong heart and bubut kong bodeh.

- So far, ang pagbabalik alindog program ko ay doing good. Slowly getting there, ganyan. Hindi pa 'ko nag start mag gym (walang pambayad) but I really try my best to maintain an active life style 5 days a week. I swim. I jog. I play badminton. I play Tennis. Also, I try to control my food intake as well. Ganyan.

-Walking dead is back! I'm so happy! Ultimately (ayaw paawat sa pag gamit ng ultimately?!), I'm waiting for Game of thrones ang tagal. Gahhh!

-Dumating ang boss kong french bread last week. Napilitan tuloy akong hindi ma-late. Wala naman sya masyadong matinong ginawa sa office kundi tapusin ang annual review ko. Hindi ko alam kung magkakameron ako ng increase. My performance is like an Alternating Current wave form. Pero "meeting expectation" naman daw ako. Oo, parang na pilitan lang syang "meeting expectation" ang rating ko. Letche sya! masamid sana sya sa buto ng porchop ngayon!

-April is the month of peformance bonus and salary increase for my company. I am not expecting any. Pero pag nagkameron, ito na ang susi sa aking pinapangarap na trip of the year.

-Nasusuot ko na ulet ang mga longsleeves ko ng hindi nagtatalsikan ang buttones nito! Nakikita ko narin ulet ang betlog ko pag nag shower ako.

-I'm helping a friend na nag hahanap ng work dito sa SG. I'm giving all I can para maging kumportable and kanilang job searching...Ang buti-buti ng puso ko.

- I'm attending ENLI class, this is a bible class that our chuch offers for spiritual feeding. This is a one year program. So nasa first semester ako. I am enjoying the class. So many learnings that I can really apply in my life. I am a self confess Jesus freak by the way. I am a born again Christian, so I do a lot of this bible study and chuch things. And I can't help myself from blogging a little bit about this. I am a member of our Church Praise & Worship team. But having that said, it doesn't excuse me from being a normal person who does stupid things sometimes, and I am not trying to play Holier-than-thou here. Just saying. Puro English?! kaarte.

- My week is always busy, na realize ko tumatanda na ko tapos wala parin akong steady relationship na hahantong sa kasalan. Nakaka depress din minsan. pero ganun talaga. Mas mahirap pag pinilit. So lotion nalang muna ang aking sandata. Tsarlots!

-Matatapos na ang ika-second month ng 2012. Nakakaipon naman me on my first two months kahit kapurit. Kamowwwwwn! Para saan naman itong pag iipon na ito kung wala naman akong pag lalaanan? Mabuti pang idonate ko nalang ito sa Charity kung mamatay naman akong single. Charot!

- Sa totoo lang nabuburaot ako ng beri beri slight sa trabaho. Feeling ko hindi nagagamit ang full talent ko. Pero ayoko mag reklamo baka baiwin bigla. Saka na ko mag hahanap ng bagong work pag naging PR na ko. So far steady pulso lang. Hanggat sumusweldo ng karampot. Go!

-Kelangan ko ng kayakap. Mahilig akong yumakap. pag natutulog. nonood ng tv. Naglalaba. Nag tutubrush. Bagong ligo or amoy pawis. Ganyan. Si mama naiinis sakin kasi mayat-maya ako nakayap sa kanya kahit saan. Nagugusot daw yung damit nya. Sya na naka barot sa'ya sa simbahan sabay bukas ng abanico nyang pamaypay.

-Sumakit ang ngipin ko ng bongga. Gusto kong kagatin ang lahat ng nakikita ko. kaya pag uwi ko ng pinas ipapabunot ko na lahat ng ngipin ko para maging bungal na me. Juk!

-bilang pang huli gusto ko mag post ng picture. Wala lang gusto ko lang. LOL

Pre-Valentines post ni Jepoy

2012-02-08T12:30:00.002+08:00

Kung minsan naitatanong ko sa sarili ko, "Dito ba ang sulo kong sakdal sa ilalim ng araw?"

Kailangan ko kasing iremind ang sarili ko kung baket nga ba ko nandito sa USA, I mean Singapore (na ngangarap lang) para mag banat ng buto at kumayod ng bungga jabungga upang matubos ang mga kalabaw at sakahan na source ng pangkabuhayan showcase ng magulang ko sa probinsya. Sayang naman ang mga pato, manok, itik at porky na nabenta kung hindi ako mag tatagumpay dito sa Singapore.

Hindi ako makapaniwalang nakayanan kong mag abroad. Mahigit sa isang taon na pala ako dito sa Singafoh leh. Feeling ko kasi 3 months palang ako dito. Arte lang. Naalala ko pa 'noong ihahatid palang ako sa airport dala ang arinola, upo, patola, singkamas at Okra sa aking check-in luggage, hanggang sa pag sakay na eroplano, pagyakap ng mga loved-ones na nag sasabing ma-mimiss ka namin, Punyetah! mangiyak-ngiyak me.

Anyway hi-way, introduction lang 'yung mga naunang talata. Wala kasi akong maisip eh, ganun talaga pag nag pupumulit lang mag sulat (in english writer-writer-ran) Iisa lang ang structure, style and wit ng sulatin, wala yung mga arte-arte at phasing bull-shit. Basta dito sulat lang ng sulat sa banga.

May seatsale sa mga suking airlines at gusto kong pumunta ng Thailand para mag beach! Gusto ko ng sand and beach! Gusto ko mag relaks kahit hindi naman ako masyadong stress sa trabaho. Wala eh, gusto ko lang. Kaso busy ang mga kaibigan at fubu (parang meron) kaya wala tuloy maaya.

Malapit na pala ang Belentayms, nag order na ko ng flowers sa xpressflowers.com para ma surprise naman ang dapat ma surprise. Kalande?!

at bilang balentimes mag enumerate ako ng top 10 reasons baket kelangan ng Jowa?!

1. Malungkot ang walang sex life

2. Naniniwala ako na isa sa primary empotional need ng isang tao ay ang sense of belongingness and togetherness na hindi mo basta-basta matatagpuan sa mga kaibigan at fubu.

3. Mura ang may ka-share sa gastusin lalo na pag nasa Singapore ka. Imagine, kung ang room mo ay worth 800 SGD magiging 400SGD nalang, may libre kapang kaharutan sa gabi. hihihihi

4. Oo masarap mag isa, "Me time" ika nga. Wala kang iniisip kundi sarili mo lang. Pero wag na tayong mag paka plastic. Mas masarap ang may ka holding hands, may nasasandalan na mainit na braso at katawan sa movie house, mas masarap may kahati sa popcorn. Mas masarap may kayakap kahit walang sex, mas masarap may katitigan tapos naka smile lang ng mga 5 minutes. Umamin ka! Gusto mo yan, ganyan.

5. Mas masarap makipag away sa jowa tapos kiss and make up afterwards. Dahil pag nakipag away ka sa kaibigan as in kaibigan lang ha, walang kiss and make up. Inuman lang siguro. ganyan.

6. Shit nauububsan na ko. LOL Uhhhhmmm ano pa ba, mas masarap ng may nag lalaba ng brip mo with love and affection. Sama mo narin 'yung may nag luluto sayo at nag aalaga pag may sakit. 'yung nag txt sayo parati. eh pag wala kang jowa puro singtel ang laman ng inbox mo na may message na. "Your bill for the month is 168 SGD. Please settle your bill before Feb 25" Kundi ka mag laslas ng pulso sabay patak ng kalamansi.

7. Masarap yung putanginang mamatay ka sa kilig dahil sa mga surprises na sobrang wala kang idea. Awwww! Balentimes na talaga....

8. Masarap yung may kausap kang matino at malalim that is kung intelehente jowa mo. Minsan, hindi lang alindog ang masarap sa jowa pati ang intelehenteng conversation sa Starbucks tapos alam na susunod... LOL

9. Uhhhm nauubusan na ko talaga, Ihatechit. Masaya mag simba na may kasamang jowa, tapos makikita mo sya nag pray at praise and worship ng tunay at wagas. Priceless! (Applicable to sa mga katulad ko ng paniniwala)

10. Masarap may jowa kasi may hihingan ka ng pera pag walang-wala ka na. Isang himas lang ang katapat. CHARAUGHTS!

Ikaw ano masasabi mo? Go!

Happy Balentimes Blogger friends! Love is kind. Love is patient... *HUGS Everyone*

Kwentong Jepoy Today

2012-02-03T12:30:00.002+08:00

Nagemo shit yung kasama ko sa kwarto kagabi, bilang mabuting kaibigan nakinig ako at nag bigay ng mga pieces of advices ko. Hindi ko nga lang alam kung magiging effective kasi wala naman akong syota ngayon. Syempre hindi ko na ididitalye kung ano ba ang kina eemoshit nya, you know, I'm such a trusted cute friend. Pak!

Imagine the situation sa bahay namin so you can relate to the kwento. Ganyan:

Malaki naman ang kwarto namin. Centralized Airconditoned din ang bahay namin (Susyal right?!) pero hindi namin ginagamit 'yung A/C sa may sala at veranda dahil baka ma heart-attack kame sa electric bills (PUB tawag dito sa Singapore).

Sa Kwarto naman namin may king size bed. Yes, isa lang ang kama. Mag katabi kame sa kama at pareho kameng mataba. Isipin nyo nalang pag nag sideview ka facing your katabi face-to-face with amoy hininga factor. Ewan ko lang kung 'di ka mabangungut. Hindi ako nag rereklamo nag kwento lang. Mabait ang room mate ko, alam nya ang katamaran ko sa buhay so choosy pa ba ko kung sya na ang gumagawa ng lahat pati pag palit ng bedsheet at punda ng unan ko. Alaykhet.

So last night was a typical night pero this time sya nag eemo. Often, ako kasi ang emo. So ganyan kwento-kwento ng heart problem shit tapos advise ganyan. Pag tingin ko ng relos, Putangena! Alas 3:00 AM. Walang pasok?! Kung mag puyat wagas!

"Baboy pwede bukas ka na mag emo kasi alas 3:00 AM na for godsake matulog na' us. Pagod na pagod na ko..."

"No wag tayong matulog. Ang sakit-sakit"

"Umayos ka, self inflicted yan sakit-sakit na yan. Ang dami mo kasing babae sa buhay"

"No! Pagod na pagod na kong masaktan"

"Ako din pagod na pagod na kong masaktan. Ayoko ng mag mahal. Hindi ko alam kung kakayanin ko pa. Matulog na tayo! Putangina!"

"FINE"

Wala pang five minutes ang balyena nag hilik na. Letche!

Kinabukasan....

nagising ako ng 7AM. Naligo. nag sabon ng singit. Nag facial wash. Nag moistorizer. Nag lotion. Nag wax. Nag brip. Namili ng jeans. Namili ng tshirt. Nag medyas. Namili ng shoes na bagay sa get-up. Nag salamin ulet. Nag monologue ng 1 minute. Sumayaw ng konti ng move like a jagger. Nag sapatos. Pumasok. Time check 7:39 AM.

Puntangina ma-lalate me! May appraisal review ako!

Sa byahe...

Sa MRT, kadaming tao parang fieta sa Quiapo. Hindot talaga! ma-late ka lang ng 10 minutes kadami ng tao sa paligid kagad, I hate rush hour. Hindi pa amoy fresh ang mga pukinang-inang anapeyz! kabantot. Pero deadma sa jar ako. Pag upo sa MRT. Nakatulog ako ng banayad at wagas.

After 1.50 hrs of MRT ride pag gising ko. Bumaba na at dali-daling tumakbo sa bus stop. At kung talagang swerte ka swerte ka talaga. Naiwan ako ng Bus. Great!

So nag toilet muna ko. Pag punta ko sa salamin para i-check kung pogi parin me. Ampotangena! may isang malaking marka ng laway sa balikat ko. OMGAWWWWD! and from that moment. I died.

A Healthier Life Style...

2012-02-01T13:30:00.009+08:00

This year for me is about feeling and living a healthy life. I promised my self also that I will lose weight this year.

Early this morning, I face my fear and stepped on weighing scale. They say that the best time to weigh yourself is on mornings, not sure why though. Teka muna! Baket ba ko Englishing?!

Transporm gowww!

So I weigh my self habang kinakabahan because if I gained weight still, I'm gonna really jump off the window...So then, nag timbang me. Then poof! I almost shouted! I fucking lose ## kg amount of weight. That's great! Okay, it isn't really that much but for a person who have had problems losing weight that is really something. So I'm kinda proud of myself for starting to do this theng. First month of the year. CHECK!

Yung pag drag ko sa sarili kong mag jogging ng 5 Km everyday at pagkain ng nuduls ng lunch at skyflakes ng dinner (most of the time) are finally paying off. All the sweats, muscle pains are so worth it. If I will be consistent in doing this, on my sixth month hopefully, I'm gonna look good on my office attire abeit. I can't wait.

Ang pinaka challenge I guess for this journey ay ang aking beer belly. I got humungous hagrid-ish tummy and I'm not gonna deny that. Sabi nila sit-ups daw ang katapat or crunches but I'm to0 lazy to laydown and do the shit. I'm still trying to find ways na maeenjoy ko na activity for my tummy workout.

Sana lang maging consistent ako every step of the way. Pagod na pagod na kong maging mataba. Charot!

I'm also ready to sign-up on a gym class. I got my target weight to start off with a gym class membership. Handa narin akong mag buhat para naman mag ka porma ang aking mga manboobs at mala trosong biceps. bwahihihihi. Ayoko naman mag mukang bouncer, but I would like to think na I'm gonna do this not just to feel good and look good a little bit but for a healthier life style. You're right, this will be a loooooooooooooooooooooong road that I would have to take. I just hope I would lasts.

I think I'm doing a good start. First time ko yatang, magiging faithful sa new years reso ko ah. LOL

At this point in time, I'm thinking of other ways to do cardio, since mataba nga ako, ito 'yung pinaka kelangan kong pag tuunan ng pansin para mag bawas ng timbang. So far, I have badminton and swimming as an alternate on my running. Good thing, I have good badminton buddies so I get to really play hardcore para makasabay lang or else hindi nila ko isasali sa mga play off's. And playing badmindon is reall-really a good cardio workout and it's fun. Swimming is an endurance cardio work out plus upper body work out din. Ako na health buff! pero seriously, okay sya gawing everyday regime, medyo nakakatamad lang pumunta ng community center, effort much mag LRT pa ko. I do laps continously for one and half hour. Freestyle and breast stroke alternately. Hindi ko kayang mag freestyle ng isang buong oras. Mamatay me.

Regarding my food intake, well pinanganak talaga akong matakaw. Kaya nga elepante size eh. But since I started this road to fitness shit parang MEDYO na kokontrol ko na ang katakawan me. "Medyo" in a sense na kasi nga I still treat myself every Saturday for a classy food. Hindi naman porket nag nagpapapayat eh de-deprive ko na sarili ko kumain ng masarap at ienjoy ang buhay na makulay parang sinabawang gulay.

Fine! nag jujustify lang ako. LOL

Well, truth is, as I take this step everyday of living a healthtier life, it does feel good inside out. Alam mo 'yung kahit hindi ka naman talaga totally payat pero na bu-boost 'yung confidence mo ng konti, 'yung feeling mo ang pogi-pogi mo at wala kang tyan ahahhaha nadadagdagan tuloy ng move like a jagger ang aura. Charoughtz! Iba yung feel good aura sa kayabangan ha! Umayos ka.

lastly, to all those obese, fat ass people, endomorph like me na parating inaapi at niyuyurakan ang pagkatao, it's not too late to take a step in living a healthier life. If I was able to ignite the spirit and start this journey. You can do that too. sabay-sabay tayo mag balik alindog. Ganyan.

Feel good na entry. Ganyan...

Basahin Kung Gustong Ma-Bwiset

2012-01-30T00:56:00.001+08:00

Wala lang gusto ko lang mag update ulet ng blog. Pwede naman diba?

Pigil na pigil akong mag emo shit sa blog kasi feeling ko ang dami na ngang problema ng mundo mag susulat pa ko ng emo fuck?

Punyeta kasi 'tong The Script na 'to, mga 30 times ko na yatang paulit-ulit na pinapatugtug yung Break Even. Naiiwan sa isip ko yung lyrics na, "I'm falling to pieces, yeah!". Kaya ayoko na! Ano ko garapon? falling into pieces pag nalalaglag sa floor. Tse!

Ang bitin ng weekend! Ang dami kasing activities, nakakapagod na nga minsan. Charut!

Sa sobrang pagod ko kanina pag uwi galing ng Church Service natulog muna me. Napuyat kasi galing sa videokehan at kwentuhan. Nakatulog ako ng apat na oras. Tinamad tuloy akong mag jogging. Ang hirap talaga magpapayat! Hindi ko na yata kaya.

Arte lang.

Pag gising ko nag mouthwash lang tapos diretso na mall para bumili ng dinner, kahit tinatawag ako ng KEPSI tsaka Burjer Keng eh pinili ko parin ang Subway. hihihihi

Umorder me ng turkey ham on a six inch honey oat bread tsaka tomato soup. AKO NA healthy! eh kasi naman nag lants kame after ng Church sa Pinoy food. Spell Sinigang and Binagoongan na babskie with half rice. Charut lang 'yung half rice.

So after ng dinner nag ikot-ikot muna ko sa mall para bumili sana ng shorts pantakbo ganyan. Kelangan na kasi. Araw-araw kasi akong nag jo-jogging, nauubos ang shorts me. Ayoko naman mag side B ng training shorts. Dugyot much.

So habang nag iikot sa mall. Kadaming tao, may show kasi sa ground floor. Napadaan ako sa isang Optical shop.

At hindi shorts ang nabili ko kundi Shades.

Punyeta talaga! Ang gastos me!!!!

On the other hand, I got a Rayban shades at napawi ang lahat ng pighati sa puso me. I'm so happy! Nasa France palang kasi ako binabalik-balikan ko na sya sa lahat ng mga Optical Shops na nadadaan ko.Dead na dead me sa shades na 'yun. Pero, iniisip ko, ibibili ko nalang ng bag si Mudrax kesa bumili ng para sa akin. Uu, ulirang anak iniisip muna ang mahal sa buhay bago ang sarili. Tsarlot. Pero this time, bumili na me bago pa tuluyang maubos ang bonus ko. LOL

Tangina ang gastos ko!!! LOL

Isang linggo akong mag didil-dil ng salt and pepper bilang parusa sa ngalan ng bwan. Ganyan.

Read my mind. I opened it up for 2 minutes.

2012-01-23T01:52:00.002+08:00

Chinese new year bukas. Walang pasok. Wupi! Isa na ito sa pinaka mahabang holiday dito sa Singapore, land of the Chicken rice.

Wala akong naiplanong gala sa labas ng Singapore. Wala kasi akong pamasahe. Pinag iipunan ko pa ang out of town of the year ko. Oo, ganun talaga pag single-and-cute kelangan may mga out of town kembyular (lol) para mag emo at mamasyal at mag soul searching. Kaarte!

Pinapangunahan na kitang wala kang mahihita sa mga susunod na mababasa you. Wala naman kasi akong maisip na maikwento masyado. Kaya kung ayaw mong ma bwiset eh, mag basa ka nalang ng encyclopedia encarta tsaka meriam webster, duon marami kang mahihita dito betlog.

Wala namang update na pag babago sa boring life ko. Liban nalang sa paunti-unti kong pag bawas ng timbang. Oo, paunti-unti lang.

Atleast meron.

Hindi ko nga maintindihan halos mamatay na ko sa kakakain lang ng nuduls or soup pag lunch tapos walang dinner pag weekdays kasabay pa ng jogging around 5 Km or so everyday pero kaunti lang ang binabawas ko na weight. Fucked up talaga metabolism ko. Isa kasi akong half elepante half dinosaur.

Pagod na pagod na kong maging mataba. Charoughtz!

Kahit one year pa effect ng pinag gagagawa kong pag papahirap sa sarili me. I'm up for it. Pag naka tucked-in na ko ng maayos nang hindi tumatalsik ang butones pag naka polo ako, sold out na me. Poging-pogi na ko on a tuxedo, para sa pre-nup. bwahihihi

Unti-unti nang nagiging normal ang buhay ko ulet. Sucker kasi ako sa "moving on". Naka moved on na ang buong mundo ako hindi pa. Ganyan. God has been very good to me. Nakaka kunsensya naman kung pipiliin me maging sad kung mas madami namang reasons para maging happy.

Kanina habang papunta ako sa Somerset para kitain ang friends ang daming Anaps sa MRT ang dami-dami nila dito sa Singapore. Minsan nga natatanong ko sa sarili ko nasa Mumbai, India ba ko?! ang dami nila. Ang iitim. Ako na maputi.

Hindi sila mabantot kanina pero amoy sila ilang-ilang, sampaguita, gumamela at kalachuchi and bulang-lang. Amoy sila Poon. Feeling ko tuloy fiesta ng Nazareno naipit na kasi ako doon dati. Nahilo me.

mababait naman ang ilan sa kanina (Bumawe?!)

Anyweis, inaantok na ko. Gusto ko lang talaga mag update ng blog. Sick! IKR!

Bukas ito ang dapat kong gawin.

1. Mag ahit ng bulbul
2. Mag linis ng kwarto
3.Tumakbo
4.Umattend ng Birthday Celebration
5.Magluto ng Sinigang na lasang Sinigang
6.Tumag kay Mama
7. Bumili ng Kabinet na may gulong
8. Mag emo
9. Tumanga
10. Matulog

Yehey!

Gong Xi Fa Cai!

Good News!

2012-01-18T11:56:00.006+08:00

"Kung kaya pang ayusin, pipilitin...but if this is really what both of you need? Then just be strong! magiging mahirap at masakit but hopefully, all the pains will be worth it..."
-One More Chance-

Walang kinalaman yung quote sa taas sa entry ko today. Duhr! dapat ba lahat ng bagay may connection?! pwede naman wala! Pwede namang damhin nalang 'yung sakit kahit na alam mong wala rin naman itong patutunguhan. CHAROUGHTZ!

Wala akong maisip na intro kaya ganyan. Kanina pag pasok ko sa opish sinalubong ako ng director namin at may iniabot na letter sakin. Kinabahan ako ng tunay at wagas. Yung nginig factor hanggang betlog ko. Late kasi me. Kala ko termination letter. Ang daming tanong sa isipan ko. Paano ko kakain? Paano mga magulang ko? Paano ang bills? Paano ang puso ko? Arte lang.

Syempre kinuha ko yung sobre at dalidali kong binuksan. Para malaman ko kung mag liligpit na ba ko ng gamit dito at mag sisimulang mag hanap ng bagong trabaho online. Ang hirap ng ganung feeling. Hindi sya masaya.

Pag bukas ko ng letter.

OMAYGAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAD!!!!

Naluha me sa kanang mata sabay dausdos ng likod ko sa pader habang nakanganga me na nag sasabi ng, "No, this is not true!!".

Confirmed na ako sa trabaho. Matapos ang One Year na pagpapanggap na busy ako eh regular employee na 'ko.

Fine, alam kong wala naman security sa trabaho pero may security tayo kay Papa Jesus. Ako na spiritual. Syempre una kong nag pasalamat kay Papa Jesus kasi ang daming blessings. Kundi nyo naitatanong next week ay one year anniversary ko dito sa Singapore land of the Putok at Panis na laway.

And as I look back. I got reminded how blessed am I. Asawa nalang kulang. Charoughtz! Pwede na sila mag apply. ahahhahaha

Seriously, the Lord prepared everything for me. Alam nyang reklamador ako kaya pinadali nya ang lahat for me. Hindi ako makatulog ng ilang araw kasi hindi ko alam kung ma co-confirm ako or hindi aba pag pasok ko kanina may letter of confirmation na.

God is really good. I don't deserved it pero grabehhhh. Okay, nagiging Churchy nanaman ako. Sorry 'di lang mapigilan.

At dahil Regular employee na ko pwede na ko mag Sick leave ng bongga jabongga. JUk!

Mababayaran ko narin ang mga kalabaw at sakahan ni Pudrax...

Mapapatayo ko na ang dream house naming bahay kubo at kubeta na may flush...

Mapapaayos ko na ang bahay ng utol kong walang bubong sa kubeta...

Makakabili ako ng gamot monthly ng tita ko na nag palaki sakin...

Makakapag padala ako ng pag groceries ni Mudrax...

Makakapag bigay parin ako sa mga missionaries na sinusuportahan ko...

Makakapag date narin ako sa fancy hotel. CHARLOTS!

I think God has a purpose why I'm here. Why I have all these blessings! I am blessed because I need to share it...

'Yung lang! Orn Orn...

Work Stuff...

2012-01-17T14:40:00.002+08:00

Emo post 'to ulet. Chupi!

hindi ko alam kung sa susunod na linggo eh, may trabaho pa 'ko o wala. 'Yung napakagaling ko kasing bossing inexted 'yung probi period ko six months ago ng another six months. So etong buwan na 'ito na ang confirmation shit review ko. Dito na mag kakaalaman kung ma reregular na ako, or hindi or dadagdagan nya nanaman probi date ko.

Oo probi ako ng 1 year. Parang tanga lang, Potakels! Pero, suck-up lang ako. Dayuhan eh. Ako ang mag aadjust. Pero kung sa pilipinas 'to nangyari duduran ko pa sya muka nya. Letche sya.

honestly, hindi ko alam kung ano tumatakbo sa isip ng boss ko. Una sa lahat, nasa kabilang ibayo sya ng mundo, based kasi sya sa Pransya ako naman dito sa Singapura. Nung sinabihan nya ko na extend daw ng 6 months ang probi period ko eh gusto ko syang sapukin ng sampung bareta ng sabon. Kaso nasa bansa nya ko nung panahon na 'yun tsaka wala kong talang bareta ng sabon. Scared me.

tuloy ang buhay... Hindi naman dito humihinto ang mundo. Emo??!!

Kung hindi ako ma-coconfirm uuwi na lang ako ng pinas at mag papakapokpok doon. Charotz! Pag hindi nya ko na confirm uuwi ako ng Pinas at mag tatanim ng kamote, okra, upo, sibuyas, mani, popcorn, hopya at mag titinda sa palengke.

Pag na confirm ako. Steady lang. Mag papasalamat kay Papa Jesus at mag papakain ako ng bongga-jabongga...

Pero kung uuwi ako ng pinas sana lang may babalikan pa ko. Okay lang naman bumalik. Doon ko nalang itutuloy ang singing career ko.

Ayoko na nga mag sulat. nakakagalet. kung sakaling hindi ako ma confirm atleast hindi na ko underbond at nakapunta na ko Europe. walang luge sakin except that kakain ako ng lupa at mamalimos sa kanto.

FML!

Moving On

2012-01-11T11:14:00.001+08:00

Kagabi nag DM sakin ang isang kaibigan sa Chwirrer sabi nya 'pano ko daw nagagawang maging masaya at makulit kahit na sad and emo and all that shit naman talaga ako.

Sabi ko, wala talagang sikreto. Ang kelangan lang gawin ay ganto...uminom ng isang boteng toyo at kumain ng buhay na chicken habang naka gapos ang mga kamay tapos sumasayaw ng spagetti pababa at pataas habang nag gaganchilyo ang mga paa mo. Charot. Ektweli, nakalimutan ko na response ko.

But this entry is dedicated to Her *hugs*

Walang formula at abc sa tamang pag harap sa pain. kanya-kanya kasing infliction yan. Gumaganown?! Jo 'D Manggo?! Advisor?! Student Prefect?! Guidance Councelor?! Ang solusyon lang na nakikita ko pag malungkot ako ay mag move on. Simple, right, pero mahirap i-execute. Sobrang hirap ate Charo.

Dahil dyan, ito ang mga suggestmentations ko on my personal point of view based on my experiences. Ang dami? Experiences talaga?! hihihihi let me try to write some of the things that I do pag emoness fuck bull shit ako. FYI, hindi ako 'yung tipo ng taong suicidal. Duhr! Life is beautiful and colorful like crayola and craypas. Hindi ko rin sinusulusyan ang kalungkutan sa pamamagitan ng maraming alak at namumulak-lak na sex life. Duhr! Virgin pa kaya me.

so eto na nga, excited kang potakels ka. Read on....

1. Okay lang malungkot. Hindi ka robot 'te. Ok lang yan. Pero sana 'wag ka namang one year ganyan. dun ka sa kwarto mo mag cease ng Pain. Itweet mo lahat. Iblog mo kung hindi mo kayang mag kwento. Kung kaya mo, mag kwento ka go! kwento mo sa close friends mo, sa tropa mo. Iiyak mo lahat kahit tulo sipon at laway gowww! Fleeting yan, hindi ka parating malungkot darating ka sa time na mapapagod ka na at mauuhaw, gugustuhin mong mag coconut juice habang nasa beach at maging happy. Healthy rin umiyak paminsan-minsan.

2. Habang nalulungkot ka, humanap ka ng pag kakaabalahan mo. Magbasa ka. Mag ganchilyo ka habang nag bake ng cake ang paa mo. Mag tanim ka ng palay sa bakuran nyo. Kausapin mo ung mga Orchids nyo. Wag ka lang pakita sa kapitbahay baka sabihin may sapak ka. Basta humanap ka ng pag kakaabalahan. sakin nag jogging ako. Basta nalungkot ako bihis na kagad tapos jogging. ganyan. Effective naman sya.

3. Kelangan mo ng support system. Dyan pumapasok ang "good" set of friends. Sabi nga nila, pag walang love life dapat bongalore india ang social life, dapat sorrounded ka ng friends. Lumabas kayo, Not necessarily gimik and arte party, party fuck, ang point dito meron kang makakasama na makikinig sayo at hindi masamang impluwensya. Yung magiging sponge mo lang, ganyan. Yung may tenggang handang makinig sa paulit-ulit mong emo-fuck, ganyan. Kung party animal ka. Gowww i-party mo lahat. Kung hindi ka naman party animal na tulad kong home buddy, eh steady ka lang sa piling ng mga kaibigan, ganyan. Mag laro kayo ng uno stacko, charades, pinoy henyo, habulang gahasa, bahay-bahayan, hampasan ng pillow, basagan ng bungo. Ganyan.

3. Wag kang maging bitter sa taong dahilan ng Emoness shit mo. Let them go. This is not about them. This shit emo fuck is about you. Isipin mo nalang, bata pa sila at inconsistent sa mga desisyon sa buhay. Hobby lang talaga nilang maglaro at manakit ng feelings ng ibang tao, just for fun at wala tayong magagawa doon. Hindi natin sila ma didiktahan. Wag kang magalet. Let them go. I-delete mo sa facebook, twitter at lahat ng shit. Pag okay ka na saka mo i-add ulet. Pathetic?! Ganto kasi yan, the more na nagagalit ka sa taong nakasakit sa'yo lalong kumikirot ang sugat. SABEEEH?!

4. Pray. I don't wanna sound churchy, you know that, but faith and pryer is the best tool to face all life uncertainties and emoness. Hindi ko na papahabin ito, mag-tutunog Pastor me. basta pray. When hurting Pray...If you feel so sad and it kills you. Pray.

5. Believe that you are destined to be happy. You deserved it. Wag mong paikutin ang mundo mo sa isang tao. kapag ginawa mong axis ang tao sa revolution ng mundo mo mas mahihirapan kang mag move on. Kelangan mong irespeto at mahalin ang sarili mo. May darating din na tamang tao para sa'yo. Wag kang mag madali. Chill!

Ang dami kong satsat. Pero sa totoo phase talaga ang moving on. Meron matagal merong mabilis. Ang importante dito may natututunan tayo sa pag lalaro natin ng apoy.

Juk!

Ang dami ko sinabing ka bullshitan.

Kampay....

Recuperating

2012-01-09T12:17:00.005+08:00

Ang arte lang ng title ng entry ko ngayun. Tse!

Totoo pala na fleeting lang ang emoness. I'm not there yet, but I'm getting there. Charoughtz! Kalande lang, may ganun pang ka-shitan?

wala lungs. Gusto ko lang mag kwento. kakatamad kasi. Finish ko na kasi lahat ng tasks ko. Pumapatay nalang ako ng Oras hanggang mag 5:30 PM, para umuwi, eh, Kesa naman mga chismis lang ang babasahin ko sa internetzz e'di nag blog nalang me.

Ang kwento ko ngayon ay tungkol sa Reliability of Special Gases to increase Manufucturing Industrial equipment efficiency in Operation

Syempre juk 'yun. Epistaxis.

Yesterday once more, nag decide akong mag jogging para sa aking faith goal na magkaroon ng hot borrreh this year. Gusto ko kasi pumayat. Majubis kasi ako.I knowz, isang malaking ka-bulshitan 'yun. Suntok sa bwan, pero malay natin diba?! sabi nga ng matatandang chinese proverbs, if there's a will there's wheel of the wind. Juk!

Natulog muna ko 'nung hapon kasi napagod ako sa activities ko 'nung Sunday, Parang Sanggol lang natutulog ng hapon. Pagkagising ko. Gutum na Gutum na me. pero I decided to exercise muna.

So I showered and make bihes na ng pang running exercise. COnIO?!

hindi ako mag papakaplastic, pag dating sa fun run hindi sya talaga fun para sakin. Sa umpisa dragging sya pero lately nagugustuhan ko sya. Na e-enjoy kong tumakbo. Impak, naka smile ako habang nag jogging. Ganyan.

Wag kang legalistic. When I say run may lakad din 'yun. Edi namatay ako kung tinakbo ko lahat 'yun. Sporty?! Competetive?! Palarong pambansa?! Olympics?!

So sa kalagitnaan ng takbo siguro mga nasa 5KM ako. Nauhaw ako. Kaya nag decide muna akong mag pizza hut. ahahhahaha

Jowk lang.

Pumasok ako sa maliit na mall sa malapit samin para bumili ng 100 Plus. Para ma quench ang uhaw ko at magamot ang nag durugo kong puso. Gusto talagang isingit 'yung emo parate?!

Eh sakto rush hour ang daming tao sa mall siksikan. Pawis na pawis ako. Sumiksik ako sa madaming tao. Kebs na sa bangga kahit sweaty. Nauuhaw na talaga mey.

Habang nasa pila ako. May humipo sa angry bird ko. Putangina! Manyak much?!! Tag tuyot?! One year nang walang Sex?!! Di mapigilan??!! Napakislot me. Sana naman kasi nag paalam puta hindi 'yung bigla nalang mag dadakma.

Alam kong hindi ako kagwapuhan at lalong hindi macho. Sa sampong pag pipilian lagi akong least. Latak. huling bala. Kamote. Ganyan. Gumabaga sa masasarap na ulam ako 'yung miswa. yung walang pipili. Ganyan.

kaya naman kung sinomang nandakma ng Angry bird ko wala syang taste. Ang dumi-dumi ko. Gusto kong mag shower ng sampung beses. Tangina! Pwede naman mag paalam madadakma pa. Na Cycling shorts pa naman me wala akong laban. I'm so dirty.

Hindi ko mahagilap kung sino 'yun. Sasampalin ko sana ng isang litrong 100 plus.

Pag labas ko ng mall tinuloy ko ang takbo ko ng another 45 minutes at kinalimutan ang pangyayaring yumurak sa pagkatao ko. Ang dumi-dumi ko.

Arte lang.

Pak! I wasted your time again. ahahhahaha

Salamat sa tatlong readers *SMACK*

Pinas Vacation 2

2012-01-06T12:16:00.016+08:00

Mabilisan lang 'to mga bitch. Alam kong na bored kayo sa aking mga kwento. Kaya this one is gonna be short and sweet.

Nag pamasahe at nag pa foot spa at pedicure. Ako na malandi. Syempers yung masahe wala ng picture dahil naked yun. Edi na nasuya kayo pag nakita nyo kong naked. Para kayong nakakita ng letchon sa table. Isang napaka laki at cute na letchon. Pak!

tapos shempers nag pa pogi me kahit hindi naman talaga. Mahal kasi gupit sa Singapore sa Pinas mura lang kaya nag pa gupit me para swabe sa Porma. Walang kwenta kwento ko.

tapos umattend ng wedding. Sige sila na ang may happy ending sa love life nila. Ako na ang hindi masaya at devastated. Charut!

kumain ng mga pagkaing hindi ko matagpuan sa Singapore. Lumamon ng parang walang bukas. Pasensya hindi ko nakuhaan lahat ng pagkain, pota naman ang effort kung 3 weeks akong nag picture ng pagkain ko right? Eto lang yung nakuhanan ko.

Nakipagkita sa mga kaibigan at lumamon ng tunay at wagas.

Nakipagkita ng biglaan sa mga bloggers na madaling hatakin sa EB. At dito ko nakilala ang bago kong Crush. hihihi eto sya oh...

Ang cute nya no?! nakakkilig hihihihi pero may boyfriend na sya kaya hanggang tingin nalang me, saka na, pag break na sila ahhahaha... Blogger din sya. Sya si Salbe. LOL

Madaldal sya, sing daldal ng blog nya. walang halong shit. Ganto ang Sample question nya nung nag EB kame.

"Kelan last Sex mo? Tsaka ano favorite Position mo?"

Napa Cartwheel ako at tumbling mula Greenbelt hanggang Ayala. Tangina!

Tapos nag kita rin kame ni Ate Powkie. Wag nyo nang tanungin nasaan si Wickedmouth na flush sa indoro nung tumae sya nung araw na yon. Tangina na nya!

Sya si Ate Powkie. Kung hindi mo pa na babasa blog nya, simulan mo nang basahin at mag back read ka. Mapapa Cartwheel karin. Inakit ako ni ate powkie pero di sya nag tagumpay. Charut!

Eto pa remaining pictures ng EB. Pasensya kasi blurry tatanga-tanga si kuyang kumuha. pasmado much. Shaky ang hands.

Tignan nyo nga 'tong dalawang 'to. Muka bang gagawa ng mabuti?!

Well truth is mabuti ang puso nila. Diba Salbe. hi daw sabi ni Yanah.

So yan yung highlights ng pinag gagawa kong shit sa Pinas. Meron pang mga iba pero hindi na kelangan pang ikwento 'yung mga yun. ORte?!

may mga nakita pala akong baby pics ko noong umuwi ako nakita ko sa parador ni mama. Naluha me. At dahil dun parang ayoko ng bumalik ng Singapore. Arte lang.

Eto share ko...

Sa tingin ko, calling ko talagang maging porn star bata palang ako. Kelangan ko lang mag ka abs nowadays. Kaya mag e-exercise na me. tama na blogging. This will be my last post for 2012 hanggang mag hilom ang puso ko sa sakit na naidulot ng pagibig. Hindi na ako muling iibig pa. Charut!

Ha! I wasted your time again Bitch...

Pinas Vacation

2012-01-04T21:49:00.009+08:00

Gusto kong matabunan yung Punyetang ka-pokpokan kong emo post. Kinikilabutan ako pag binabasa ko ulet. Ayoko naman burahin kasi ang landi ko naman kung buburahin ko eh, pinost ko na nga tapos delete-delete shit pa.

Duhr!

Bukas lilipad na ako muling papuntang Singapore. Hindi naman masyadong nakakalungkot slightly bongga lang. Matanda na kasi Parents ko at ayoko na sanang iwan sila kasama ang napakabait naming helper pero, ok pa naman sila kaya gow! tsaka gusto kong iwanan ang lahat ng masakit na alala sa pinas.

Umemo bigla ulet?!

Dumating ako sa Pinas noong 16 at nag init kagad ang ulo ko sa Airport palang. Hindi ako umaarte-arte na hindi ako sanay sa Manila ganyan pero, nag init talaga ulo ko dahil dalawang oras akong nag hintay sa Airport para sa Sundo dahil sa traffic. Fine, given, December kaya traffic pero, diba?! Pero bilang isang mabuting puso at tunay na model citizen and prince of friendship kalma lang me, ayokong gumawa ng eksena dun dahil sa nakapag hintay ako ng 2 hours. Maharlika much?!

Isang batalyon ang nag sundo sakin, which I like. I love my family so much. Kaya nag jollibee kameng lahat kagad, shempers naman buong-buo pa ang dolyares ni Jepoy. So yun nga, nag punta kame ng Jalibi at hindi ako natuwa. Putanginang chicken joy hindi malutong tapos ang lungkot ng Jolly hotdog parang pinakuluang churizo. Ako na reklamador. Alam nyo yan.

Edi sabi ko, ibalot ang jollibee at ipamigay sa street children! Lipat tayo ng kainan. Pak!

so kumain kame sa hooters. LOL

Tapos umuwi na kame sa kabundukan.

Kinabukasan. Ginising ako ni Mudrax mag grocery daw kame. Hello double hello alas-sais palang ng umaga grocery kagad??!!

"Mama sarado pa Mall wag kang excited..."

"Nak mahirap ang parking..."

"Ma kalma. Mamya ng hapon"

Edi nung Hapon.

"Nak dun mo naman kame pag groceries sa S&R, dun daw nag shopping sila Kris Aquino. Baka may artista"

"Ma may membership dun sayang din ang 700 na membership"

"Nak one year naman 'yun. Tsaka puro states sides daw ang bilihin"

"Ma pag state sides mahal 'yun dun nalang tayo sa favorite mong SM Super Market"

"Nak ang daming tao kasi dun, nahihilo ako.."

"Umarte??!! Sige na nga S&R pag lumampas ng 10k ikaw mag babayad ha?"

"Wala kong pera"

"Cancel na..."

"Sige wag na tayo mag groceries"

"Matampuhin??!! Sige na po game"

Ending...

Lampas ng sampung libo at ako nag bayad. Day 2 Wasak kagad ang bulsa.

Finish... Bukas naman 'yung karugtong nakakatamad mag kwento kasi na eemo nanaman ako bigla.

Tanginang yan!

Emo Randoms

2012-01-04T02:05:00.002+08:00

Pangatlong draft na 'to, lahat binura ko pag tapos isulat. Ura-uradang bura. Ganyan.

Ang hirap mag control ng sinusulat kapag nasa climax ka ng ang dami-dami mong gustong ishare pero ayaw mo naman mabasa ng lahat, complicated lang ampotah. Oo may ganyang kapok-pokang emo-shit din me once in a blue moon. And because it's year of the water dragon ngayon si-simulan ko ang emo shit randoms. Kasi ang water dragon ma emo. Google mo pa. Syemps, tao rin naman me kala mo lang blue whale pero NO! tao me. Nasasaktan at nayuyurakan ang pagkatao.

Arte lang.

Kaya gusto ko lang mag emo. Pwede naman diba?! Minsan lang naman ihhh.

1. Tangina baket ba ko nasasaktan ng ganito. Dapat hindi naman eh. Kasi wala lang. Basta. Ang gulo ko. Parang bulbul lang. Basta ang sakit, parati nalang ganto. Letche!

2. Hindi naman ako masamang tao. Hindi ko deserve 'to. Wala naman akong tinatapakan at sinasaktang tao. Baket kelangan akong gantuhin?! Orti ko. Putangina!

3. Isinumpa yata ako ng wicked witch na bawal maging masaya. Ang tanging solusyon lang sa super-powerful-raised-to-the-positive- infinity-bad-spell nya ay magkaroon ako ng abs. Which is hindi mangyayari hanggang next life time. Tanginang witch yan. Bitch!

3. Baket ba napaka gullible ko most of the time. Potahshet!

4. Tama ang hinala ko. Katawan ko lang ang habol nila at hindi ang nilalaman ng puso ko. 'Pag tapos masimsim ang every inch ng fats ko iiwan nalang sa pasig river. Rape victim?! Gang rape?! LOL

5. Diba pag you wanted a person really bad pinaglalaban?! Nasa blue book 'yun diba? Parang 'yung three month rule? Diba? Diba?! Diba?! Dami ko na nasinghot na katol.

6. Nakaka durog ng puso pag teary eye na 'yung kausap mo. Mas nakakadurog ng puso pag alam mong may point sya kung baket sya teary eyed. Shit ano ba 'tong pinag susulat ko. Fuck!

7. ang hirap din pag punong-puno ng inconsistencies ang actions compared sa binubuka ng bibig. Somehow nakaka-disappoint din. Shit titigilan ko na 'to.

8. Ang sarap kiligen na parang highschool ka na nag abot ka ng flowers sa nililigawan mo tapos natuwa sya nag blush sya ng bongga. Same effect pag nilalambing ka ng taong gusto mo. Tangina talaga! Kill me na!

9. Alam kong masasaktan ako sa puntong pinag eemohan ko ngayon pag pinagpatuloy ko 'to. Dahil alam ko at nararamdaman kong hindi ako mahal ng taong mahal ko.

PAK!

ZONROX PA NGA!!!!

2011 Year End...

2011-12-31T23:10:00.002+08:00

I can say that 2011 has been my year. Ang daming mga pangyayari sa taon na ito na hindi ko malilimutan. Parehong maganda at hindi maganda pangyayari but I don't have regrets. Everything happens for a reason and I guess the important thing here was I learned a lot from it. Arte lang.

So here's the highlights of my 2011

January

Big move. I signed a Job Offer and fly to Singapore to start a career from scratch. Nakaamoy ng kilikiling mabaho pa sa pusali ng Quiapo. Nakipag siksikan sa bus at MRT during rush hour.Kumain ng Chicken Rice hanggang sa Chicken Rice narin ang itae ko. Nag Enjoy ng bongga-jabongga at kinalimutan ng lahat ng emoness sa Pilipinas. Arte lang.

Februay

As usual walang date. Na-introduce sa Life Group ng Every Nation Church Singapore. Nagbalik loob kay papa Jesus at tinalikuran ang lahat ng kasamaan sa buhay. Luminis ang puso ng kasing linis ng tubig batis. Bumili ng Iphone4. Nag shopping. Nag waldas ng salapi.

March

Nag simulang magpapayat. Nainsecure. Nalungkot. Umarti. Umemo. Nag swimming every MWF, nag Jogging ng TTHS, nag badminton everyweekend. Nag emo tuwing gabi. Charut.

April

Kumuha ng Life Insurance. Nag pakalunod sa Electronics Gadget na gustong bilhin. Nag ka Credit Card sa Singapore (ALAM NA!!!!). Kumaskas ng bungga. Tumibok ang Puso. CHAROWT!

May

Nalulungkot na. Gusto ng umuwi ng Pinas. Nagsimula ng mabwisit sa layo ng byahe mula work papuntang bahay. Na bwibwisit na sa officemate na mukang takure. Natuwa sa SG Pinoy Blogging community. Natuwa sa Badminton at bumongga ng social life. Pumartey ng konti. Lalong tumibok ang puso wala naman ginagawa puro hi lang (Hiskul much?!)

June

Lalong na bwisit sa officemate. At sa layo ng byahe.Nagreklamo.Natauhan dahil buti nga may trabaho 'yung iba walang mahanap at umuuwi ng Pilipinas. Nag exercise hanggang lumawit dila sa sahig. Gumastos ng bongga-Jabongga medyo dumadami savings.

July

Nag ayos ng VISA buong bwan

August

Lumipad patungong Europa. Lumanding sa Charles De Guille Airport. Napangitan sa Airport. Nag lamierda sa Paris. Nag mayaman sa Paris. Kumain sa Paris. Nag waladas ng Salapi sa Paris.

September

Ayaw na sa Paris gusto na umuwi ng Singapore. Nag lamierda at sinuyod ang Paris. Nag train. Nawala. Nag scarf. Nag scarf araw-araw, todo na to. Nag download ng maraming movies. Nanood ng tv series. Nag lamierda at nag aral mag french. pumunta ng Belgium. Pumunta ng Italya, Roma, London sa panaginep.

October

Bumalik ng Singapore. Nag waldas ng maraming salapi. Nag bayad ng credit card. Sumaya. Nag balik sa Music Team ng aming Church. Umuwi ng Pilipinas Para mag celebrate ng 25th birtday. Niyakap si Mudrax at Si Pudrax. Pinag shopping si Mudrax ng parang walang bukas. Nakipag kita sa mga kaibigan. Nalasing. Happy ending.

November

Nag seryoso sa trabaho baka hindi ma confirm. Tumibok ang puso ng parang walang bukas. Ayaw parin naman manligaw ayaw mabasted majubis kasi. mababa self esteemed. Nag pakalunog sa exercise. Nag bipolar mode tuwing gabi. Nalungkot.Umarte.

December

Nag tumbling, may nag tapat ng pagibig, di makapaniwala. Umarte. LOL Umuwi ng Pilipinas. Nagulo ang mundo. Nagpakalasing. Nagpakasaya.Nagpakaparty.Nagbalik Yosi :-(. Natuwa. Kineleg sa Pilipinas. Ayaw na yatang bumalik sa Singapore. Nakapag Pahinga ng lubusan. Naubos Pera. Hindi pumasok ang bonus. Naubos pera sa kakabook ng hotel, ako na. Na bwiset. Nahirapan walang matulugan sa Maynila tuwing luwas. Kinileg. Basta kinileg. Kumain ng bongga Jabongga!!!!!!

Kthanksbye

HAPPY NEW YEAR!!!

2012 Goal

2011-12-27T22:30:00.004+08:00

I don't have high hopes pagdating sa new year's resolution crap na 'to. Dahil last year walang natupad kahit kapiranggot at nakaka frustrate talaga.

Mahilig kasi akong mag lagay ng goals shit sa mga organizers ko. I plan everything, I am a man of Objective and Goal, at na fru-frustrate ako pag hindi natutupad ang mga na set ko na plans. Ganun yata talaga pag masyado kang organized. Charut lang. Sa totoo lang, hindi ako organized. Mahilig akong mag sulat sa Calendar ko pero hindi naman natutupad. Nanghihinayang kasi ako sa Starbucks Planner ko kung 'di ko naman gagamitin. Ayun yung Planner ko nasulatan ko naman sya hanggang April 2011.

Napapalayo nanaman ako sa main objective ng Entry na 'to. Sabi ko naman senyo I'm a man of Goal and Objective. Kaya balik tayo sa main context ng entry na 'to.

Let me do this. GOOOWWW!

1. I'm gonna lose weight big-time this year. I'm gonna have a flat tummy. Not abs, but it's gonna be smooth chubby flat tummy that I can fit on a Medium size Penshoppe shirt. Penshoppe talaga?! Highschool?! Masa?!

2. I'm gonna sleep early. Before 12 AM. Okay fine, 12:30 AM max.

3. I'm gonna save 30% of my monthly pay. Seriously!

4. I'm gonna eat more fruits less Junks.

5. Read 10 books

6. Fly to Australia

7. Meet new friends and laugh more. It makes me look young and hot. TSAROT!

8. Les Emo and BiPolar mode

9. Get the girl of my dream

10. Hug more friends

11. Be a crying shoulder to someone

12. Meet those bloggers and twitter buddies that I get to mess around with everyday

13. Spend more time with Godly People

14. Manage my time well.

15. To usher someone in knowing Jesus Christ my Lord and Saviour.

Manigong bagong taon blogger friends... God Speed!

Mandatory Christmas VLOG

2011-12-24T13:20:00.004+08:00

dahil na buburat na ko sa probinsya I made a beri beri short VLOG for my 3 faithful readers.

Here you go...

Maligayang Pasko mga magiliw na mambabasa at commenters ng Pluma ni Jepoy. It has been 3 years and I'm still writing. Kalain mo!

Enjoy this season and the reason of this season be with you and your family. God Bless!

Walang Kwenta. Like, Seriously!

2011-12-15T14:00:00.003+08:00

Sa wakas natapos ko narin ang technical documents ko, kaya balik blog na ko sa office. hihihi. Putakels kasi 'tong mga counterpart ko sa Paris ako pa pinapagawa eh, ako nga hindi nakakaintindi ng system masyado. Tsaka hindi naman ako Technical Writer, feeling writer lang scrap na technical side.

Sa mga Oras na itwu, sa tuwing sumasagi sa isip kong uuwi na kong Pinas sa friday eh kinikilig me. Alam mo 'yung feeling na may parang dumidila sa betlog mo. Ganyon na ganyon ang feeling parang umaangat ang pwet lang. Dugyot!

Ang dami kong hindi nakwento dito sa blog me, nawalan na kasi 'ko ng ganang ikwento. Gusto ko kasi 'fresh from the heart pag nag ku-kwento. Para felt na felt inside-out. Ako na!

This week has been my Aniversay when I flew here para sa isang malaking risk ng career life ko. If you wanted to read just click here.

Looking back kahit broke ako ngayon I have all the reasons to be thankful for kahit walang love life. Ang jubis jubis ko kasi tsaka pangit.

You see, I have had an opportunity na ibangon ang pamilya ko sa kahirapan. May ganyon level?! Well, hindi naman mahirap as in asin lang tsaka lupa ang inuulam. Mahirap as in sakto budget lang parati, minsan kinakapos ganyan.

Kami 'yung tipikal na pamilyang hindi pwedeng manood ng sine everyweekend tsaka kumain sa labas tuwing kelan gusto. dapat tuwing Christmas lang. Ngayon empowered ako na baguhin ito at nag papasalamat ako kay Papa Jesus.

Kung blessing at blessing lang ang dame, isang timba sya. ISDA?! Naka timba?! basta bawal mag pakabitter dahil positive ang entry ko ngayon. LOL

Kahit bad boy me, binigay parin sakin ni Papa Jesus ang aking mga prayers tulad ng magka macbookpro, ipad2,iphone,macair. Yabang?! Juk lang.

Nag eemo akong ganto kasi heksayted na me umuwi. Gusto ko sana makipag kita sa mga bloggers kaso nahiya me. Ang dami ko kasing pimple. Kalande?! Sa totoo lang wala akong maisip isulat dahil na emo ako nung nabasa ko 'yung entry ko na naka link dito nung time na iniinterview palang ako tapos wala akong pambili pagkain, wala ako pantaxi. Shit. Naluluha me.

Ang Orte ko! Mag papasko na kasi at malamig ang Christmas me. LOL

Gagawa nalang ako ng video greeting ulet.

Kung umabot ka dito, I totally wasted your time. I delete mo na ko sa blogroll mo, I'm not worthy.

Meli Klitmat powz...

Nightmare...

2011-12-10T11:32:00.011+08:00

Nag teknikal-teknikalan ako. Boom coco krants, hindi ko na maayos ang blog template ko. So I settled for more simpler one. Anyweis-Hiway, sabi nga po ng mga gurang, it's the thought that counts naman right?! Regalo?!

For some reasons na corrupt ang Old kong template at nag explain pa talaga ko. Since kaka-palit ko lang din naman ng template at halos dalawang oras akong nag kakalikot ng settings ng potashet na blog na 'to. Edi inisip ko naring mag blog para tuloy-tuloy na.

Kahapon na butas ang shorts ko. Let me correct that, nag crack ng bongga ang punja, eh favorite shorts ko sya. Letch!

Saka ko lang na pansin na nagka-butas pala ang favorite kong shorts nung nasa MRT na ko. Walang humpay pa naman ang pag bukaka me na parang walang bukas sa MRT. Whut's worst is im not wearing under wear! Charut lang. Ang panget pa naman ng boxers ko Spell Polka dots (New Year?!) Haist! Dyahe much. Kaya pala walang humpay sa pag glimpse si Auntie sa mga hita me. sabay smile pa. Charot ulet. Pero seryoso, napapatingin ang mga Ate na katapat ko sa MRT kala ko tinitignan nila 'yung paper bag na dala ko kasi may dala ko mga pang kris-kringle. 'Yun pala pinag sasamantalahan nila me. Nyeta!

Dumaan ako ng fair price sa Paya Leybar para bumili ng yelo. Pag baba ko ng Yelo sabay dampot may narinig ako.

"KRAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAK!"

Potashet! Lalong lumaki ang butas. This is not happening.

Nag try ako mag hanap ng bilihan ng shorts, walang size 24. balingkinitan?! Walang nag titinda ng shorts :-(

Ang kyot-kyot pa naman ng japorms me

Oo ang tawag sa ginawa kong shot na yan ay aparador shot. Mahilig akong mag aparador shot pag nag bibihis me. Meron ako na boxers lang. Gusto nyo makita? Wag na baka masuya kayo ahahhahaha.

So alam na ang nangyari sa Party na pinuntahan ko. More-more demure sa pag ipit ng legs. Virgin?!

Sumakit ang tuhod kakaipit para di makita ang butas. Please take note na ang taong katulad ko ay bukaka all you can ang resting position. Bukaka all the way me pero that night ate charo. Ipit ipitan factor.

Nakakangalay powz.

Yun lang happy weekend...

9 Days more...

2011-12-07T10:35:00.003+08:00

I dunno whut's wrong with the world. Nahihirapan na kong mag basa ngayon. 'Yung Game of Thrones na binabasa ko nakaka tatlong sentences palang ako tulog kagad ako sa mrt. 'Nung isang araw nga habang nag babasa ako sa tren nakatulog me tapos na bitawan ko 'yung libro kumalabog ng slightly bongga tapos gumulong kay Ateng Maputi. Nahiya me puluten kasi 'di me makayuko masakit likod ko. Gurang much?! may pumulut na uncle at iniabot sakin. Ambantot lang nya amoy sya lupa. And bad ko. Behave!

Interesado naman ako sa book na binabasa ko, impaks bumili ako ng complete set sa felefens at binyahe ko pa sya papunta dito sa Singafores kasama ng pulang hotdog at longganisa na nakulimbat sa airport habang nag-kakape me. Kung sino mang kumulimbat 'nun sana nabusog nya pamilya nya.

Excited na akong umuwi. Una, ang dami kong aattendan na kasal. Quota na ko sa weddings. Lagi nalang ba ko magiging best man?! at coin bearer. Nakakasawa na. It hurts so much. Parang sugat na pinakatan ng kalamansi at nilagyan ng sibuyas at kamatis. Enseylada?! Arte lang.

Dahil excited na kong umuwi ng felefens 'ito ang mga gagawin ko...in two weeks time uuwi na meeeeeeeeeeeeey!

1. Bibili ako ng betamax, isaw, adidas tsaka helmet sa kanto namin sasaw-saw ko sa suka na may onion at hepa B
2. Bibili ako ng putobongbong sa may tabi ng San Sebastian Church. Oo, kelangan dun galeng LOL
3. Pupunta ko ng MOA LOL na-miss ko na ihhhh
4. Maglalaro ako ng beto-beto at color-color sa Peryahan sa Probinsya
5. Ipag-shoshoping ko si Mama at Papa one-to-sawa hanggang masuka sila . Ako na! exclusion ang Electronics stuff (LOL)
6. Pupunta ko tagaytay ng walang dalang mapa...Hanggang sa maubusan me ng gasolina.
7. kakain ako ng Puki-Puki
8. Kakain ako ng maraming maraming Jalibi.
9. tatambay ako sa kanto namin makikipagitara at kantahan at kwentuhan
10. makikipag bloggers eb kung hindi nanaman ako ma iindian.
11. manonood ng sine papanoorin ko lahat ng showing...
12. kakain me ng balut at mainit na bibingkang walang pulang itlog..
13. mamimigay ng tinapay sa street children
14. mag papa-spa everywhere. Lahat ng pwedeng pamasahe papamasahe meyyyyyyyyyyy. Aylaykhet!!!
15. makikipag sexy times. Juk! makikipag kita sa friends...

Na excitttttttttttttte na mey...

Pinoy SG Bloggers-Christmas Partey

2011-12-03T14:30:00.005+08:00

Sa sandali kong panahon dito sa Singapow, isa sa pinaka-naging sandalan ko sa kalungkutan ay ang mga SG Bloggers. Sabeh?!

Gusto ko lang naman sabihin nag Christmas party kame at ang saya-saya raised to the positive infinity over logarithmic 10X of hyperbolic function of ln eX. Sa totoo lang na impress ako sa pag o-organize nila, mula sa pagkain, hotel, games, drinks, theme, promotions like Sobra! Orte?! Medyo tumaas lalo ang respect ko sa kanila on how they handled the event. Drama?!

Impak, alam kong madaming mag po-post ng pictures kaya mauuna na me. LOL may mga anonymous bloggers na kasali so I'm not gonna put their blog links. Kunting pictures lang. Serrree tinatamad akong mag blur ng muka nyo ihhhh.

Overall, The SG Bloggers who joined... teka napapa englishing me, it's so not Jepoy. Ang dami naming saya sa party kaya nga na kicked-out kame sa hotel ang ingay kasi namen. Buti nalang to the rescue si cutie April and her mom so we went to their place and the rest is history. Kaya nga sana kung may mga SG Bloggers na nakakabasa or naliligaw sa links namen sama kayo sa susunod. Sabi nga ng kasabihan the more the merriest. Ooops, something went wrong there. Corny ko pumuch-line sa English. Letch!

anyhu...

So here's me with all the awards I got last night LOL ako na! ang pogi-pogi me noh?! Blog ko to!!!! walang a-alma. LOL

At alam na alam na alam kong mag post ang mga bloggers na itwu ng mga kickass pictures, sila na photobloggers, kaya pag damutan nyo na ang collage na ito. I wanted to share the warmth and happiness, sharing and love we experienced last night. I really felt the Paskong Pilipinas last night. Ong ORTI?!

eto na picture

So hindi ko alam pano tatapusin to. At ma-leleyt na ko sa rehearsal namin sa Church. So have a nice weekend bitches...

*SMACK*

Vote WickedMouth on PBA

2011-12-01T11:50:00.000+08:00

Sandali ko munang pinupunit ang pag sasadula ng mga pangyayari sa paligid ng mundong ginagalawan ko sa pamamagitan ng pagtipa at pag habi ng kwento sa kyumputer para lumikha ng obra na magsasabuhay ng mga kwentong kapokpokan ko sa internetz.

Gusto ko lang sana hingin ang suporta ng tatlong masugid na mambabasa ng blog na ito na suportahan ang kaibigan kong nag mula sa kailaliman ng lupa at naging blogger. Sya si Wickedmouth.

Nominated sya sa Philine Blog Awards para sa Kategoryang best in Drama Post. Jowk! Nominated sya sa kategoryang Humor blog- Intergalactic Level. Aliens ang mga kalaban nya! Kaya kelangan ng support ng buong human race bago pa tayo ma invade ng mga aliens. Scary much. Kaya kung kinukunsedera mong tao you edi vote na you.

Sa katotohanan tamad akong mag basa ng blogs lalo na 'yung mga just-just lang. Mga humor blogs madalas binabasa ko lalo na pag malungkot at nalulumbay me. Impak, isa ako sa nagback read ng Blog ni Wickedmouth noong nagsisimula palang me. Montik na nga ko materminate dahil sa Porn na inupload nya sa blog nya kasi tawa me ng tawa habang binabasa at pinapanood ang entry na iyon eh, 'sakto nasa likod ko pala 'yung boss kong mukang urinola. Favorite entry ko ang Barbero entry nya two years ago. See hindi me skip reader!

Impak, ang Idol kong si Badoodles ay naging Champion narin ng Philippine Blog Awards, Pati si Xg ng Chiksilog tsaka si Mani-Makina a.ka. Reigun from LonDen UKEEY na talagang lumevel up sa pagiging best in humor blog for all season 2009 edition. Sya na!

Pangarap ko rin sya noon pero dahil sa tatlo lang nagbabasa ng blog ko at puro typo at gramatical errors, phase incoherence, none logical structure writing me kaya eliminated na sa banga kagad. Ang hirap kasi mag pilit na blogger like mey. LOL

Si Glentot nalang ang mag tutuloy na pangarap kong na unshami at nilimot na ng panahon na mag champion sa PBA lalo pat palaos na ng palaos ang Pluma ni Jepoy! so pleeazzz cast your votes to the wickedmouth. Hindi ko alam kung paano, basta basahin nyo nalang sa site ng PBA LOL.

Just imagine pag nanalo si Glentot mag speech sya sa stage. ahahahhahahahahah naiimagine ko na, it's gonna be a disaster. Jowk! Inggetero?!

Marami pong salamat sa suporta! Ako po si Jepoy tabachoy nagsasabing pag makati kamutin mo hanggang dumugo...Now singning off!

*SMACK*

Randoms...

2011-11-30T12:25:00.001+08:00

Sa totoo lang na eexcite na kong umuwi ng Felefens... Mula sa araw na ito, 18 days nalang ang bubunuin ko at mag sisimula na ang mall tour mey.

Artista?!

Nakaka-miss din ang bungangera kong Mudrax. Na mimiss ko ang pag sapok nya sakin pag umaga dahil alas dyes na hindi pa ko bumabangon. Gusto nya kasi 6 AM gising na, Hello! double Hello!!!

Nakaka miss ang eksena namin tuwing umaga ng sabado.

"Anak andyan sa chiller 'yung fresh Milk 'wag ka na mag kanin ang laki-laki na ng tyan mo. pati mag walis ka sa labas ang dami nanamang dahon nag laglagan tapos mag bantay ka ng tindahan Mamalengke lang ako"

"Ayoko 'Ma"

"Punyeta ka! Mag bantay ka ng tindahan..."

"Fine!!!!"

Dito walang nag-gaganun sakin pero baket parang may kulang. Emo? Oo ate Charo na lolongkot din me. Hindi lahat ng humor blogger lagi masaya! Clown?! minsan umiiyak din me ng nakanganga ng 5 seconds sa shower.

Malapit na pala ang pag titipon ng mga Pinoy Bloggers dito sa Singapore. Mag Chri-Christmas partey kame. Hongsoyo-soyo! Na excite me mag pa picture.

Tatlong klase ang amoy ng bus 98 na sinasakyan ko araw-araw 1. Amoy Basurahan, feeling ko nasa loob ako ng Trash Can 2. Amoy Tae, no further explanation needed 3. Amoy Junkshop parang may natapon na break fluid na may halong grasa. Kaya sa tuwing sumasakay ako hindi maipinta ang muka ko. Minsan nakita ako ng kaibigan ko nag text sya sakin.

"Brad may problema ka ba? nakita kita sa bus stop kanina para kang natatae ng tubol na galet habang pasakay ka ng bus eh"

Hindi pa binibigay ng kumpanya ko ang 13th month tsaka bonus, AyHeychit! Natatakot akong umuwi ng Felefens sa pasko na dilat ang mata 'yun lang ang pag-asa me. Walang pera much. Minsan na tetempt na kong mag benta ng laman...laman ng pata ko. LOL

Nabuburat ako sa Potashet na washing machine sa bahay yung longsleeves ko ang dumi-dumi parin ng parteng leeg. Nangungutim ang mga puti. Hindi ba magandang sabong panlaba ang Vaseline lotion?! Jowk. Kung pwede lang akong mag handwash at may time gagawin ko. Hindi ako natutuwa sa washing machine namen. Kaya ayoko na mag puting boxers at longsleeves. Letch!

Parang mga status lang sa twitter ang blog ko LOL follow me on chiwerer and if you tweet good stuff I'll follow you too twitter.com/incrediblejepoy

Promotion??!!!

Ektweley Wala kasi ako masulat pero gusto ko mag sulat para kunyari busy dito sa opis.

Sagutin nyo nalang tanong ko para interactive?

Ano pipiliin mo hindi pwedeng wala kelangan meron.

One week na Humangin ng Utot or 3 days na umulan ng tae? Please explain.

Kthanksbye...

Pera na Naging Bato Pa...

2011-11-25T12:38:00.004+08:00

nung isang araw nag abot ng cheke 'yung boss ko. Ektweli, di ko pala sya bossing. Director pala namin sya. Bali nag rereport ako sa Manager ko na based sa France.

Binuksan ko ang sobre.

Pagkita ko ng amount, montik na kong malaglag sa upuan ko tapos umiyak habang naka nganga ng 5 seconds.

Sakto kasi medyo kapos me. Saktong-sakto ang pera na 'to na pang down ng condo at pambili ng tatlong baboy at dalawang Ostritch, isang kilong kamatis, Okra, Patani at Sayote at limang kasoy at tatlong takal ng Mantika. Ang saya me!

Biglang nabuhay ang ulirat ko at napa trabaho ng wagas. Halos ubusin ko ang ticket na naka pending. Kahit dumugo ang brain cells ko, goooooooooooow!

Nag labas ako ng maliit na notebook at nag sulat ng mga Christmas List to shop, ganyan. Mga kaibigang bibigyan ng gift para sa spirit ng christmas. All about giving and all.

Na excite me habang naka titig sa cheke. Nag plano akong umuwi ng maaga para ma deposit na sa account ko ang pera at ng masimulan na rin ang pag wawaldas. Alaykhet!!!!

Nag tingin narin ako ng flight details sa SingAir dahil uuwi ako ng Felefens...hihihi hindi ko alam kung san ko ilalagay ang kileg na nararamdaman me. Wala akong mapaglagyan ng smile at kilig puno na kasi ng Milo ang tumbler me. Feeling nga siguro ng katabi me may aning-aning na talaga mey. Tumatawa mey mag isa. Baliw much?!

Maya-maya may na receive akong email galing sa HR namin. Eto sabi.

"Dear Jeffrey.

Please do not bank in the chequeue, the amount you received was a mistake from accounting. You should be getting another chequeue which is the offset amount of your training in France. Amounting to 450.00 SGD.

I Apologize for the inconvinience.

Thanks,

HR"

Napa dausdos ang likod ko sa pader pababa ng dahan-dahan habang may background music na pasko na Sinta ko.

Awwwwwwwwwwww!

Jepoy's Simple Wish List for Christmas...

2011-11-22T14:21:00.004+08:00

Dahil malapit na ang pasko 'tas bored pa 'ko today like subrang antok! Antok-na-Antok pala. Ektweli, natutulog nga ko habang sinusulat ko 'to kaya just for fun naisipan kong mag sulat ng mga kahilingan ko ngayong kapaskuhang darating.

So ito ang mga list. 'Yung mga list ko hindi naman superficial, medyo malapit naman sya sa katotohanang pwedeng matupad. Kung hindi eh, sasampalin ko si Santa Klaws ng palayok hanggang dumugo bibig nya.

Game. Gow!

1. World Peace. I TEYNK YOOOOW! hihihihi

2. Boxers. Wag naman 'yung nabibilisa palengke. Medyo susyalan naman sana ng Konti like D&G, CK. Charut lang. Kahit Bench lang pwede na.

3. Alikansya. Gusto ko ng malaking Alikansya. 'Yung hindi madaling sungkitin ang berrrya. Gusto ko malaki sing laki me. Juk! Sana wag naman 'yung Urinola na Alikansya powz ha.

4. Live Strong Bauler. Matagal na kong nag hahanap ng Bauler na Live Strong ng Nike. Gusto ko yung kulay Owenge okaya kulay Gween. Ayoko ng glow in the dark powz ha.

5. Box. Uu gusto ko ng box na lalagyan ng kung anik-anik, gusto ko yung may dibi-dibishun pwede lagyan ng relo. Resibo.Alcohol. Pantutuli. Pulvoron.Gamot. Inshort lalagyan ng kung ano-anong shit.

6. Gusto ko ng CorkBoard sa Wall. Yung lalagyan ng mga emo shit pictures, announcements, reminders. samahan mo narin ng pins. Pwede rin whiteboard samahan mo narin ng magnets. Lalagyan ng mga pictures emo fuck. Para titingin nalang ako dun pag nalolongkot me. Hirap mag browse ng album sa phone ihhhh.

7. Mejas. Gusto ko ng makukulay na mejas. Mga sampu. Wag knee saks ha. Yung mababa lang. PWede mejas pamasok, pantakbo, tsaka panlaro. Pwede rin pahiran ng ano... Ng sipon wag ka bastos sampalin kita ng tumbler na may bato eh.

8. Gusto ko ng sabitan ng tukbras sa banyo. Minsan kasi pag nag tutukbras na ko ang dumi ng tukbras ko may tae ng daga. Yuck! Gusto ko 'yung sabitan ng tukbras na may design-design ganyan. Gusto me smurfs or kahit anong animals wag lang monkey. May galit sa monkey?!

9. Gusto ko lalagyan ng MacBook na may fan at naka incline sya para masarap manood ng walking dead habang kumakain ng mane tsaka cornbits tsaka sinigang at kanen. ANg dame?! Dining table?!

10. Gusto ko nang mag aalaga sakin, pag sisilbihan, mamahalin ng tunay at wagas at hindi sasaktan. ANG EMOOOOOOOOOOOO?!! Katulong ang gusto??????!!!!

JUK Unli... I wasted your time again. Ha!

Kthanksbye...

Tae

2011-11-17T11:49:00.005+08:00

Sobrang fresh pa nang pangyayaring itwu. Hindi pu-pwedeng hindi ko iblog.

Kumapit na you! Heto na me!

Kanina pag dating ko ng office na realize kong nakalimutan ko palang tumae sa bahay. Kaya pala nasa tren palang ako taeng-tae na me. Lalo na sa bus stop. Ayokong tumae sa station ng Lakeside dahil nakakasuka doon. Bukod sa ang baho. Dikit-dikit din ang bowl, I mean yung cubicle nya hindi maayos. Tsaka ang daming tao nag come and go. Ang hirap mag concentrate.

Eh sakto ke-tagal-tagal ng bus 98. Hirap na hirap na talaga me ng slightly bongga. Na kwento ko naman sa previous blogs ko na mahina ang aking panunaw diba? Na hindi ako pwedeng abutan ng jebs anywhere dahil hindi ko sya kakayanin.

Sa bus palang gusto ko nang mag dasal dahil feeling ko hindi talaga ako aabot at tatae na ko sa bus ng walang humpay. Pinindut ko na lahat ng daliri ko na natutunan ko sa reflexologist na nag bebenta sa nanay ko nang kung ano-ano shit. Tinuro nya na pag natatae daw pindutin mo yung hinlalaki mo sa may bandang dulo. Eh, susme halos mabutas na daliri ko parang lalo pa kong natatae. Aheychit!

Umabot naman ako sa office. Syempre late me. At kahit na taeng-tae kelangan mag panggap na busy at hindi late. Bukas locker. Lagay laptop sa docking station. Login. Bukas ng email basa kyeme chenelyn kembot. LOL

Tapos diretso na takubets. Walang tao. Just like what I expected. Ilayket!

nag tanggal na me ng tshirt, pantalon, boxers at mejas. NUDE?! Maliligo?!

BOOOOOMMMMMMMMMMM! PRAAAAAAAAAAAAAK! WAPAAAAAK!!!! Sounds yan ng jebs tsaka utot.

Kuha tissue, punas pwet sabay flush.

BUT WAITTTTTTTTTTTTTT!!!!

Barado sya.

umikot-ikot lang ang jebs na parang sanga ng kahoy sa river banks. Hindi sya lumulubog. Dugyot much! Alanga namang kamayin ko 'yun para lumobog. Mas dugyot yun. Lumabas na me ng parang walang krimen na ginawa.

Pagbalik ko ng upuan ko nakita ko ang French director ko pupunta ng Toilet...

After 2 minutes lumabas sya at bumalik ng room nya.

Please note: Isa lang ang toilet bowl samin.

Yun na!

Jepoy the Tourist Guide

2011-11-14T11:27:00.006+08:00

My weekend was nothing but tiring. Yez, may ganyang introit.

Dumating ang isang kaibigang blogger dito sa Singapore para mag waldas ng Salapi. Sya na ang SAP Expert! Sya na nag tra-trabaho sa company na hanggang 21st month pay. Expert sya kasi fuctional na, programmer pa! at 'yung isa pang division 'di ko alam tawag. Sya na!

So dumating nga si Olie dito. And because mabuti ang puso kong 'sing linis ng tubig batis at 'sing pure ng wilkins distilled water, edi ako na ang tourist guide and host.

Isa lang naman ang requirement ko pag may bumibisita dito at kung ako ang host. Sagot ko halos lahat pero sama ka sa Church namin kahit one time lang hihihihihihi. Ang bad ko noh?!

So pagdating ni Olie bukod sa pinag hintay ko sya ng 4 hours at mali-mali yung direction na binigay ko eh mukang nag enjoy naman si Kumag sa pag site seeing sa mga naka pekpek shorts na local. LOL

Dahil sandali lang sya mag stay dito sa SG eh dapat walang wasted time kaya sinama ko kagad sya sa Life Group namin LOL, sakto Worship Night. Ektweli, medyo hesitant akong invite sya kasi kantahan ito at prayer day. Ang tawag samin ng mga taong nakakakita sa paligid mula noon-hanggang ngayon ay "Alive..Alive". Oo kame yung grupong pinag tatawanan at sinasabihan ng alive..alive. Ok lang. No biggie.

Inisip ko lang baka magtumbling si Olie pauwi ng Pinas pag nag praise and worship na kame sa open space. Everything went well nalimutan kong si Papa Jesus ang nag touch ng puso ng isang tao at hindi ang kabutihang loob me. So first day nya check sa bangga.

Kinabukasan sabado dinala ko sya sa Night Safari. Zoo ito ng mga nukturnal animal tulad ng Baboy. Charut!

At dito ang exciting part ng kwento ko today.

So pumasok na kame ng zoo para ma-nood ng show. After ng show sumakay kame ng Tram para umikot sa zoo. Medyo malaki kasi ang zoo ang sakit sa paa lalo na pag wala kang kang saplot sa paa. Ita?!

'yung unang round ng tram. Ejoy naman. Pero sa mga susunod na ikot ng tram eh dito na naganap ang karumal-dumal na pangyayari.

may tatlong Eurpean Chick na sumakay sa harap namin. Lasing sila. Pano ko nalaman na lasing dahil 'yung isang babae na nasagitna puro motha-fucka ang laman ng bibig at ang pinaka level up eh lumingon sa likod ko at dumura sa ere ng napakadami.

DUGYOT MUCH!!!

Yes nag landing sa muka ko ang dura nya. Hindi ko pinatulad dahil una sa lahat ang hirap mag english pangalawa kasing sila pangatlo ang ganda nya.

Umandar ang tram.

Diba nga nasabi ko na night zoo ito. So maraming part na madilim ang daan dahil ang mga spot lights ay nasa mga nocturnal animals lang tulad ng elepante. Hindi talaga alam nocturnal animals?!

So sila Ate1, Ate2 at Ate 3 habang umaandar ang tren ang ginawa nila ay nag labas ng alak at lumaklak ng walang humpay. Hindi lang 'un. Nag french kiss sila. Yes parang Orgy lang sa Zoo. Yung nasa gitnang Ate2 na maganda nakikipag french kiss kay Ate1 tapos pag sawa na sya lipat naman dun kaya Ate3. Syempre na gulat me. Tinulak ko sila sa Tram. Charut!

Hindi lang yun ang ginagawa nila.

Habang nag french kiss sila may finger lickin good na nangyayari somewhere down there. Pag nagsawa sila nag va-vandal naman sila sa Legs nila at sa pader ng Tram. Gawain ba yun ng matinong tao?! Imagine ginagawa nila 'yun ng mga 30 min more or less. May mga bata sa likod namin. Masisira ang inocense namin ng mga kids. Hindi ba nila naisip 'yun?! Mga haliparot! Lapastangan!

Ang babastos! Pag baba namin ng Tram hinuli sila ng security dahil si Ate2 nag nakaw ng bagtsaka kapote. Seriously kapote???!!! Gaawd! Nakakagalit sila. Pwede naman kasing mag Orgy nalang sa hotel baket sa Zoo pa! ang daming bata at daming inosente like me.

Second day ng tour ni Ollie pasok sa banga. Nakakita sya ng live Porn sa Zoo. LOL

Seriously, sana nasa Changi Prison ang tatlong tibolets na 'yun at pinag li-inis ng banyong punong-puno ng tae everywhere! Porket Puti sila feeling nila dyos na sila? Pwedeng gawin ang lahat ng gawin sa Asia?! Durhr!

May galet?!

Sunday naman Sinamahan si Kumag sa Universal Studios pag tapos namin mag Church. Tinatamad na 'kong mag kwento. Sya nalang mag blog.

Finish...

Kwentong Office ni Jepoy (SG Version)

2011-11-11T17:00:00.002+08:00

Napa blog akong bigla! Shayt!

I'm like, Gawwwwddddd hindi nga ko na nanaginep! It's not a wet dreams either! It's the truth and nothing but the truth so help me God.

Makakapag-blog na rin me sa office araw-araw. Oylabetz! Hindi na sya blocked! Sana lang hindi nagkamali ng pag-filter ang mga IT-IThan namin.

anyweyhi-way lez go back to regular Jepoy's blog programming shit.

Nang-gigigil ang skin ko sa kasama ko dito sa opis. Pa'no ba naman ang kurips. Kurips pa sa Mudrax ko. Nawala 'yung badge nya last month. Until now wala parin syang badge. Guess what kung baket?! Dahil ayaw nyang mag bayad ng 50 sa badge replacement. Ampf! Tag tipid much?! Eh, sya rin naman gagamit nun.

Sa araw-araw na ginawa ni Papa Jesus araw-araw din akong iniistorbo pag natatae sya para hiramin ang badge ko. I'm like, I don't have any patience anymore! Hindi ako Santo para hindi magalit at mag sawa kakapahiram ng badge ko na may cute kong picture at pefect smile (Sabeh?!). Arte lang.

Nakakairita lang ba sa makinis kung kutis na parang pwet ng baby. Ang baho kasi ng hininga nya. Amoy putik.

Tsaka isa pa, ayoko ring naiistorbo ang pagiging hardworking employee ko. Ganadong-ganado ka mag trabaho in the morning tapos biglang may kakalabit sa'yo dahil naiihi sya at wala syang badge para makapasokl. Aheychit! Nakakasira ng momentum kaya tuloy na papa twitter nalang me pag na break ang momentum ko sa trabaho.

Maliit lang ang opisina namin dito. Nasa pusod sya ng Singapore. Jurong East itwu. Let me correct that, hindi pala sa pusod, nasa dulo pala ng Singapore, isang tumbling nalang tsaka tatlong split nasa Malaysia na. Ang layo! Para syang Cavite or Languna kung ihahalintulad sa Pinas.

Malayo ang office namin sa mga malls. Puro trak ng gulay at kahoy ang makikita mo sa kalsada. Ang mga trabahador dito hindi naka kuntodo porma tulad ng sa Central Business District sa Raffles City. Dito umaga palang amoy grasa na mga tao. Minsan amoy panis na sabaw ng tinola. Feeling ko tuloy nagbalik ako ng Mapua walang magaganda. Tsarot!

Yung building namin dito para syang isang malaking warehouse na luma na amoy monosodium gluthamate (parang sounding brainy) . Madaming tae nag kalat sa tabi, meron sa sahig, bintana at ceiling.Tsarot ulet!

Malayong-malayo sa office ko sa Manila sa Ortigas ang building at location ng office ko ngayun. Doon sa sa Ortigas madami nakadamit na maayos, longsleeves at necktie panay branded pa, kung mag bihis kala mo CEO pag lunch time kalahating gulay lang at halfrice tsaka isang sabaw order.

Madalas pag rush hour sabay-sabay nag sasakayan sa Elevator. Dito ako na papasigaw sa isip ko ng ganito.

"Punyetah amoy kile-kile kayo. try nyo kayang mag safeguard minsan. soak nyo keli-keli nyo ng one month! Letch"

Pero given na 'yun. Iniisip ko nalang na sanay na ko. Tsaka pangkabuhayan showcase ko itwu. Sabi nga nila pag walang tsaga may pakpak ang balita. Parang may mali sa salawikain ko?

Akalain nyong mag 5 na! naubos ang Oras ko sa kakatipa ng kwento sa office. Hihinto na ko dito baka ma-google translate pa nila 'to. Matapos pa ang pangkabuhayan showcase ko!

Next time madami pa kong kwento....

Happenings

2011-11-07T23:06:00.005+08:00

Eto nanaman ako walang magawa sa buhay kaya nagsusulat sa nilalangaw kong blogsite. Pagod na pagod ang katawang lupa me today sa kaka laro ng badminton para pumayat. Pero ang laki parin ng tyan me. So depressing like that. Mahigit apat na oras kameng nag lalaro. Tinitiis ko ang flavored smell ng mga ibang lahi na nag lalaro sa paligid. Halo-halo ang smell. May amoy tae, amoy keli-keli, amoy kiamoy, amoy panis na kanin at amoy inaamag na yema. Effort much.

Kakatapos lang ng long weekend at may pasok nanaman bukas. And most pro'lly pag sisisihan ko nanaman ang mga bagay na isusulat ko dito mamyang pag gising ko bukas ng umaga. Lagi naman ganun eh.

Nag custome party pala ang life groups namin last Sunday. Anime or Cartoons daw ang dapat na isusuut. Hindi ako nag effort masyado. Ito lang me. Ang lahat ng manlalait tutubuan ng pigsa sa singit. Hindi lang isa kundi anim.

Pinatabang SuperMan lang. LOL gusto ko nga sanang mag leggings tapos mag brief na red outside para todo effort na. Pero hindi pala kaya ng bubut at sariwa kong katawan mag costume ng ganyon. Mabuti pang i-lechon nyo nalang me on a very very mild heat kesa mag suut me ng ganun. Shy me.

Masaya ang party masasabi kong one of the best and memorable custome party for me. Napaka cool ng mga sumali at naging makabuluhan ang gathering dahil sa pagkain. Juk! Syempre dahil sa worship time namin.

Ektweli, medyo nahiya naman ako kasi ako lang ang hindi masyadong effort LOL ako na tamad. Gusto ko lang naman kasi kumain eh. May Pansit kasi. Ang sarap pala ng pansit, first time kong kumain. Charut!

Naisip ko lang hindi bagay sakin ang shirt. Hindi kasi ako si superman.

1. Wala akong abs. Mataba me at panget.
2. Hindi ako mayaman wala akong Ferrari
3. Hindi ako matalino. Sakto nakakaintindi lang
4. I can't save the world.
5. Hindi ako blue eyes. Just an average black eyeballs.
6. I don't have super strength. Wala nga kong lakas ng loob sabihin na gusto kita. Puro nalang tingin. Puro nalang titig. Puro nalang "Hi" with matching smile (HISKUL?!)

Oo may ganyang emo.

At dito nag tatapos ang blog entry. I wasted your time. LOL

My Travel Experience

2011-11-01T23:59:00.002+08:00

I got so inspired by this blog. So I thought of writing some of my personal experience and input about traveling.

Ang hirap mag English! Kelangan ko yata ng bimpo sa ilong habang nag susulat.

I don't consider my self as a traveler, I just had a little opportunity to fly somewhere like US and Paris because of business trip. So might as well enjoy the trip kahit ba work ang ginawa ko, diba?!

When I get to experienced the thrill and fun, excitement of traveling, I got this thirst of wanting for more.

Syempre, hindi sya mura but like love and friendship hindi mapapalitan ng kahit na magkanong salapi ang experience. I wish I can use the right adjectives and all that shit to give you the superlative description on why you should consider traveling while you still can. While you still have the energy and capability to enjoy it, but I'm not a good writer so I really can't.

I guess some of pictures would help me showcase the title of my blog post. Just to share the smile I had. When I get to check the pictures all memories comes back like those just happened yesterday. Arte?! Here you go...

First Picture was my first International Travel. That was 2008 at Ashville Nort Carolina with my friend and ex-officemate Stell at the great Biltmore Estate

Next Picture was some where in the Boundary of the Tennessee State from NC, this was a long drive to the interstate, wala kameng perang pambili ng plane ticket kaya long driving nalang. This was the state where my previous company was based.

Is it obvious that I look like I'm about to die?! That was caving experience. we were inside a freakin cave for the entire day. Tiring! but it's so worth it. This was a private cave owned by a friend of my ex-officemate. Seriously! Hindi ko na uulitin yan. I was asking them to call a rescue during that time. But I'm glad I was able to finish the trail:-D

This was a hiking experience. We were in the heart of the forest. Alam nyo yung parang blaire witch project na movie, nasa parang ganun area kame. And yes I was dead hungry. I ditched my friend to give me his Lays LOL. So there you see I was scrambling and munching all the chips like there's no tomorrow. This was taken 2008 in Smokey Mountains of Tennessee.

Next picture was taken in Daytona Beach Florida circa 2008...God I miss USA!

This picture was taken in the heart of Atlanta Georgia cica 2008. We met some pinoy expats and they invited us to stay in their Hotel for overnight so we can tour the state more. Libre much. Pulubeng-pulube lang talaga.

Picture was taken in Orlando Florida EPCOT Disney Land :) spell happiness!!!!

Spring 2008 at University of Tennessee where I took my Phd. CHARUT!

and my recent was Paris, France :))

I can put more pictures here but nothing beats the real experience of going somewhere you haven't been too plus you might be puking by all my fatty-Porky Pictures LOL. Believe me it's really a great feeling. The rush of adventure and getting lost and frustrated at times is a learning experience that you can get to treasure. I encourage you to try it as well.

Pag walang budget pwede naman mag save and it doesn't mean you do fly to Europe and States as well. Marami pang pwedeng madiskubre na lugar na mura at masayang presyo. hihihihi

Randoms

2011-10-28T01:01:00.000+08:00

'Nung nagsabog yata si Paps ng six pack abs noong araw ng pag lilikha, nasa loob yata ako ng kwarto at kumakain ng Cheetos at Grapes. Or vice-versa, 'nung nag sabog nang katabaan sa mundo eh kakatapos ko lang magsampay kaya may balde sa ulo ko, plangana sa magkabilang kamay at nasalo ko lahat ng fatness. Awww!

so sad

Pagod na pagod na kong maging matabang cute. Gusto ko naman cute lang. Wala na yung mataba. Ang saket, saket na sa tenga ang sakit pa sa puso. Charut!

Nitong nakalipas na bwan pag uwi ko galing pransya eh parang na-suck narin ang kasipagan ko sa pag papapayat. I still excercise pero madalas twice a week nalang. And I hate eeet!

Arteh?

Kanina nung pauwi ako, may naamoy akong amoy tae. Yung pusod ko pala. parang pwet lang. Nainffect sya. Hindi kasi nalilinisan at natutuyo ng maayos. Pero ang suspetcha ko dahil sa katabaan ko.

Oo, sinisisi kong lahat sa katabaan. ayokooooooo naaaaaaaa!!!! kahapon habang suut ko ang longsleeves ko pag upo ko tumalsik ang isang butones ng tatlong kilometro. Kung sinumaan ang tatamaan nun eh mag kakapasa sa fez. I'm so sad and frustrated and downcasted. Sabeh?!

Baket ba ang hirap mag papayat?!

Ginagawa ko naman yung part ko *insert emo song here* minsan nga habang tumatakbo ako lumuluha me sa kanang mata habang nililipad ng hangin papalayo ng pisngi ang luha at pumapatak sa lupa para mag silbing pataba ng palay na lonely and blue. Sabeh?!

Basta... Nalulungkot me. Sa sobrang lungkot napakin me ng adobo.

Sorry Nasayang ang oras mo sa pag babasa. Wala naman pinupunto ang entry na itwu. Actually, meron pala. Gusto ko na pumayat! Hindi naman 'yung palito kapayat yung tama lang. 'Yung parang Derek Ramsey lang. LOL

Okay, laslasin nyo na leeg ko ngayon na!!!

Juk...

Happy Weekend...

My Birthday

2011-10-23T21:46:00.000+08:00

Umuwi ako ng Pinas para mag celebrate ng birthday sabay combo ng bakasyon para makasama ang aking mahal na Pamilya.

4 days is just not enough to celebrate my birthday and to be with my family. I guess, no matter how many days I spent with them. It'll always be not enough. Arte lang. Sa totoo lang haggard ang mga pangyayari.

Umpisahan natin sa pagdating ng Sunday ng gabi.

Mula sa Airport ng NAIA diretso na sa Jollibee. Oo, kasali talaga yan sa checklist. Laway na laway na kaya ako sa Chicken Joy! Tapos 'yung nakain ko para lang binabad sa mantika yung manok tapos nakalimutang gamitan ng apoy sa pagluluto. Fresh itwu! Malungkot much. Gusto ko sanang i-deep-fry yung fez nung Manager ng Jabi kaso ayokong mabahiran ng puot ang first day ko sa Pinas.

So Umuwi nalang kame ng Probinsya. Ako nag-maneho dahil na-miss kong mag drive ng wagas.

Kinabukas, it was my second day. Ubusan ng yaman. Kung makakapagsalita lang ang wallet ko mag sasalita sya talaga ng, "Tama na!!!???###$$&&@@@" sabay kapit sa pader at slide pababa. Kung baga sa KFC, finger licking good! simut sarap to the bones ang pananampal ko ng pera. Charut.

Tuesday, luwas ng Maynela ang probinsyanong Jepoy para makipag kita sa ilang mga kaibigang bloggers. Sa awa ni Papa Jesus. Walang dumating. Fine! Senyales na nang pag close ng blog. Charut ulet.

Buti nalang 'to the rescue si Christian, isang kaibigang umuwi ng Pinas for good galing din ng Singapore. Dumating sya pero saglit lang dapat sya kasi mag sasara pa sya ng grocery store nya. Kaya dahil uuwi rin naman ako ng province edi nag makaawa akong mag pahatid sa sakayan ng bus. Tutal bago naman Oto nya.

Ako nag turo ng daan papuntang sakayan ng bus sa may D. Jose.

Diretso kame dun pag tapos mag dinner kelangan maabutan ko ang last trip. Subalit dahil sa sobrang brainy ko mali ang naituro kong daan. Napadpad kame sa Divisoria! Spell Stucked Up on a dirty divisoria road! Kung alam mo ang daan sa divisoria ganun ang eksena namin, naipit kame sa traffic jam dahil sa mga potang Jeepney driver na parang wala ng bukas kung mag hintay ng pasahero. Mauubusan much???!!! Yan tuloy naiwan me ng bus.

Malungkot much!

Buti nalang sinamahan ako ng hitad hanggang sa huli kapalit ng libreng dinner at libreng videoke. Nag videoke kame hanggang sa maabutan ko ang first trip.

Eto proof salamat sa Tanduay Ice...

Kinabukasan birthday ko kasama ko ang aking mga ex-officemate/friends the entire day. Nag enjoy me. Meron pa silang gift sakin na cake. Alaykhet! na touched me ng wagas.

Tapos pag balik ko ng Singapore ito naman ang bumuluga sa akin pag dating namin ng Genting, Malaysia.

Sulit ang byahe naming pitong oras Papuntang Genting Malaysia dahil may Cake me. Na surprise talaga ako. Naluha me ng slight. Pinigilan me.

I felt so loved. Pero hindi 'yung love na may Malisya.

Charut!

It's another year for me. Another year to look forward too. Another year to meet new friends. Another year to hope. Another year to celebrate life and all the uncertainties that comes with it. I embrace it because I know God has something in store for me. Great things to be grateful for.

Charut ulet.

Salamat sa pag babasa faithful readers.

Ingats...

2011 Picture Greeting Unleashed

2011-10-21T04:29:00.003+08:00

Ang dami-dami kong kwento. Punyetah! Pero dahil lalagarga nanaman ang pwet ko papuntang Malaysia postponed muna ang kwento.

Share ko nalang muna ang Picture Greeting Collection ko. Promise next year hindi na ko hihingi. Ang hirap mamalimos eh.

Btw, maraming salamat sa nag send. Appreciate it!

I'm officially older than last year and I really had a blast! like super! Arte lang.

Saka na kwento. Eto na bidyo.

iOS5 FAIL!

2011-10-15T03:31:00.002+08:00

May ngiti ako sa labing nag download ng iOS5. Para makiuso ba. Sayang naman ang pagiging teknikal-teknikalan ko kung soooo 2000 and late ang OS mey.

Maaga akong umuwi ng bahay kahit friday. dahil mag uupdate ako ng phone at ipad. Ako na may ipad! Hindi ko rin alam kung baket ako may ipad. Napadaan lang ako sa Palengke tapos naisipan kong bumili ng ipad. Parang prutas lang.

Ako na talaga!!!!

Aanhin naman ang ipad kung walang lovelife.

Maikunek lang.

Balik na tayo sa kwento. So bago ako humarap sa macbookpro ko. Oo ako na ang alagad ni Steve Jobs. LOL

Pota ang yabang ko! Hindi ko kinaya. Parang hindi ako. Sayang naman ang puso kong humble and low.

So eto na nga kasi. Pag tapos kong mag shower, masaya akong nag update ng itunes at nag upgrade ng OS ng phone at ipad me. Update and Restore, gaya ng mga instructions ng mga kaibigan sa twitter.

Nag sync ako. Akala ko equivalent 'yun sa back-up. Eh, diba ang synchronization ay may abbreviation na sync so diba logical naman isipin na backup din un?!

Umuo ka. Sisibatin kita ng tsquare sa wetpaks!

Ang ending nawala ang pictures kong uber cute and hot at nawala lahat ng mga applications ko. I'm like. KEL ME NA!

Gusto kong mag wala habang kumakain ng atis at nag ta-tumbling! I need the photos. I'm so sad.

On the other hand, Masaya ako dahil uuwi na ko bukas ng Felefens!!!!! Madami akong dalang chukuleyt at Gummy Worms at Chicken Rice at Kendi.

Excited na me!

Kiskisang Siko Us! bilis...

2011-10-12T00:28:00.004+08:00

Gustong-gusto kong mag sulat ngayon.

Ang kaso mo naman walang nalabas na katas. Tuyong-tuyo na. Over used me.

Brains ang tinutukoy ko, you filthy little basteeerdz!

Wala akong masyadong ma kwento dahil medyo busy ako sa physical activities ko lately like pag runnin- stitch at pag ganchilyo ng kumot. Juk! Medyo naging busy sa pagburn ng fats. Feeling ko naman may pag-asa pa talaga akong mag ka six pack abs. Pagod na pagod na akong maging mataba. Pagod na pagod na.

Arte lang.

Alam nyo ba sobrang daming nangyari sakin the past week. I quit smoking. Yes, after more than 10 years of being a smoker I am now free. God is awesome!!!! Ayokong mag holier-than-thou drama dito pero seryoso God can really do wonders in our lives. Hindi ako nag lilinis-linisan but lately ang daming tinuturo sakin ni Papa Jesus about my Christian walk. And I feel so happy. Sooooo Happy. Mangiyak-ngiyak nga ko parati sa Church. Praise and Worship palang isang planggana na yata 'yung naiiyak ko. Iyakin talaga ako kay Papa Jesus. Seeereee naman.

Okay.. I'm flying home on Sunday. It is my birthday week. I choose to celebrate it kasama sina Mudrax at Pudrax. Obcorz, I wanted to meet blogger friends as well nakakamiss din makipag kulitan at kwentuhan. Kaso nga lang weekdays and no more alcohol and yosi. Sorry I'm a changed man.

If your free dinner tayo. Tuesday night, kita-kita sa Mata? Kung busy ka okay lang friendship over na. Charut. If you're free sama ka! Sorry late notice. Wala na kong time mag invite sa facebook. Hindi me marunung.

MgaEpal.com kung nababasa nyo 'to bossing sama kayo! sama nyo si Boss Chic! LOL

oh tara don't be shy na kashe, i'm like not gonna make kain you naman ihhhh...

Cheers! Birthday Video Greeting to be posted Next week. Thanks for Participating and thanks Che and Stephy for the videos.

Kitakits sa mata!

Super Short Kwento

2011-10-05T22:15:00.000+08:00

Okay fine! hindi ko pala kayang mag close ng blog! Kahit ako nalang mag isa nag babasa ng blog na itwu, Kebs sa banga! susulat parin me ng susulat...

As you all know my friends I'm back here sa Singapore and I'm lovin eeet!!!! Pero bago yun let me make kwento what happened on my last days sa France. Bullet ko nalang kasi natatamad me ng wagas.

1. Ayaw mag sara ng luggage ko. 2 months worth of shopping is just not enough on a 20 Kilo max allowable baggage weight. Hindi ako nag yayabang na marami akong pinamili. Ganto kasi 'yun. Alam nyo naman na mataba me. At ang sizes sa Europe ay basok na pasok sa balingkinitan kong katawan. So madami me pinamili sa murang halaga lang.

2. Pag dating ko sa Airport. Maaga as super aga. Hindi halatang excited me. 12 pm ang flight ko nandun na 'ko ng 7AM. Excited much?! Excited kasi akong mag timbang ng bagahe. Bumili din ako ng extra hand carry bag na may gulong para marami-rami space.

Heto na.

Dumating na ang mga punyetang Singapore Airlines staff at nag simula na ang check in mga around 8:30 yata 'yun.

Suminget me sa pila. hihihi

Pag dating ko ng counter at pag timbang ng baggage. freakin 48 Kilos lahat. Excess baggage ako ng 28 Kilos. At mag bayad daw ako ng 875 Euro.

nag dilip ang paningin me. Hinampas ko si Ate ng Check-in bag me hanggang dumugo ang bunganga nya.

Charut!

Nanghina me. Dahan-dahang umaatras habang nag sasabi ng, "No..No..Noo" habang nag slow-motion ang paligid.

Sa mga oras na 'yun ang haba na ng pila. Si ate parang walang bukas kung mag patimbang lahat ng bag ko pati paper bag tsaka computer bag kasama sa timbang. Pota! Dalawang laptop dala ko isang 17 inch Mac tsaka 14 inch work laftaf at madaming charger. kamusta ang timbang??!!

Para akong aliping patadjong na nag kukulkol ng gamit para itapon. Hindi ko makayanan. Nahiya me.

Nilabas ko ang mga delata, cheese,peanut butter, perfumes,pantalon at kung ano-ano pang shits para lang mag bawas ng timbang dahil wala akong pambayad ng excess baggage.

I hatechet! Ang konte tuloy ng nauwi me!!

3. Pag dating ko sa Airport. Delayed ang flight ko ng 3 hrs!!!!! May pampalubag loob ang Sing Air. Lays tsaka Coke.

Montik na mag dilim ang paningin ko wala manlang tinapay or kanen?!

Syempre gumawa me ng eksena feeling ko lang naka business class me kung makaasta kala mo mamahalin ang ticket. hihihihihi

4. Uuwi ako ng Pinas! Sino bakante senyo tara kwentuhan tayo. Sagot ko buritos kasi birthday me e.

Sa mga hindi nag paladal ng picture greeting.

Friendship Over!

Charut.

Ako si Jepoy Tabachoy

2011-10-03T01:50:00.004+08:00

Behold..My new New blog name.

Ako si Jepoy Tabachoy.

Ang kiky lang, right?!

Dito wala kang mababasa kundi ang mga misadventures ni Jepoy. Mga ideas at kwentong shits. Tamad din syang magbasa ng blogs pero nag babasa sya basta 'wag ka lang papilit. Apparently, this pathetic name change is my way of trying to eliminate the google blogger blocked shit.

Halika...

Mag-simula tayo ng pag kakaibigan at ng mga bagong kwento dito. Follow ka lang...

Bukas ko sisimulan ang kwento...

Just leave your bloglinks on the comment field. I will add new. Let's start fresh and new hihihihi

Kthankxbye

Malware Detected

2011-10-01T01:05:00.002+08:00

Una sa lahat walang virus ang site ko. Ikawala malapit na birthday ko tapos mag kaka-virus pa ang blog me?! Ano ba nagawa kong kasalanan sa mundo ng internet?

Ang sakit Ate Charo.

Matagal kong naging hingahan ng sama ng loob ang blog na itwu, naging kandungan sa malalamig na gabi. Charot!

Ampotah naman wala na ngang nag babasa nito i-block pa ng google?! Kamown! It's so unfeeeyr! Gusto kong mag wala sa galit. Gusto kong basagin ang bungo ng kapitbahay kong walang humpay mag luto ng curry. Gusto kong punitin ang damit ko habang nasa shower tapos lumuluha at dumadausdus ang likod sa pader. Sumisigaw ng ang dumi-dumi ko!

Arte lang.

Siguro panahon na talaga para ihinto ang blog na itwu. Panahon na para harapin ang tunay na hamon ng buhay. Panahon na para makibaka at labanan ang kurapsyon sa lipunan. Alisin ang bulok na kamatis sa basket ni Mama. Panahon na para magbago. Panahon naaaaaaaa ng talikuran ang nakaraan at harapin ang bukas. Tulad ng kasabihan time is Gold. Oo walang kunek masyado.

Sa lahat ng nag basa. Nag google follow. Nag email. Nakitawa. Nakisimpatya.Nakiadd safacebook. salamat. Hanggang sa Muli.

Goodbye Cruel world...

Tour de Eiffel

2011-09-29T14:19:00.004+08:00

Noong monday night naisipan kong mag punta ng Eiffel Tower ng gabi kasi nalolongkot me. Hindi ko kasi mapagkasya yung gamit ko sa luggage ko. Like sinusuka ng luggage ang gamit ko. Ayaw sumara ng zipper. I truly, madly, deeply heychet!

On my way papuntang Eiffel ang daming tao sa MRT as in 555 Sardines mode. Nakakatatlong stations palang ako hindi na maganda ang pakiramdam ko.

Guess what?!

Natatae me. This is so not happening. Ayokong mag iwan ng trace ng kahihiyan sa Pransya! Oo, ganyan talaga ang digestive system ko madalas hindi nakikisama alam yan ng mga close friends ko.

taeng-tae na me...

Nag co-contemplate ako kung uuwi ba ko or diretso na sa Eiffel para mag emo, kaso naman ang hirap namang mag emo habang natatae. Multitasking ba itwu?! At isa pa hindi ko rin alam saang lupalop ang mga toilets here.

Trocadero.

MRT station papuntang Eiffel. Dahan-dahan akong naglakad dahil pag may sumundot sa tagiliran ko lalabas ang tae ng walang humpay kaya dahan-dahan lang. Kung uuwi ako mafo-forfeit yung ticket ko paakyat ng Eiffel sayang naman.

Na aalala ko bigla 'yung indian film na 3 idiots, ginaya ko sila. Kalma lang sabay sabi ng, "Al Iz well, AL iz well"

Effective.

Lalo akong natae. Heychet! Alam mo yung lalabas na tapos may kilig/chill factor na. Ganun na ang feeling. Okay, hindi ko na kaya! Nagtanong na ako sa mga tao sa paligid kung saan ang toillet hindi nila ko maintindihan. Husay!! Na didisappoint na ko ng tunay at wagas. Nag hahalo na yung disappointment tsaka 'yung feeling na natatae.

dahil brainy me may na-isip akong paraan. Sa kabilang kanto may Hotel. Pumunta ko 'dun dirediretso lang ako sa loob kahit hindi naman ako na check-in. Alam kong impossible walang kubeta there.

Syempre meron nga.

Alam na.

So bilang closing ng kwentong itwu. (Halatang bang malalate na ko kaya tatapusin na?!) Natuloy ang pag-emo ko sa taas ng Eiffel tower. Sobrang ganda ng view seeing Paris, this is my favorite spot. Let me share it.

ang bilang pangwakas. Salamat sa nag send ng picture greeting. Hindi na ko hihingi last na yung mga post ko. Nakakapagod na. pagod na pagod na me.

Arte lang.

kthanxbye.

Effort

2011-09-25T05:34:00.006+08:00

Ito yung verb na madalas pinanggagalingan ng tampuhan sa isang relasyon. Kaibigan man or Kasintahan or fubu. Pero syempre kung fubu ka lang, 'wag masyadong ambitious.

nakarugtung ang salitang "effort" sa "expectations".

Kaya nga nag-kakaroon ng ugat na pinag-mumulan ng tampuhan dahil sa hindi na me-meet ang expectations. Okay don't give me the crap na, "Wag ka kasing mag expect..." Like yeah Riiiiiggggght, believe me I'm not stupid to not know that.

Pero sa sarili kong pananaw, hindi mo maiaalis ang expectations sa kahit na anong uri ng relasyon. Unless nalang bato ka. Para din sa'kin lahat ng human may sari-sariling expectations. May mga taong totpul pero mostly ang mga taong totpul mas malaki ang chances na sila 'yung may mga expectations aminin man nila ito o hindi.

Dalawang klase ang uri ng expectations. Isang reasonable at isang unreasonable expectation. Don't make me elaborate. Tinatamad ako.

Kagaya ng title ng post na ito na may pinamagatang "Effort". Hindi ako mag co-concentrate sa Expectations dahil mahabang paliwanagan at justifications ang gagawin ko. Oo aaminin ko madalas mataas ang expectation ko sa mga taong nakapaligid sa'kin, 'yun nga lang maayos ako mag react. Sanay na'kong mag walk-out or bigla nalang iiwas or deadmeat sa banga lang. Hindi kasi ako magaling mag explain at ayoko ng confrontation at higit sa lahat ayoko ng issue. Nakakapagod.

Mabalik tayo sa effort.

Naniniwala ako na sa isang relasyon, kaibigan man or special landian dapat duplex ang effort. Kumbaga sa transmission lines dapat yung signal nag re-refract yan papunta tsaka pabalik. 2 ways.

Pero measurable ba ang effort dapat?

Ang hirap ng question. Ang sagot ewan. Pero tingin ko dapat merong effort. Pumunta tayo sa pinaka simple at very visible examples para mabilis nating maintindihan.

1. Yung kaibigan mo nag text nag papasama kumain sa labas. Ikaw wala ka namang ginagawa. Free ka naman. Pero tinatamad ka or hindi ka naman mag eenjoy kung sasama ka. Alanganamang pilitin mo sarili mo. Syota mo ba sya?! Ang ending hindi ka pumunta nag palusut ka lang.

Nasan ang effort?

2. May kaibigan ka na parati lang syang nandyan. Pagkelangan mo kalaro sa basketball, badminton, tennis isang text lang pasok sa banga kagad sa schedule. Pag kelangan mong pumunta sa mall para mag tingin-tingin or kumain, isang txt lang pasok sa banga kagad. Pero pag sya humingi ng favor bigla kang mag papalusut kahit kaya naman, nag papalusut ka kasi ayaw mo. E sa ayaw mo ano ma gagawa nya diba? Valid naman, right?! Valid na reason naman na may kanya-kanya kayong buhay at hindi umiikot ang axis ng mundo senyong dalawa lang. Understandble ayaw mo eh. Pero...

Nasaan ang effort?

3. Yung GF mo halos pag silbihan ka na. Kulang nalang dilaan nya libag ng singit mo. Pero pag kelangan nya ng kausap minsan tinatamad ka kasi ang daming arte. Naiirita ang foreskin ng bayag mo sa lahat ng pinagkwe-kwento nya. Pero pag tropa mabilis ka pa kay flash. Valid reason naman na ayaw mong makinig kasi di ka makarelate. Or ayaw mong plastikin si GF kesa naman masaktan lang sya diba. I think valid reason. Kaso

Asan ang Effort?

Susme, ang haba rin palang talakayin ng effort. Pero kaya mo bang mag bigay ng effort sa mga taong hindi mo naman kilala ng malalim? Or tama bang mag bigay ng effort sa kanila gayong hindi mo naman sila kilala ng lubusan? Sayang ba? Di ko alam. Pero ito ang tanong ko.

Ikaw mag take ka ba ng Effort na magbigay ng Picture greeting kay Jepoy para sa Birthday nya? Mag eemail ka ba sa incrediblejepoy@yahoo.com? Palagay ko hindi. Like what for!!! right? Ang pathetic lang diba?

Well...

Just to let you know. I totally understand. Hindi umiikot ang axis ng Mundo sa walang saysay na blog na ito.

No biggie...

Gaya ng sabi ko ayoko ng issue. LOL

hihihihihihi

Picture Greeting Sneak Peak

2011-09-21T06:30:00.001+08:00

You pro'ly think I am the most pathetic person In the whole wide world. Maybe I am! Who cares, care bears!!

I forgot my blog-birthday but I know running 3 years na ang walang saysay na blog na ito. And what makes it better is that the author find happiness in writing stupid stuff about his life and experiences (that's me, duhr!). Kahit manlang sa pangarap matupad ko ang pangarap kong maging isang manunulat. Kahit panay typo at grammatical errors at least meron na 'kong 100K hits and 419 google followers.

Beat that Sucker!

Pero sa totoo lang sa'kin siguro galing yung 90K tapos yung 419 naman tatlo lang ang nag babasa. Pero who cares!!!!!

Intro lang yung nasa taas. Tanga?!

As you all know ang picture greeting for birthday ay originally started kay Popoy Inosentes (RIP) tapos naging glorified video na pinauso ni Gasolinedude. I think 2007 yun. Tapos Ginaya ko dahil pinanganak akong inggetero and the history has been written and this has been done by many bloggers! Ang saya diba.

Abstract lang yung nabasa mo sa taas. Oo technical writing itwu!

Kaya ako nag post dahil kelangan ko ang picture greeting nyo. At kung sino man ang magaling gumawa ng video. Pwede narin ako pagawa. LOL Spell abusado. Orayt San Mig light, tama na sat-sat this is one example of picture greeting, featuring Kokey Monster my brader from another Mader.

At hindi lang intestines ang mataba pati utak ni Effbee mataba rin. Sa mga nag send ng picture greeting. You made my day! Appreciate it much. At sa mga gustong mag send pleaseeeee that simple gesture will make my lonely heart skip a bit. Send it to

INCREDIBLEJEPOY@YAHOO.COM

Sa mga hindi naman mag send well okay lang it's not the end of the world. Simple lang. Friendship Over.

Yes I'm pathetic like that...

WHO CARES!!!!

My heart skip a bit

2011-09-18T22:23:00.005+08:00

I got my first Paris haircut kahapon.

I felt like a celebrity. The French Stylist was cutting my hair and shampooing me, kulang nalang alisin ko salawal ko at mag suut ng CK brief at ready ng lumakad sa red carpet ng Metro Paris Calvin Klein fashion week. kaso baka masuya ang mga tao, isipin nila baket may marshmallow man na kasali. Kaya Steady lang me.

Here's the haircut result (disregard the double-chin, it is freakin me out)

In my opinion, mas maganda parin ang Services sa Pinas. Iba mag alaga ang mga Pinoy ng customers eh. Dito, Kahit dekalidad ang gamit nila still, nothing beats Manong barbershop sa Pinas, sa halagang kwarenta, may makapigil hininga pang masahe na may kwentong barbero pa. Sa Hair Salon naman, may-gupit-na may-masahe-pa at may bonus pang extra service gaya ng libreng Juice at Magazine pati pambobola ng Parlolista kung gaano daw ako kapogi. Pa-pogi daw ako ng-pa-pogi.. Syempre na niwala naman me.

Pag-uwi ko.

Tinapos ko ang Game of thrones na na-download ko. The series was Wicked! Now I have books to read.

Then, I checked my email baka kasi May Nag-Send na ng picture greeting na bago sa incrediblejepoy@yahoo.com.

Kaso wala. Ang sakit. Ang sakit-sakit.

I got really sad. Then I suddenly noticed, I got an email from someone, a very special someone (Oo, may ganyan kumapit ka na)

And then my heart skip a bit *INSERT SUPER BASS By Julie Anne San Jose Here*. Totoo yan hindi yan joke. This part of the my entry is related to this. You can read it if you are interested.

Her email doesn't really contains mushy and cheesy shit. Ito yung tipong email na pag katapos mong isulat nakatitig ka lang sa laptop mo tapos iniisip mo ng 48 years kung isesend mo ba or ide-delete mo yung message. Minsan ito yung email na habang sinusulat mo nag flashback sayo yung habulan nyo sa dagat na nag slow mo habang dahan-dahang humahampas ang agos ng tubig sa maiinit nyong katawan. super Sariwa at bubut parang bayabas lang.

Okay, we weren't together-together (Parang showbiz lang ampf!) but we went out and get a little bit intimate for few couple of times. We were happy back then, at least somehow that was what I wanted to believe back then.. She's young and I'm not so young. 8 years gap. Cradle snatcher much?!

Then we lost communication just like that. Oo parang indie-film lang pero ganun talaga eh. Then I got a job in SG flew here in France trying to be happy. Arte lang.

But Seriously I didn't really know what happened back then. I just thought she realized she should go out to someone like her own age. And then I moved on. Just like that. Sanay na tayo sa maganyang ni-yuyurakan ang puso't damdamin. Katawan lang ko lang ang habol nila. CHAROT!

Well-trained na kaya ang ma-cholesterol kung puso sa mga ganyan.

Fine.

Ako na mamatay na Single kayo na ang may happily ever-after-forever-and-ever. Buset! Oo ampalaya ang ulam me kanina na-pinigaan-ng-apdo-ng-tilapia-at-baboy.

Ang paet lang..

Ang paet-paet...

But seriously, to you thanks for the email. I Appreciate it. I responded back. Just in case naka auto-spam ang email ko, you can go to your spam messages and read it *SMACK* just like the old times. (HONGLANDE KO!)

Just a thought

2011-09-12T04:05:00.002+08:00

Una sa lahat congratumulations sa'kin dahil ang sipag kong mag blog which only means wala akong social life at all.

Okay bago ako tirahin ng mga taong mag ju-justify na marami silang social life kahit araw-araw sila nag po-post ng entry 'edi sila na ang magaling sa time management at sila na rin ang social maniac! Angkinin na nila lahat! Ayokong makahanap ng kaaway sa internet dahil lang sa kuru-kurong pwede naman pagkasunduan at hindi rin ako magaling makipag-sagutan. Sopas lang kaya laman ng brain me.

Ang paksa ng panulat ko ngayon ay tungkol sa OFW. Obcorz OFW me. Kala nyo naman Climate change ang su-sulatin ko. Duhr!

Dahil mag one year na akong OFW papabulaanan ko at Sasangayunan ang Norms ng pagiging isang OFW.

Okay,

Ang lahat ng susunod na mababasa ay based sa sarili kong Observation and Experiences.

moving forward...Wag ka masyadong excited kuha ka muna kape tsaka biskwit. Lamay?!

1. Hindi totoong puro hirap at pag titiis at pasakit ang nararanasan ng OFW. Minsan kasi naka stereotype sa mga pag-titiis, inaapi and all that shit. Okay, may mga ganung isolated cases and they are existing hindi ko dini-disregard 'yun. Ang point ko lang, Hindi lang puro pag titiis at sacrifices sa abroad. Oo, we sacrifice a lot and we have our episodes of emoness often because we are in foreign Land.

Pero

C'mon! Again based sa sarili kong observation and experience ito... Parang hindi naman puro pasakit at pag titiis ang nakikita ko. Meron din Saya, Party-Party, shopping, travel abroad ng walang humpay, bili ng gadgets, padala ng pera kay Mudrax and Pudrax, Padala ng pang tuition fee kay bunso, pambili ng gamot kay lolo at lola with all that happiness. Masyado kasi tayong nakulong sa experience ng mga tatay natin sa Saudi na nag re-record ng voice recording sa casette tape at snail mail by means of communication noong araw. Tapos na ang ganung era. Marami ng pwedeng pagkaabalahan ngayon.

Oo mahirap at sacrifice talaga, nararanasan at patuloy ko paring dadanasin yun. Minsan nga nakakaiyak pag tumatawag ka sa Pilipinas pero sa kabilang banda nun marami rin namang saya. At kung mag coconcentrate sa Saya tatagal kang OFW kung hindi uuwi ka kagad. Unless may issue sa work or employment contract mo, that is another story.

2. Hindi porket nasa abroad marami ng Pera. Nag bubudget din kame. Nagtitipid sa pansariling kailangan para may perang pampadala sa Pinas. Kaya sana sa may mga kamag anak na OFW wag nyo silang iprepressure ng ipressure sa Pera. Masakit sa ulo yun.

Promise! Mag papadala at mag papadala sila. Tama na yung isang beses nyo sabihin. Wag naman every call remind ng pera kagad. Depressing 'yun sa kanila at doon nag sisimula minsan ang problema. Kumustahin nyo naman muna sila kung nakakakain ba ng tama, kung may problema ba. Wag nyong ratratin kagad kesyo yung posonegro sumisingaw ang tae sa lababo at kung ano-ano pang problema please ako na nakikiusap. Arte?!

3. Hindi porket madaming laman ang balikbayan box okay sa alright si Mr at Ms OFW sa trabaho. Hirap sila sa pag kayod. OT ng OT. Lahat ng sabihin ng boss tungo lang tungo. Sabi nga g mga expat sa mga OFW, "Mura na sulit pa..."

4. Pag umuwi ng Pinas ang OFW sabik yan makasalamuha kayo kaya wag kung ano-anong shit na dahilan ang sasabihin ninyo pag magkikita-kita na. Minsan last minute pa kayo mag cacancel ng lakad. 'Yung excitement ng OFW pag umuuwi lampas sa PH Scale. Don't let them down by canceling your commitment the last minute. Sabihin nyo kagad kung di kayo pwede tapos.

5. pag pinag sama-sama mo ang OFW sa isang community dalawa lang ang pwedeng mangyayari kung hindi magiging uber close mag kakasiraan ng pag kakaibigan. I dunno, it's just so proven from the countries I've been too. May mga ibang OFW nga sa western part of the world hindi nag sasasama masyado sa Pinoy Community. Ang dami daw chismis. Which I think is a fact. We are Usi by heart.

6. Ang mga OFW kung hindi magiging closer to God, magiging closer to bisyo (take not the word closer to bisyo, I didn't say addiction) naman sa abroad. Name it. Sugal, Alak,Sigarilyo,Babae,drugs. Meron din naman mga steady lang din.

7. Bibigyan ko ng Medalya ang makabagong OFW (Excluded na yung OFW na wala pang era ng internet nung nag abroad) na walang sariling computer at internet or ung hindi nila priority ang internet. Again hindi ko dini-disregard ang fact na merong OFW na walang computer at internet sa bahay.

8. Totoo pala ang kasabihang ang tao pag gipit kahit sa patalim kumakapit. Kala ko dati sa Movie lang yun. Pag nangyayari na pala ito right before your eyes nakaka drop jaw. Parang gusto mong sumigaw ng, "This is not happening...." Enough said.

9. May mga OFW na magaling sa pera. When I say magaling sa pera maliit man ang kinikita very evident naman kung saan napupunta ang pinag papawisan. Meron din OFW na bulagsak sa pera, binigyan na nga ng Blessing hindi pa mamanage ng mabuti ang finances<--Present

10. May mga OFW matataas ang ihi. Nakaabot lang sa mataas na estado kala mo tae na ang tingin sa iba. Minsan nakakalimutan kung saan nanggaling. Sa tatlong bansang pinuntahan ko para mag trabaho, dito lang ako naka experience na bumati ako sa isang Pinay deadma sa banga. Hindi porket nasa loob kame ng Louie Vuitton at tatlong bags ang binili nya eh may karapatan na syang hindi manlang ako batiin. Ang laki-laki kong tao para hindi nya mapansin at sabihan manlang ng, magandang umaga kabayan or isang tango nang pag-acknowledge na pareho kameng kumakain ng Adobo. Marahil isa syang turista na madaming pera ewan ko sa kanya. Like I care! Duhr! Oo ako na ang sensitive.

Sensitive talaga ako...

Lalo na kung di ka mag-papadala ng picture greeting erase ka sakin sa banga...ahahahaha

Ikaw masaya ka ba Buhay Mo?!

2011-09-10T04:14:00.001+08:00

May episode sa buhay natin na punong-puno tayo ng katanungan na ang hirap-hirap sagutin. Tulad nalamang ng title ng post na 't0.

"Masaya ka ba sa Buhay mo?"

Ako... Masaya nga ba ko sa buhay ko? I think the question is an understatement. Oo, uma-understatement tayo dito. Magamit lang ba minsan.

Wait lang, bago mo sagutin kung masaya ka nga ba talaga o hindi eh, pumunta muna tayo sa basis ng pagiging masaya mo. Ito kasi ang ku-kumpleto ng pormula sa pagiging happy mo. Pwedeng materyal, pwedeng love life, pwedeng career advancement, pwedeng kahit anong shit dahil nasa'yo naman 'yun.

Pero.

Hukayin pa natin ng kaunti. Para kunyari brainy. Pumikit ka saglet at isipin mong hindi existent ang judgement ng taong nakapaligid sa'yo. Mag concentrate ka lang sa sarili mo. Maging selfish ka muna pansamantala para lang masagot ang question ko.

Masaya ka ba sa buhay mo?

May thin line ang pagiging masaya sa pagiging satisfied. Sa tingin mo pwede ka bang maging masaya ng hindi ka satisfied? Again, don't mind the judgement of other people around you.

Masaya ka ba sa buhay mo?

Sa sarili mong paniniwala, infinite within you ba ang happiness talaga? Yung tipong kukupleto sayo? or fleeting lang sya kasi part sya ng emotions mo? Pwede kasing naniniwala ka na masaya ka tapos mamyang gabi hindi na. So Alisin natin ang variable X . Let X be your Emotions directly proportional to Happiness which is co-equivalent to Sadness, Anger, Bitterness where Happiness, Sadness, Anger and Bitterness equals Emotion in Theory kunyare but in reality hinde.

So ngayon i-enumerate mo isa-isa ang basis ng pagiging Masaya sa Buhay? then start from there. Please note the word "Buhay" do not disregard.

ako Masaya ba ko sa buhay ko?

Ans is: Getting there...

So.. Masaya ba ko talaga sa buhay ko ngayon???!!

Ans. Trying too...

Oo ang lande lang.

Pero sa puntong ito, alisin natin ang "happy ka ba sa BUHAY" question. Gawin nating Happy ako ngayon kung... Magiging happy ako ngayon kung mag papada ka ng Picture Greeting mo sakin para sa birthday ko.

incrediblejepoy@yahoo.com.

:-D

Home Sek

2011-09-07T05:24:00.001+08:00

Mag iisang taon na pala akong wala sa Pinas. Kaya naman hayok-na-hayok na ang fats kong maka-lasap ng totoong pinoy food na luto ni Mudrax.

Si Mudrax kahit putak ng putak 'yun pag nag luluto eh miss-na-miss ko na ang luto nya pati ang lambingan namin. Madalas pag nag papabili 'yun ng putahe isa-isa, doon kame hindi nag kakasundo. Nag liliparan ang sandok at kaldero sa mga panahong ganyan.

"Anak bumili ka nga ng vetsin"

"ako nanaman?!"

"Punyetah! Sino uutusan ko, yung tae ng kalabaw?!"

"Fine! Penge narin pambili ng Chocolate..."

"Wag na tataba ka lalo"

"Fine!"

Ilang minuto pag balik ko para iabot 'yung vetsin.

"Ay onga pala anak nakalimutan kong mag mapabili ng knorr cubes tsaka kamatis"

"Ayoko na Ma, may nang hahabol na itik sa kanto baka ma stress ang puso me"

"Sige higupin mo yung sabaw ng walang knorr cubes at kamatis, vetsin lang meron"

"FINNNNNNNNE!"

Dito sa abroad walang pumuputak na nau utos sa akin. Pwede kong itapon ang brip ko sa sahig at damputin after one week nang walang magagalet. Sa bahay si Mudrax ang pag-putak kaliwa't kanan parang wala nang bukas. Pero miss na miss ko na sya.

Haist!

****************************************

Sya nga pala malapit na ang birthday ko. Next month na. Dahil hindi ako masipag mag blog-hop malamang deadma sa Jar ang lahat pag humingi ako ng picture greeting.

Pero nakagawian na ito ng Pluma ni Jepoy for the past 2 years

kaya hihingi ako ulet ng picture greeting. Hindi pa ngayon ha. Sinasabi ko lang.

Sana yung mga silent readers mag padala ng picture greeting. I'll give details soon. So ano ba ang picture greeting? edi pumunta ka dito para sa sampol.

Sobrang magiging masaya ako kung mag papadala kayong lahat ng picture greeting at pag nag padala ang mga Humor blog idols ko ng picture greeting.

1. Badoodles
2. Salbehe
3 Mga Epal
4 Glentot
5 Chicksilog
6 GreenPinoy
7 TheGreatMaldito
8.Kokey Monster

Kung hindi sila papadala ok lang tuloy ang buhay. LOL Pero pag ang mga kaibigan ko hindi nag padala FO na...

kung excited ka padala ka na sa incrediblejepoy@yahoo.com...

Uwi ako ng Pinas sa Birthday ko! Woot So kitakits sa mata...

Walang Kwentang Entry (read at your own risk)

2011-09-05T04:21:00.002+08:00

Nakakaburat na dito sa Pransya!

Sa totoo lang maganda lang sya at exciting dahil nga "Paris". Okay, just to be fair okay dito mag-tour mga 2 or 3 weeks pwede na. Or if you really love history and Architecture and all that shit walang doubt sobrang mag eenjoy ka dito. Well nag eenjoy naman ako. Kung mayaman ka mag eenjoy karin lalo porshur dahil marami kang mabibili pero kung pulubs lang katulad me eh gudlak-darak mag dildil ka ng salt here there and everywhere dahil medyo kamahalan ang bilihin pati kainan.

Well hindi naman siguro, pag-kumain kasi ako parang wala ng bukas. Mag-tipid na sa lahat wag lang sa pagkain! yan ang mantra ko. Ganyan kasi kame pinalaki ni Mudrax! kumain dapat ng masustansyang food to be strong and healthy. Kaya ang mainit na kanin ko maraming star-margarine hindi lang pang-pamilya pang sports pa kaya ako majubis.

Pero ganun pa-man cute naman.

Isa pang reason kung baket uwing-uwi na ko liban sa naiwan ang puso ko sa Singapore eh buong floor kung saan ako nakatira sa pesteng Hotel na 'to eh puro mga Anapeyz na masisipag magluto everyday ang neighboring rooms me. Okay lang mag luto ng food nila. Promise!

Kaso kung sabay-sabay sila amoy pinaghalo-halong curry na yung buong floor araw-araw. Teka nasabi ko na ba na ayoko ng Curry? at kahit anong klase ng curry at lalong hindi kaya ng sikmura ko ang amoy ng curry na kumukulo :-(

Okay, enough of my stupid rant and all that shit...

Kaya ako nag sulat today kasi I'm so bored like that. Kaya kanina bilang isang dukha hindi ako na-masyal para tipid sa ticket ng tren. Nag lakad-lakad lang ako sa paligid kasi maganda naman sikat ng araw kaya masarap lang maglakad-lakad, site-seeing and people-watching lang ba. Nag hanap din kasi ako ng Church na pwede ko puntahan. Wala akong mahanap! Nag-hihingalo na ang spiritual side of Jepoy. I'm so weak. Arte lang.

kanina habang nakaupo ako sa labas na parang pulube sa Edsa nag-isip-isip lang ako about life. Oo may ganun talaga.

Maya-Maya pa may tumabi sakin isang teenager na blonde. This is et! makakatikim narin ako ng blonde! Hindi yung puro blonde lang sa bang bus at mike's appartment ang nakikita ko. this one is fow-realz.

Mga nasa edad kinse siguro si Ate lol. Bigla kong naisip parang masarap atang makipag habulang gahasa sa isang blonde. hihihihi kaso ang problema kinse lang sya! Child abuse itwu!

Nagtanong si Ate kaso in french hindi ko ma gets syempre. Sabi ko, "NO HABLA ESPANYOL" malay ko bang spanish pala yung sinabi me. Hindi kasi ako nakakapagisip at act ng tama pag nabibigla me sa harap na magagandang dilag.

Tuloy parin sya sa pilit na inquiry nya sakin. Ako naman pilit kong iniintindi ang mga tanong nya para lang kameng nag lalaro ng sharades or pinoy henyo.

After mga 2 minutes..Nag gets ko na.

Nagtatanong lang pala sya sa'n may pinaka malapit na kubeta at kung may yosi daw ba me. Hello!!! Nag yoyosi ba me??!! Nakikita ba ni ate kung ano nakasulat sa TSHIRT KO??!!

So ang french blonde hunting dream ko ay balik sa square one...Charot!

Natuloy nga pala yung lunch namin nung officemate kong nag bigay ng Donut sa kin. Uhhhm correction, nag bigay ng Donut sa buong floor pala namin hindi lang sakin. Masyado lang akong nag assume.. Saka ko na i-bla-blog yung details masyado pang fresh ang pain eh. JOWWWWK!!!! ahahahhaha

Tips: Pag hindi kagandang lalake at Hindi ka-Machohan

2011-08-30T04:02:00.000+08:00

1. Dapat mabuti ang puso mo

2. Dapat mabango ka 24/7! Mga 4 sets ng perfume in a week. Minimum of 4 sprays hindi yung kalahating pindot lang sa pabango mong mamahalin. Tag tipid much?! Dalawa sa likod ng earlobes mo, dalawa sa tagisang wrist tapos dagdag mo narin 2 sa may bandang shoulders para pag may sumandal alam na...

3. Dapat brainy ka! pwede narin street-smart 'wag tatanga-tanga. Mabilis catch-up dapat.

4. Dapat hindi ka bad-breath kung hindi ka palasalita mag-baon ka ng mint. Yung manipes na parang plastic na square na sobrang anghang ('di ko alam tawag eh) para pag nag-sabeh ka ng, "Hi dur Mes!" Pahangin ang pag sabeh mo para angas! Fresh breath!

5. May etiket dapat. Hindi nag ka-kamot ka ng betlogs sa madlang pipol lalo na sa harap ng Chikas. Pwede naman sumimple kung kamot na kamot ka na pag nakaupo na sa retawrant. Wag ka rin mag-titinga ng basta ka nalang nga-nga at susungkitin yung isang tipak ng karne sa bunga-nga mo. Taong Java?!

6. Dapat friendly ka. Hindi ka na nga kakinisan at katangusan ng ilong 'di ka pa nag sasalita. Edi hindi ka nag exist. Wag karing Epal, may thin line yun. Tanga?!

7. Dapat may pera ka. kahit hindi marami basta meron. Ikaw pa papa-libre?! Hindi ka na nga flawless at cute papalibre ka pa?!

8. May sense ka dapat kausap. Pwede rin naman daanin mo nalang sa humor, iiiiihhhh basta 'yun na 'yun. Babala pag sablay ang bitaw ng humor isang malaking trash ka sa banga.

9. Mag damit ng maayos, hindi kelangan bongga basta maayos. Sa mga katulad nating hindi ka-gandahang lalake pag-bumongga ng Porma, masagwa. Trying hard! LOL

10. Dapat humble ka. Mag yayabang ka pa??!! Artista ka koya?? Bench Uncut Model??!! Teleserye prinsepe??! Machete??!!

Ang lahat nang inyong nabasa ay mula sa panulat ng isang anonymous writer...

Ching!

Feelingerong Baboy

2011-08-27T05:49:00.000+08:00

Hindi ko lubos maisip ano ba ang pinang-gagalingan ng lunkot ko. Dahil ba biglang lumamig ang panahon dito at isa lang ang dyaket na dala ko kaya nanunuut sa fats me ang lamig?! Oh dahil hindi ako maka withdraw ng pera kaya puro credit card ang ginagamit ko at yung allowance kong kakaramput tinitipid me? Oh dahil marami akong na mi-miss?!

Hindi ko talaga alam.

Madalas akong may moment ng ganito. Ewan ba! Tumatanda na siguro talaga me. Mag 22 na kasi me eh. LOL

Tulad kanina, may isang french girl sa opis na bumati tapos humalik sa mag-kabilang pisngi me. Eh hello?! Malay ko bang culture nila yun. Na shock me! Napakapit me sa wall at napadausdus ng dahan-dahan. Ang bango pa naman ni Ate amoy coco jam. Wrraaar! Buti nalang always me mabango. Syempre naman mataba na nga mabaho pa? Like Eiwwww!

Tapos pag upo ko sa Squater na station ko, mabagal akong nag-setup ng gamit. Bukas ng laptop, kuha ng device ek ek kunyari busy tapos check ng email. Nang biglang may naligaw na email. meron syang personal email sakin. Meron daw Donut sa pantry kuha daw ako. Akala naman ni ate makukuha nya ko sa Pa-donut-donut nya. Duhr! Hard to get kaya si Incrediblejepoy.twitter.com (Nag promote?!)

Tuloy ang kwento...

Syempre ang una kong reply sa kanya ay "Merci" yan lang kasi alam kong French word pag nagugulat me kaya kahit gusto kong mag-lumandi ng email response eh hindi ko nagawa kasi, hello?! alanganamang mag google translate pa me. Effort much?!

Syempre bago me mag-punta ng Pantry sumilip muna me sa salamin para i-check kung pogi parin ba me. Syempre naman pogi parin. What do you expect blog ko 'to eh LOL. Sa madaling salita nag punta me ng Pantry. Ang daming tao! Lahat 'nakain ng donut!

Nag email blast pala ang hindot sa lahat, naka bcc lang para personalized. Akala ko pa-naman special me. Hindi pala! I'm just an ordinary boy sitting on the corner waiting to be loved. JUK!

Dahil dun ayoko na syang pansinin. Nahurt me.

MATAMPUHIN?!

Joke lang syempre. Gusto nyo picture nya? ihhhhh wag na...

Tapos kanina bago mag-uwian dumaan sya sa station ko. Sabi nya sabay daw sya mag lunch sa Monday para mapractice ang English nya. Hmp! If I know gusto lang nya me makasama (ASSUMING??!!!). Sabi ko naman...

"Je vais y penser"

(Ang mga pangyayari ay hindi naganap nang katulad nang pagkakasulat. Hindi rin akma sa reaction ng manunulat ang kada emosyong nabasa. Hindi rin makatotohanan ang reply sa huling salita. Inshort, hango sa totoong pangyayari pero nai-tweak ng konti ang istorya. Para lang mas masaya ang kwento.)

Getting Up-Close and Personal

2011-08-22T04:25:00.002+08:00

Ito ang may dahilan ng hindot na blogsite na ito.

That's mey. Ang kyot ko no parang lechon lang sa bamboo stick?! Yan ang nagagawa ng pag singhot ng katol.

Oo. Ako nag feature sa sarili kong blog. AKO Na! Baket blog mo ba 'to?

Slum Book: (wag dibdibin)

Motto: Great power comes great responsibility. Spider man?!
Weight: Undisclosed
Waist Line: Undisclosed
Eyes: 2
hair: Many
Sex: 3 times a day
Height: 5'8''
Blood Type: O
Religion: Born Again Christian (Evangelical)
Status: It's Complicated (Friendster?!). Arte?! Fine! Single
Work: Aliping Patadjong
Company: Undisclosed
Favorite Food: Sinigang
Hobbies: Eating
Likes: Magbasa ng Pinoy humor blogs sa internet
Dislikes: Yung mga nag uuminglish blogs na trying hard. JUK Onley!
Epitaph: Here lies Jepoy a man who makes lonely heart smile. Died smiling on his Bed. Chos!
Ambition: To make my Mama proud
Fears: Frog
Favorite Pinoy Blogs: In random order 1.Badoodles kwentongbarbero dot com 2. Mga Epal 3. Wickedmouth 3 Chiksilog 4. Salbehe dot com 5. The great Maldito 6. Kokey Monster 7. Sumalangit nawa (Green Pinoy).

para ito sa mga bagong pallowers... 410 na tayo! Woot! mag papa pansit me pag naging 500 na...

Okay boredam pinish! Lunch na me!

Salamat sa pag babasa *SMACK*

Takot Me

2011-08-18T04:49:00.002+08:00

Ako yung tipo ng taong gumagawa ng move pag safe ang next step to go. Ika nga, hindi masyadong risk taker. Nagte-take naman ako ng risk pero I make sure sa abot ng aking makakaya na mababa ang probability ng failure. Kung baga sa tambyolo ng loto. Maraming entries. More entries more chances of winning. Go!

Oo OFW me pero hindi ako masyadong nag take ng risk kasi hindi ako sumugal (technically) sa Singapore para mag hanap ng work. Hinintay kong may mag job offer sa'kin bago ako mag resign sa trabaho ko sa Pinas para lumusong sa Singapore para maging ganap na OW EP DABALYU. Oo ako na! Pero ganun talaga dapat, walang makakain na darak ang pamilya me kung pupunta ako ng Singapore nang wala pang work, wala akong pera pantustus habang nag hahanap me ng work. At lalong hindi pwedeng umuwi ng luhaan. Paano ang darak aber?!

Kung baga, failure is not an option.

Intro lang yung mga sinabi ko sa taas. Eto na talaga ang kwento. Wag kang excited.

Hindi naman kaila sa tatlong faithful readers ko na nandito ako sa Pransya para mag training nang pag indayog sa entablado nang naka supporter brip lang. Na kwento ko narin last time na na-extend ang probi period ko ng another 6 months. Kung baga, (ayaw paawat sa pag gamit ng kumbaga??!!) one year akong Probi :-( hindi ko na e-explain ang dahilan ulet dahil nakwento ko na yun dati pati pagod-na-pagod na ang puso me isipin ang lahat ng sakit at panaghoy na na-invest me para dito.

Arte lang!

sa totoo lang yung walang halong joke time, kinakabahan ako talaga.

Baket?

Kasi nahihirapan ako sa training ko dito ang hirap sumayaw ng naka squat habang kuakain ng buhay na manok at tatlong espada. Hindi kasi kaya ng cerebrum, cerebellum at oblongata me ang mga inaaral me sa totoo lang, ayokong mag paka-brainy. Hindi ko talaga sya alam.

Kanina nag install ng tools sa laptop ko yung nag tuturo sakin. Nag tataka me baket nya me ininstallan ng Oracle.

Gagamitin ko pala yun para mag extract ng tables galing sa database server. Paano ako mag e-extract ng tables kung hindi ako marunung mag SQL code?! Sabi nya, mag google daw me. Gusto ko syang itulak palabas ng bintana. Anong Google ang pinag sasa-sabi nya! Kung i-google ko kaya betlog nya! Can not!

Pero wala naman akong choice. Kaya more-more google me at trying-hard mag call ng quesries kahit kung ano-anong tables ang na call me. LOL Ang sakit sakit na ng ulo me kanina. Sa sobrang sakit bumili muna me ng kit-kat tsaka perfume para maibsan ang sakit.

Kanina habang lutang na lutang me na nag lalakad pauwi naisip ko yung gravity nang mangyayari kung hindi ko natutunan lahat ng dapat kong matutunan dito.

Una, baka hindi ako ma confirm. Pangalawa, naka work pass lang ako sa Singapore hindi ako Permanent Resident pag walang work walang reason para mag stay sa Singapore, sisipain me pauwi ng felefens. Pangatlo, paano na ang darak na kakainin ang Famili me.

Bigla me na takot. sa sobrang kong takot nag pa-picture me.

Salamat sa pag babasa *SMACK*

My Boring Sunday...

2011-08-15T06:32:00.000+08:00

This weekend is a long weekend here.

Pero, dahil sa mga kaganapan sa opis nawalan ako nang ganang mag enjoy at mag libot-libot. Para sa akin isang malaking museum lang lahat ng mga attraction na pwedeng makita dito. Malamig pag umaga at pag hapon parang may a/c lang sa labas. Walang makainan ng kanin at adobo sa mga restawran. Ganun lang period.

Ngayon dapat naka schedule ang pag punta ko sa karatig bansa ng Pransya tulad ng America, Juk! sayang naman ang pag hihirap ko na makuha ang Shegen Visa kung hindi ako makakapunta sa ibang panig ng bansa na kapitbahay ng Pransya tulad ng Switzerland para uminom ng gatas ng Cow na galing sa dodo ng Cow, or pumunta sa London to Visit the Queen, or Pumunta sa Milan, Italy para humuli ng Dove sa park or Para pumunta ng Vatican at kumanta ng Jubillee Song. Ngunit sadyang nakakawalang gana lang talaga Ate Charo.

Loser me, kasi bukod sa mahirap me, wala rin me sa mood kasi nakakatamad kasama 'yung ka-sama kong chekwa, spell BORING! ayoko naman mag isa baka mawala nanaman ako sa MRT. Nung isang araw nag hintay ako ng apat na oras para makalabas sa MRT. Punyeta! Anyweis that's another story blog ko next time mga later. Basta for now, Gusto ko nang bumalik ng SG!!!!

Habang nag eenjoy ang lahat sa long weekend ako naman naka kulong sa hotel at nag aaral ng Math. Juk! Nakakulong sa Hotel at nag mumukmuk.

Pero nung bandang hapon naisipan kong mamili muna ng mga pasalubong tapos dumiretso me sa isang taas ng isang building para mag suicide. Juk lang! at mag emo habang nag emo me sinubukan kong kumuha ng Pekchurs gamit ang aking pang mahirap na point and shoot camera. Imagine nyo, tumutulo ang luha me while nag picture. Beat that!

Pero ang catch ay hindi ang pagluha habang nag picture..Ang totoong catch ay this time hindi ako gumamit ng pre-set churnakels setting sa cam. Gamit ko Manual. Ako na Potographer! LOL Marunung Mag MANUAL???! Nag training???! DSLR camera??!!! May talent? Sanay na??!

FINE! Wala akong alam sa mga buset na apperture, shutter, ISO or kung ano mang stupid setting shit na yan. Basta ako kebs na technicalities basta more-more shots lang kahit na wala ng subject basta more-more shot. Turista baket?! Pero Minsan naman chuma-chamba. Lumebel up na me kanina kasi Manual. LOL

Eto Share ko lang. Sige Mga Manlalait laitin nyo nang lahat ang kuha ko baket nasa Paris ba kayo?! CHAROT!

Yun lang nag share lang ako ng pictures. Pasensya na at panay ako blog! Ito lang kasi ang nakakapag alis ng longkot at pasakit na nararamdaman me.

Arte lang.

Maraming salamat sa lahat ng inyong comments. Mag rereply me isa-isa sa inyo promise! Tinatamad lang. Ganun yata pag sikat. Charot ulet.

Ingats.

*SMACK*

Work Related Post (Do not read)

2011-08-13T07:00:00.001+08:00

Hindi mo magugustuhan ang mga susunod na sulatin dahil mag ra-rant si Jepoy. Gusto ko lang magsulat dahil wala akong makausap dito. Feel free to click the small x button on the upper right hand side of your screen. Kung naka-Mac ka yung circle red on the upper left hand naman.

Sa mga panahong ganito na may crisis sa buhay ko na-miss ko ang room mate kong baboy. Sya kasi madalas kong nasasabihan ng mga kung ano-ano sa buhay buhay. Na miss ko rin mga kaibigan ko sa Church. Na miss ko family ko. Ako na na-homesick!

Anyways, gusto kong mag labas ng sama ng loob sa tungkol sa trabaho ko. Hindi ko kelangan i-explain ang technicalities ng trabaho ko or i disclose ang kumpanya ko pero gusto ko lang sabihin na na-frustrate talaga ako. Kanina nagigigil ako sa Boss ko gusto kong sampalin ng laptop tsaka monitor ang french fez nya, pero ano naman magagawa me. isa lang tayong aliping sanguiguilid sa opisina.

Mga bandang hapon naka receive ako ng invite sa email kinabahan ako kasi ako lang laman ang invited ng boss ko. Inisip ko, "Letch Yari! masasabon ako dahil late me kanina" But noooooooo, meron syang iniabot na papel at sinabing ieextend daw ang Probationary period ko (dapat kasi confirmed or regular na ko last month).

Medyo nag hang ng konti ang Pentium 1 kong processor, kelangan i-overclock.

"Okay..." Yan lang response ko sabay pirma sa papel at basa ng mga target performance action items ko. Tapos blured na lahat. Kahit nag sasalita sya ayaw nang i-process ng processor ko. Ang gusto ko lang gawin ay isak-sak ang charger ng phone ko sa ngala-ngala nya kasi lowbat na me.

Alright, being fair sa company I guess tama sila kasi wala naman akong ginawa for the past six months. As in Tengga! Nakakatamad na kaya mag twitter at mag-ubos ng oras ng walang ginagawa. Pero ang point ko lang, kasalanang ko bang wala akong ginagawa???!!! Kasalanang ko bang hindi nila ako Pinalipad ng Pransya para mag training kaagad at mag karoon actual action item para ma measure ang performance ko???!! Kasalanan ko bang wala silang define training plan sa bagong line group na gusto nilang mangyari sa Asia Pacific???!!! Lumalabas ang kamote moves sa mga ganyang nakaka demoralized na desisyon! Para sa akin ang magaling na manager na fo-foresee ang mga ganyang pangyayari. Hindi yung puro deadmeat lang at gagawa ng paraan pag nandyan na 'yung dapat gawan ng paraan.

Closed-loop feedback system dapat diba?! Kelangan ako may feedback din sa kanya! Hindi yung puro sya lang. I miss working for an American Company, kebs kahit nasa matatawag na matibay na kumpanya ako kung ganyan din naman ang mga bossing.

Oo reklamador talaga ako. Kaya nga ako nag blog eh para i reklamo ang lahat ng gusto kong ireklamo.

Pagbigay ng papel at pag pirma ko sabay tayo at walk out me. Ako na ang best in attitude! Kung hindi lang ako under bond mag sisimula ulet akong mag hanap ng bagong trabaho. Nakakairita lang! wala akong paki kahit Oil and Gas company sila. Kebs sa banga!

Yung mga action items din pala nya parang ang hirap gawin. Yung mga kasama ko ditong Engineers sa Pransya ginagawa nila 'tong pinag aaralan ko ng mga 7 years or so. Kamusta naman me???!!! Isang timba na yata yung dinugo ng ilong ko sa mga pinag aaralan namin. Hindi kaya ng Pentium 1 brain me.

Believe me thankful ako dahil may trabaho parin ako at may maayos na kalagayan. Gusto ko lang talaga mag labas ng frustration. Kesa naman mag email ako sa boss ko, una sa lahat ang hirap mag english pangalawa effort pa itranslate sa French pangatlo wala namang mababago so shutup and perform nalang ang gagawin me dahil kung hindi Next year ng January tapos ang kabuhayan showcase ko at Hello Farm Town Philippines ang eksena.

Yun lang. Salamat sa pag babasa *SMACK*

Eiffel tower and my Questions

2011-08-12T06:28:00.001+08:00

Now I know why Eiffel tower is in 7 wonders of the world

After seeing this parang napawi lahat ng lungkot me. It is really an amazing structure. May kakaibang saya when you get to be there.

Habang nakatingin ako at nag mumuni-muni may mga tanong akong sa sarili ko at kasawalan.

1. Mararating ko kaya ang Paris kung mas pinili kong wag umalis sa kumpanyang pinapasukan ko sa Pinas?

2. Mas mabibigyan ko ba ng kasaganahan ang aking mahal sa buhay sa Pilipinas kung titipirin ko ang pera ko dito at mag kulong sa Hotel?

3. Ma aapreciate kaya ng mga kaibigan ko ang makayanan kong maibigay sa kanila tulad ng key chains at ref magnet?

4. Papasok pa ba ako ulet ng A&F para bumili ng T-Shirt?

5. Kakayanin pa ba ang brain cells ko ang impormasyong inaaral ko para sa katugunan ng pag papadala sa akin ng kumpanya dito sa Pransya?

6. Hindi kaya ako mag over baggage pag uwi ng Singapore?

7. kaya ko kayang tubusin ang kalabaw namin?

8. Baket ako nasasarapang bumili para sa iba kesa sa sarili ko?

9. Mag resign kaya ako pag uwi ko at umuwi ng Pilipinas for good? Makakabili pa kaya si Papa ng pandesal sa umaga?

10. Baket pa ko nag papakihirap mag ipon para lang din ibigay sa Pilipinas?

Ang dami kong tanong. Hindi ko naman alam sagot. Basta ang alam ko lang mabuti si Papa Jesus. Let tomorrow worry about it self.

dahil dyan...

Parteyyyyyy!!!!!!

Paris Video Blog (Test) Exhibit A and Few Pictures Taken this weekend...

2011-08-08T01:55:00.008+08:00

Oh hello there my faithful 3 readers! I tried recording a Video of me while walking Earlier around the Paris City, mga 1 minute walk lang. Since, Paris has been a historical city I planed on recording some small video clip ng activities ko to share some of my life here in the City moving forwards. I just hope you will not find it mayabang because seriously it's not my intention. Slight lang! Juk!

Here's my first Video Clip in Paris Cirrrrrrrrry! And some of My favorite Shot for You kasi ang si-sisapag nyo mag comment. Imagine out of 405 followers I got not more 20 comments?! Gumanon pa???! Juk lang...

Here you go, no haters please kanya-kanya trip lang. Kung gusto mo mag blog ka rin tapos dun mo gawin gusto mo. Hokey! Video na go!

Paris VLOG Testing from jbla on Vimeo.

At sabi ko diba mag photoblog na me. LOL And so, Here's some of my favorite shot. Share ko lang. I'm using a Nikon P300 point and shoot camera pampulube lang...

This is taken in Notre Dame Church, sa harap nun maraming ibon tapos papakainin mo sila ganun lang. LOL I think this was accidental Shot but I find it nice :-D

Second Picture naman is the center of the Museum. Nag painit lang kasi malamig ang hangin kahit Summer dito.

Third Picture is the Lourve Museum. Yan yung may inverted Phyramid sa The Vinci's code. Hindi ako nakapasok sa loob kasi pamatay yung pila. Sabi nila mas maganda daw to pag gabi. So, I'll check it out and share some picts here in my blog...

Fourth picture is one of the building there. I just took a shot.

Fifth Picture, Syempre papayag ba ko na uuwi me ng walang picture?! Like DUhhhr!

Picture number Six is my Lunch earlier. Pizza! It cost about 13.50 Euro plus coke cost around 3 Euro. Eh bitin isang coke sakin edi plus 1 pa. Damage around 20 Euro! Bukas asin na kakainin ko...

Seventh Picture is the Center ceiling of the Notre Dame Church.

8th Picture are some candles. I try to shot that tells something serene. So I guess I got it.

9th Picture was my lunch Yesterday, Steak with Bluecheese Sauce. Ang Sarap! damage was 25 Euro. Not too bad for Steak right?! Next week lupa na kakainin me.

The last picture is a picture of Me on the Eiffel Tower. If you read my bucket list on the right side of my blog. It says there I wanted to See Eiffel Tower. So just imagine how happy Jepoy is when he saw the Eiffel. Parang grade 1 na binigyan mo ng cotton candy! (patawad sa double chin at bumabakat na dede. Sorry Mataba lang)

I love SG

2011-08-05T04:44:00.004+08:00

I know it hasn't been a week pero, na mi-miss ko na ang buhay ko sa Singapore. Ewan ko ba, masyado kasi ako hirap sa pag layo ng comfort zone ko. I know, it's not everyday na makakalibreng lipad sa Paris pero wala naman akong kakilala dito. Besides, Eiffel tower at Disney land lang naman talaga pangarap ko masilayan dito yung iba bonus nalang siguro.

Sa Singapore masyadong aktibo ang buhay ko pwera lang sa Sex life, kasi virgin pa me. Pinipreserve ko ang aking virginity para sa aking one and only true love ate Charo. Oo, ngayon ko lang na realize na masyado akong satisfied sa kung anong meron ako sa Singapore.

1. Meron akong Church na napupuntahan para maka Worship kay Papa Jesus ng Wagas at taimtim
2. May mga small groups akong nasasamahan na sobrang naging kumportable na ako
3. May Badminton buddies at swimming buddies na nakakasama regularly
4. May mga blogger friends din na na-aaya ng mabilisan pag gusto maglibot, masarap kausap may sense man o wala ang topic.
5. May mga kabigan na napupuntahan at natutulugan pag gusto makipag kwentuhan at gumimik
6. May trabaho ng walang boss na nakatingin at nag mi-micro manage
7. May Wifi kahit saan
8. May magandang nasisilayan tuwing weekend sa Church hihihihihi (ako na malandi!!!)

Dito sa mga nakalipas na araw, puro french kausap ko, feeling ko nga na babaluktot na ko mag english. Believe me majority sa kanila hindi marunung mag english. Spell Nose Bleed! Salamat nalang kay French Oxford Dictionary at medyo bumobonjour Messier ang Jepoy pag umaga! Ngayon ko lang din nalaman na may attitude ang boss ko. Nabomba din ako sa ginawa kong pag pepetiks sa nakalipas na anim na buwan. Dito pa talaga ako pinagalitan! Panay daw ako cellfon sa work. May chuchu sya. Letch! Eh kaya lang naman me nag cellfon kasi blocked ang facebook at twitter.

Gusto ko na umuwi ng Singapore!!!!!! :-(

Jepoy in Paris

2011-08-01T04:21:00.001+08:00

Just like the blog entry title, si Jepoy ay nasa Paris sa mga Oras na itwu, kahit na ang puso nya ay naiwan sa Singapore. Charowt!

Hinatid ako ng aking mga kapatid kay Papa Dyisas sa Airport kasi wala naman me relatives na mag hahatid sa akin sa Airport. Pansamantala ko munang iiwan ang Singapore para matutunan ang ilan sa mga bagay tungkol sa Kabuhayan Showcase ko. Opo my beloved 3 readers mag aaral ang Jepoy dito kala kasi nila brainy me.

Announcement nga pala gagawin ko na 'tong photo-blog. Pagod na pagod na kasi ang puso kong mag kwento.

Arte lang.

Wala akong Jet-lag ang dami kong nakaing manok sa byahe tutubuan na yata me ng wings like Chicken wings. Ang hirap palang mag byahe mag economy lang. SABEEEEH???!!!

Medyo nakakatakot pala sa Paris, France. Hindi kasi nag eenglish mga tao I'm like..How can they understand mey?! HONGARTE lang. Pero sa totoo lang natatakot akong mag gala. Tatanga-tanga kasi ako sa direksyon. Maaga akong dumating sa local time ng Paris 6:40 am. Alam kong wala kang paki sa time. Blog mo ba 'to?!

Nag checkin kagad ako sa Hotel at sa kabuting palad hindi pa pala binabayaran ng napa husay na Kumpanya ko ang Hotel kaya na Charge pa ko ng 100 Euro sa isang gabi. Nabawasan pa tuloy ang kaban ng Cash! Heyret!

Okay ayoko mag rant. Mababawi ko din naman daw yun pag nagbayad na ang mahusay na Kumpanya.

Dahil hindi ako masyadong excited mga 11:30 AM local time lumabas na me at nag lakad-lakad sa paligid. Ito yung mga pictures na nakuha ko gamit ang akong Nikon P300 Point and Shoot kumera.

Pinangalanan ko nga pala ang kamera kong "Lupa". Yung mga photowist na kilala ko may pangalan ang cam, dahil inggetero me ang pangalan ng Kam ko ay "Lupa". Very makabayan lang.

Eto na pictures puro mga landscape lang kuha me. Ang hirap mag sariling sikap shot. Natakot me mag pakuha sa mga Negro baka bigla nila me saksakin...

Okay, Yan na muna kelangan ko na kasi matulog. Saka na ulit kwento. Mukang mapapadalas ulet me mag blog wala kasi me social life here. I'm alone in dark. Juk!

Ingats *SMACK*

Sablay Again (Update)

2011-07-28T00:15:00.000+08:00

Ako na yata ang pinaka Stupidness pag dating sa pagkilos ng tama sa harap ng Kras me. Sablay nanaman sa Jar. I hate et! Parang elementary umasta!!!

Ganto kasi 'yun... Iiiiiiiihhhh parang ayoko na yatang ikwento dami na kasing nagbabasa ng blog ko na kakilala me. Baka mabasa nya 'to. Nahiya meeeeeeh. Baka lumunok me ng limang blade at apat na buhay na pato pag nabasa nya 'to. I'm like...Iiiiihhhhh.

Okay... Ganto kasi 'yun.

Paalis na 'ko sa Sabado papunta ng France. Dahil wala naman akong lakas ng loob na yayain sya mag date kasi langit sya lupa me, kaya niyaya ko nalang ang buong housemate nya mag dinner LOL...At dito pumapasok ang napakagaling kong classic diskarte, pang 1950's. I HATE ET!

Pumunta kame ng housemate kong Majubis sa Flat nila kanina. Eksakto naman nandun sya nag luluto. Awwww kinilig me ng 40% nakalugay ang buhok OMAGAWDD ang ganda nya nag eexist pala ang Angel sa lupa nowadays...Nahiya meeeeeh.

Okay, syempre sinabi ko na may dinner bukas sa Somerset at pili lang ang invited kasi wala me pera pero lahat sila sa bahay invited. LOL Okay ininvite ko silang lahat pwera lang SYA...

NAPAKAHUSAY!!!!!

Lahat sila na nasa kusina natuwa na may dinner kame. Bonding din namin kasi yun bilang mag kakapatid kay Papa Dyisas. Ako nanaman ang hinaharot ng aking magagaling na ka Life Group kasi nga nandun din sya sa kusina nagluluto. Pati sya nakakachawan din nila. Nahiya meeehhh. Buti nalang hindi sya naiilang.

sabi nya, "Paano ako pupunta hindi naman ako iniinvite"

May point sya! I hate eeeeeeeet! :-(

Sabi ko, "Oi bukas punta ka ha, mga 8PM" talagang "Oi" ang ginamit kong tawag..Who does that?!

Sabi nya punta daw sya mga 8PM. Natuwa naman ang Jepoy ng lubusan.

AKO NA PATHETIC! Kayo na makulay ang lovelife parang Krayola lang...

*****************************************************************************

Update:

Kinabukasan nag handa ako. Nag shave. Nag-bihis.Nag perfume. Excited me. Sorry naman tao lang naman kinikilig kung minsan.

Pero...

hindi sya nakarating. Busy daw :-(

Mag bigti na kaya me sa Mt. Everest?!

Wag ng Basahin-Gross!

2011-07-20T23:17:00.002+08:00

Anak ng Guyabanong Bulok!

Nakakailang draft na ko ng mga entries wala parin akong matapos-tapos. Ang hirap talaga pag nagpupumilit lang maging writer. Kunyari brainy hindi naman. Nakaka-tatlong topic na ako. Una, masyadong personal. Scrap out sa banga ni Matet. Pangalawa, masyado boring. Itapon sa recycle bin ni Bill Gates. Pangatlo, masyadong mapanlait. Baka ma-excomulgate ako sa Church. Hindi ko kayang mabuhay nun. Mag sisikip ang dibdib me at mamatay habang dumadausdos ang likod sa wall.

Arte lang...

Alam nyo naman na mahina ang panunaw ko. At nakailang kwentong inabutan akong natatae sa kung saan mang lugar, na kwento ko na yan dito madami ng beses, kung skip reader ka eh wag mo na alalahanin. Kahapon nangyayari nanaman ang masamang bangungut na itwu Ate Charo. Mahapdi. Makirot.Masakit sa puso.

Nasa MRT palang me na mumuo na ang mga pawis me. Parang syang nag slo-slow-mo. Pati nga mga tao sa paligid parang unti-unting humuhina ang boses. Ang tanging na isipan ko lang ay iisa. Nag susumigaw ang diwa ko ng...

Kubeta!

Taeng-tae nanaman me. Masyado na yatang madaling gilingin ng digestive system ko ang regular Kimchie Nudels na tanghalian ko.

Kahapon ay swimming day ko. Oo, alam nyo naman na obese 3 ako at hindi ko pinag kakaila yun. Kaya nga nag papa-payat eh! So yun nga swimming day ko kahapon. ginagawa ko ito every after day. Dala-dala ko ang bag me at swimming gadgets. Like Lotion SP5. Facial Cream. Nail Protector. At Lip gloss. Kikay???! Sabehhhh??!!! JUK lang. May maliit lang akong dalang bag na may lamang Trunks Rush guard, twalya, Shampoo, Conditioner at gogles.

Ramdam na ramdam ko nanaman ate Charo ang bagay na ayokong nararanasan. Taeng tae nanaman me. Nabitawan ko ang bag ko. Hindi ko sya mahawakan parang lalabas na tae me. First time ko atang mararanasan itwu. This is not happening.

To cut he long shitty story short nakarating ako sa Sengkang Community Center. Nandyan yung pool. At pag talagang swerte me. Ayaw gumana ng ticketing boot. Ayaw mag dispense ng ticket. Gusto kong sigawan ang lahat ng crew.

Tabeeeeeee taeng tae na me...

Isipin nyo ang agony ko habang tinataktak ni Ate ang Ticketing Vendo. Ang bagal pang kumilos. Monting ko nang ingungut ang fez nya sa sahig.

Pag pasok ko patakbo me pumunta sa toilet walang sabi-sabi ang unang cube na nakita doon ako Jumebs ng madami. Yung parang wala ng bukas. Hayst sarap.

Pero pag ka flush me umapaw sya ng parang panahon ng Noahs Ark. YUng NOahs Ark, yun 'yung tae me...

:-(

My Blog pa Pala me!!!!

2011-07-14T00:24:00.004+08:00

Oh Shoot Nakalimutan kong my blog pa pala me!!! Blogger nga pala me once upon a time. Nagulat lang ako at nakita kong mag 100K na pala ang hits ng walang kwenta kong bahay! ALABET!

Wala akong maisip na ipost at ayokong mag share na masyadong personal. I know, I know pag artistahin ka pagaari ka ng publiko at wala kang karapatang mag tago ng personal life. Pero, can you give me some of this privacy, plessss?! Sabeh???! Artista?!!

Anyhow carabao, free fall writing muna me. Yes, free fall parang applied physics lang may vector quantity, may momentum at may circuit at magnestism. Ang daming sinabe?! Hindi naman kaila sa inyo na mareklamo akong kid. Wala akong pakealam kung magalit at manuya kayo kakareklamo ko sa buhay ko ngayon.

Thankful ako sa lahat ng pangyayari sa buhay ko pero may maliit lang na details na kinaiirita ng nervous system ko. Una-una na dito ay ang amoy sa MRT. Sa ginawa ni Papa Jesus na ara-araw. Araw-araw din akong nakaka langhap ng Putok at Hiningang amoy tae sa MRT man o sa bus. Hindi ko na alam kung sino ang pag bibintangan ko minsan tumatabi ako sa inaakala kong wala akong malalanghap na baho but NOOOOOOO sa kanya nag mumula itwu.

Lagi rin me late sa office. Sarap kasi matulog! Nung isang araw akala ko 6AM palang buttttttt NOOOO 8:30AM na pala. Late me!!!!

Introduction lang yung mga sinabi ko sa taas. Wag kang excited! ito talaga ang totoong laman ng blog ko ngayon.

MALAPIT NA ANG EUROPE TOUR NI JEPOY!!!! You heard it right asswipe! Im going to fly to Paris to visit the Queen...Oooops may mali sa ryhme London pala yun. Basta! Pupunta me ng Paris. Pero may Catch... Wala pa yung VISA KO!!!!! AHEYYYCHET!! Well napasa ko naman ng application ko sa Consul na mukang Snail pag naka sideview naman mukang tadpole.

Medyo galit ako sa Consul na ito. Dahil pinapabalik-balik nya ko if I know gusto lang nyang masilayan ang aking mga ngiti! Susme! Di pa kasi sabihin bigyan ko sya ng extra picture. I hate her life!!!!

Tapos 'nung isang araw nga pinasa ko na ang mga papeles ang hitad mega smile may kaakibat na kilig sa tingel, sabi nya mag hintay daw ako ng 8 days para sa result. Nag init nanaman ang balls ko dahil ayoko nang mag hintay.. Sa sobrang galit me. Bumili ako ng IPAD! JUKKKKKK!

As of this writing wala parin akong Visa. Yung booking ng flight ko confirmed na pati yung Hotel na tutuluyan ko sa mga susunod na bwan.

Kung baket ako pupunta ng Paris eh ganto kasi yun. Lapit you bulong ko sa'yo. Nakaimbento kasi ako ng Chemical Formula na magbibigay ng cure sa AIDS. Syempre isang malaking Joke yan. Tanga ka?! Papadala ako ng kumpanyang pinag tra-trabahuhan ko para magtraining. Hindi ako nag yayabang sana wag nyong makita ito na pag yayabang dahil wala naman me ipagyayabang.

Wala nanaman papatunguhan ang kwento me!!!

Update tungkol sa last post ko you want?! Ihhhhhhhhhh nahiya mey... Ihhhhhhh kashe naman eh. Pilitin nyo muna me.

Walang update! ZERO!

Nga pala pupunta rin ako ng HENGKENG bago ako pumunta ng Paris (Assuming na makukuha ko ang VISA ko) Ako na ang nag world tour para i promote ang nag hihingalo kong blog. MEYNTEYN!

Ang haba na yata ng entry ko. Pero bago ko tapusin. Maraming salamat sa masugit na nag cocomment at sa mga identical IP addresses at visits na nagagawa nyo. Sobrang na touch ang puso me. Parang gusto kong dumausdos sa pader at lumuha sa kaliwang mata lang. Sa mga hindi naman nag cocoment pero nag babasa. BURN BABY BURN!!! JOWK! Salamat narin kahit galing sa ilong ko lang.

Yun lang naman ang konting kaganapan sa buhay ni Jepoy. Puro tungkol nalang sakin yung entry ko, AHEYTCHET!

ATE POWKIE, KESO,REIGUN kung nagagawi kayo dito. Ihanda nyo ang redcarpet sa Europe Tour ni Jepoy... I'll see You Soon Beoyatchhhhhh!!!!!

at sainyo naman mga hampas lupa isang wave mula kay Jepoy! Juk Unle! ALABYOoo Beri Many Por Eber and Eber...

*SMACK*

Hari ng Sablay...

2011-06-29T01:34:00.005+08:00

Gusto ko sana mag emo netong madaling araw na ito. Kakatapos ko lang mag laundry ang hirap mag sampay! Bigla kong na-miss ang labandera namin sa panahong ganito. Na miss ko sya hindi dahil hinahaplos nya me sa sensitive part ng katawan ko pag napapagod na me. Tulad ng braso ko at likod...

You dirty mind, beoyaaaaatch! Na-miss ko lang ang fact na may nag lalaba para sakin at may halong haplos na walang malisya. Oo, walang ngipin yung labanedera namin. Umayos ka!

Ayoko mag rant...

Gusto ko lang mag emo. hihihihi

Ganto kasi 'yun. Let me open my heart to you kahit ngayon lang. heart to heart talk itwu! Juk. Paano ba hindi maging torpe?! LOL nakalimutan ko na yatang magkumapal ang pez pag dating sa pag didiskarte hindi na me marunung. Baket kaya pag gustong-gusto mo ang isang babae mas mahirap mag start ng conversation. Eh napaka eloquent ko naman, kahit sino kaya kong kausapin kahit Psycho kaya ko. Puro nalang ako epic fail. Siguro kasi alam ko naman na wala akong pag asa at natutuwa lang ako pag nakikita ko sya. LOL langit sya lupa me. Charot!

Hindi ako sanay mag kwento ng mga ganito ka personal pero for the sake of madaling araw na at tamang hindi makatulog let me write my sablay moves konti lang at wag nyong asahan na mauulit pa ito. Idedelete ko rin to mamya. LOL ang dami sinabe?!

ito ang mga sablay moments ko. Realtime itwu!

1. Couple of months or weeks ata kumatok ako ng pinto ng bahay nila dahil taeng-tae na me. Punyeta diba?! Pag bukas ng pinto sya ang tao. Na starstruck me, wala words na lumabas sa cute kong lips...Syempre na tame-me ako sabi ko makiki ihi lang me pero ang totoo natatae na me. Yung basang basa tae! Eh napansin kong nakabihis na sya at aalis na ng bahay. Ang phone in question is... Sino mag lock ng kandado? Wala so nag hintay sya. Ang sabi ko iihi lang ako eh medyo napadami ng tae nag hintay sya. Kumatok ng CR sabi nya mauna na daw sya at pasensya na...Sabi ko Sige thanks ha!

:-(

2. Pagtapos ng Church usually sabay-sabay kaming nag lunch. Dahil sutil ang mga brothers ko, nag laan ng upuan kung saan mag katapat kame. Awww! Kinilig me ng konti. Yung parang highschool pero syempre kalma lang. Hard to get me. hawak ko ang tray na may lamang dalawang ulam kanin at sawsawan na may patis at suka.

Guess what kung anong nangyari?!

Nabitawan ko ang tray nahulog ang patis sa harap nya nakita ko nabasa yung paa nya pero hindi sya nag react. Parang gusto kong matunaw at kainin ng lupa nung araw na yun. I hate it.

Ako na mamatay na Single!!!!!!!! Kayo na makulay ang pagibig. Kulay rainbow!

Late

2011-06-24T01:22:00.002+08:00

Lagi nalang akong late lately. Ang call time ko ayon sa kontratang pinirmahan ko ay dapat nasa opisina na me ng 8AM palang. Kamusta naman ang gising ko ng 7AM?! tapos may kasama pang tunga-nga itwu na 15 minutes. Para kasing hindi kumpleto ang umaga ko kung hindi ko tinititigan ang tubig sa shower na pumapatak lang ng mga 1o minutes.

Sana naman hindi ako nag iisa sa mundo na may gantong gawain.

Pag tapos mag shower, mabilis akong mag bibihis dahil kelangan 7:30AM wala na ko sa bahay kung hindi ay mauunahan pa ako ng Director na pumasok. Strong bones and teeth much?! kamag anak si Wolvereine?! Adamantum ang bones?!

Kanina sukdulan ang nangyari sakin. Hindi ko mapatawad ang sarili me. Gusto kong lumunok ng limang blade at isang electric fan.

Ganto kasi yan dahil sobrang layo ng tinitirahan ko sa work location ko, kelangan kong mag alot ng 2 hrs para makarating sa Opis. Na-try ko na lahat ng way ng pag pasok sa office. Bus-Check sa jar. MRT Check sa banga. Mag lakad- Check sa Jar. TSAROT! edi nag kakalyo me hanggang hita kung nilakad ko yun. tanga?!

So kanina nag MRT me. Dahil konti lang tulog ko dahil nag takutan kame sa kwarto. Parang mga tanga lang. Alas dos Y medya na ko nakatulog. Pag sakay ko ng MRT wala pang tatlong segundo nakatulog na me. Nakahiga me sa sahig. Juk. Nakatulog ako ng parang wala ng bukas. Nag lawa ang laway ko sa pisngi ko. Nahiya naman me ng slight kay Ate kasi parang diring diri na sya. Kitang kita kasi ang basa sa cute kong pisngi.

Pag tingin ko sa MRT Punyetakeeeeeels Lumampas pala me ng limang Station! Nataranta me bumaba me ng MRT kagad. Pag baba me hindi pala sobrang limang station kulang pa ng limang station. Sorry naman naka singhot lang ng katol.

Asar na asar me! sa sobrang asar me nag breakfast muna me at nag coffee.

Pag baba ko sa tamang station nag tutumakbo ako para abutan ang bus. Sakto kasing kararating nito. Pag takbo ko saktong nag sara ang pinto at humarurut ng takbo. Nag dilim ang paningin ko. Gusto kong pumulot ng bato at lunukin tapos sumigaw ng Darna! Juk. Gusto kong ibato sa pag mumuka ng driver. Pero kalama lang me. Chill kung baga.

Sa awa ni Lord may dumating na bus after 30 minutes.

SPELL LATE!!!

Pag sakay ko ng bus. Puro Anapeyz ang laman. Imagine na amoy durian na sinawsaw sa puki ng baboy na namatay na ng three days. Ganun ang amoy. I sweaaaaaaaaar!!!!

Pag dating ko sa Office nag iisip na ko ng dahilan. Pag dating ko biglang nag fire drill. Bumababa ako mula 8 flr pababa. Muntik na me mahimatay!

The good part is. Nakalusot me.

Nga pala 10:30 AM na ko nakarating sa office. Dapat 8AM ako nandun hihihihihihihi

Happy Friday People. I miss you all.

Open Letter to Dad

2011-06-18T03:10:00.003+08:00

Papa,

Happy Fathers day Papa! sulat ulit ako kahit hindi nyo naman to mababasa kasi walang internet sa bahay tsaka hindi ka naman marunung mag internet. Sulat narin ako para ba mailabas ko lang yung mga gusto kong sabihin kasi Fathers day naman.

Namiss ko na kaso ni Mudrax, sana hindi na kayo masyadong nag tatalo sa maliliit na bagay tulad ng baket mo naiwang kumukulo yung tubig kakapanood mo ng boxing. Okaya baket nabasa yung sinampay kasi di mo naramdamang umuulan. Bingi much?!

Papa Happy Fathers day nga pala ulet, napaka civil ng kamustahan natin nung sabado. Sensya na tinitipid ko yung phone bills ko tsaka ayoko masyadong ma-emo lately. Pero Papa alam mo na miss ko na kayo, pati yung pag uusap natin tuwing umuuwi ako. Na miss ko narin yung pag lalagay nyo ng bengay sa likod ko pag pagod ako sa byahe. Yung Pag lalagay nyo ng kanin sa hapag kainan tuwing uuwi ako ng late dahil alam nyong tamad me. Pwede naman hindi nyo na gawin yun kasi Padre de Pamilya nga kayo diba? Pero wala 'yun sa sayo. Feeling ko nga sa'yo ko yata namana yung pagiging humble, patience at pagiging mabait ko.

Papa hindi ako parati na kakapag thank You sayo, hindi ko nasasabi sa'yo 'to pero alam mong ikaw ang gusto kong tularan pag nag tayo na ko ng sarili kong pamilya. Parang bahay? Tinatayo? Kasi napa good provider nyo. Isa kang hamak na Sundalo, enlisted personel kung tawagin pero nagawa mong maibigay ang more than 100% mo para sa pamilya. Ni minsan hindi ko nakitang tinaasan or pinag-buhatan mo ng kamay si Mudrax, to think napa butangera at bungangera ni Mama.

Vivid sakin lahat ang special moments natin na talagang sinisilid ko sa memory ko. Fresh pa sakin lahat 'yun. Tulad ng una kong Crayons, ikaw bumili at inabot mo sakin, naka duty suite ka pa nga nun at may baril na dala.

Umupo ka sa tabi ko, sabi mo dapat dahan-dahan ang pag lagay ng colors hindi dapat lalampas sa lines. Sobrang na appreciate ko yun until now. Hindi ko rin makakalimutan yung time na kahit pagod ka sa cover ng duty mo pag dating mo ng sabado ng umaga isasakay mo ako sa likod mo tapos si Bunso sa harap ng mumurahing bisekleta mo pupunta tayo sa Park para mag laro. Paikot-ikot lang tayo sa Park, minsan hindi tayo nag i-ice cream kasi sabi mo wala pang sweldo. Pero okay lang yun talaga.

Sabi mo pangarap mong maging engineer ako, kaya kahit mabaon tayo sa utang eh dapat makatapos kame. Nakikita ko tuwing gabi na nag fill out ka ng loan forms para sa tuition fee namin, utang kaliwat kanan. Nakikita ko rin ang deductions at kung mag kano ang natitira sa pay slips mo. Naiiyak ako kasi hindi ko alam paano mag kakasya yun pero wala naman ako magawa. Pero, nakayanan natin tapos na me. Time ko na para maka ganti.

Ngayon na kikita ko ang manipis na buhok mo at puting buhok. Kahit malakas ka pa naluluha ako pag pinag mamasdan kita. Kahit sa pictures lang. HIndi ka kasi nag reklamo ni isang beses sa laki ng gastusin. Yung T-shirt mong favorite yun nalang parati ginagamit mo. Pag uwi ko bibili kita maraming tshirt. Gusto mo lacoste pa. Please naman pa check up na natin ung mata mo kasi feeling ko may katarata ka na. Matanda ka na kaya! Papa salamat kasi nung may sakit si Lolo ikaw nag aalaga kahit si tatay ni Mama yun. Pinulot mo ung tae na na hulog sa sahig eh dapat kaya si Mama pupulot kasi Tatay nya yun.

Naiiyak ako habang sinusulat ko to. Kasi na mimiss ko na kayo pati yung panonood natin ng laban ni PACMAN. Pa alagaan mo sarili mo para ma enjoy mo pa yung blessing satin ni Papa Jesus. Okay ako dito sa Singapore. Marunung na ko mag laba ng boxers. Masarap ang pag kain tsaka pumapayat na ko paunti-unti. Pag nag papadala ako ng pera papa bumuli ka ng maraming Sando na gusto mo. Palitan mo na yung luma ha. Papa miss ko na kayo ni Mama tsaka ni Bunso.

Papa proud na proud ako sayo lagi kitang pinag mamalaki kahit mahirap lang tayo. I mean hindi naman sobrang poor na poor pero kahit sapat lang ang mga bagay na meron tayo satisfied ako. Basa na yata yung sando ko sa luha wala namang saysay tong sinusulat ko.

Uhhhm paano ko ba to tatapusin. Pa alam mo yung pangarap mong maging Engineer ako eh natupad na! Mabuti talaga si Lord, basta lagi ka parin mag jogging para healthy parati. Promise pag uwi ko uubusin ko isang sweldo ko pag shopping ko kayo ni Mudrax.

Thanks Papa for being the bestest father for me...We may not talk like this way but actions speaks louder than words. I would just like to write how I feel today. I miss you Papa I'll see You soon...

Happy Fathers Day!!!!!

Love,
Jepoy

Singlish 101 (better video)

2011-06-16T01:08:00.000+08:00

This is in response to my promise to Reigun after creating a brit accent 101.

Dahil wala akong ma-ipost I created another videoblog. This will expire on 2 minutes LOL

No haters please..Pampakulet lang naman wag siryosohin...

Better video sound

Singlish 101 from jbla on Vimeo.

Not the Biggest Loser

2011-06-05T23:06:00.002+08:00

Sa aking attempt na mag-papayat dumarating sa point na nakaka-disappoint na talaga ang mga situations, kasi feeling ko wala namang nangyayari, pinapagod ko lang sarili ko sa mga kalokohang ito at pinahihirapan ko lang rin ang sarili kong wag kumain nang mga masusustansyang yummy food tulad ng lechong kawali at Cripy Pata. Madalas pag tanghaling tapat napapa-sandal nalang ako bigla sa wall habang dahan-dahang nag slide ang likod ko pababa at nakakapit ang isang kamay ko sa pader sabay luha sa kaliwang mata lang. Yung isang mata naman tuyo walang luwa.Arte lang!

Tapos kanina nag aayos ako ng files sa external hard drive ko kasi punong-puno na ng mga porn na bigay ni wickedmouth at wala na kong mapag-lagyan ng mga movies na magaganda tulad ng Oras-Oras araw-araw, Pick -Pak Boom, at Kapag puno na ang Salop. Kaya naman dinelete ko na ang lahat ng Porn kasi masama 'yun. Tapos habang nalulungkot ako kasi nagugutom me nakita ko ang picture ko sa kasal ng kaibigan ko kung saan nag emcee ako at kumanta sa reception. May diin sa pag kanta. LOL

Nagupload ako ng picture sa facebook ko tapos naisip ko lagay ko rin sa blog ko kasi nag linis kasi me ng fb friends, pero dahil close ko naman kayo, ang sipag nyo kayang mag comment. Sasampu lang! LOL Juk lang, syempre hindi basis ang number of comments sa pag blog ko. Mga 80% lang. Ang dami ko nanamang sinasabi! Heychet.

Ito na ang picture na nahalungkat me wag ka ma-excite.

Okay mataba parin me and I am not the biggest loser of all time. But I think I'm getting there...

Yung kuha nga pala sa right side, sa may elevator yan, naka buka bibig ko or commonly called naka-nganga dahil ako ang bumabangka sa loob ng elevator nung mga oras na yan tapos sukat ba namang pag bukas ng elevator may nag aabang palang papparatzi para picturan ang panauhing pandangal ng isang birthday party. Yes, you got it right. Ako ang panauhing pandanga.LOL

Medyo natuwa naman me ng slightly bongga kasi may effect naman pala konti ang pinag-gagagawa kong ka shitan sa life ko.

Ganito activies ko. Share ko lang kahit di ka naman interested. Blog mo ba to?!

Monday: 1 hr running after work (approximately 7KM running/walking based on Iphone application)
Tue: Rest
Wed: 2 hr swimming around 10 to 15 (Laps free Style, Breast Stroke)
Thur: 1 hr run approx 7km
Fri: Rest (TGIF)
Sat: Morning (3 hr swimming, forgot to count the number of laps), aftertoon Badminton (Approx 4hrs w/ rest open court)
Sun Morning (Church), early afternoon ( 2 hr swimming), late afternoon Badminton (2 to 3 hrs open court)

I promise to enroll to a Gym as soon as I get my desired weight. So far I'm still Obese. I believe soon I'm gonna be able to wear that stupid medium shirt. Nakaka frustrate kaya mag hanap parati ng double XL.

Total Weight Loss: 8 Kgs [lang! heyret]

Gahhhh I can't help but imagine my final pic with abs! Jowwwwwk!

3 minute Blog

2011-06-04T03:57:00.003+08:00

3 minute blog.

Kelangan makatapos ako ng isang entry na walang edit sa loob ng tatlong minuto dahil 3:57AM na haist, puyat again. Go!

Isa sa pinaka favorite trait ko sa sarili ko ay ang pagiging observant. Madaldal akong tao, 'sing daldal ko dito sa blog in person. Pero, sa kabila ng kadal-dalang ito nakaakibat ang pagiging observant ko sa mga taong nakakahalubilu ko. Mind you, may thin line and observant sa pagiging judgemental. Ayokong i-explain dahil hindi aabot sa 3 minute goal ang entry na ito. At inaantok narin pala ako.

Anyweis hi-ways, bilang isang observant perzen dito ko rin na ga-gauge kung karapat-dapat nga bang maging tropa ko ang mga taong nakakahalubilo ko, inshort na mimili talaga ako ng tinotropa, I'm sorry. Hindi ako bastos, na bigla nalamang mag walk-out kung hindi ko ka wavelength ang mga taong ito or hindi na mag papakita kahit kailan after ng isang masayang pagtitipon. When I say wavelength hindi lang intelectual capacity ang tinutukoy ko. Over all package na ito.

So sa pagiging observant ko ng trait ng mga taong nakakasalamuha ko meron akong mga points na kinoconsider kung cool ba sila at mag-jive ang aming mga personalites. Kung hindi pumasok sa mga qualites na ito, eh hindi naman nila ikamamatay malamang nga lang pipiliin kong maging civil lang sa kanila at hindi maging close. Very reserved person kasi ako. Kapag tropa kahit gripuhan ako hindi kita iiwan. Kaya kong ibigay at isacrifice ang kaya kong ibigay para sa tropa. Arte lang! Basta get's nyo ba? 2 minutes nalang kung malabo wag ka na mag basa maguguluhan ka lang lalo.

So ito yung ilan sa mga considerations.

1. Sensitive- Nararamdaman nya kung yung binitawan ba nyang joke eh offensive or not. Hindi naman madalas na careful sya pero somehow alam nya kung kelan sya mang rarat-rat ng tao at kelan hindi. Dito pumapasok ang ka-wavelength na term.

2. Sacrifice- Napaka essensial nito, maraming mga tao na ang gusto take lang ng take. Kahit first time ko palang ma meet ang isang tao somehow nalalaman ko kung meron sya nito. Base sa assesment ko. Hindi naman kailangan malaking sacrifice, yung mga simple lang. Fine! kaya kasama to kasi meron akong expectations sa Tao. Pero pag hindi naman ito na attain no big deal. Like duh sino ba naman ako sa buhay ng mga bagong salta na kakikilala palang ako.

So how ah?!

Simple lang, meet-up time and place, saan kakain, mahal ba or hindi kainan, tinatamad ba sya pero nag sacrifice sya na sumama. Get's mo?! Malabo talaga ako mag explain eh noh? Basta napaka halagang point nito.

3. Mabait- Well... understatement ito, pero try ko explain. Sa unang batuhan palang ng conversation nalalaman ko kung may kabaitan ang isang tao. Kasi mabait ako. Hindi ko tinataas ang bangko ko. Yan talaga feedback sakin ng mga kaibigan ko. Minsan nga sobrang mabait na daw ako at nakakairita na daw, ako na may "Halo". Pero hindi ko naman yun feel. Uhhhm, 1 minute more.

4. Funny- Lahat ng tao may comedian side. Kahit sabihin mong ikaw pinaka boring na tao sa mundo meron at meron ka nito. Yung funny na sinasabi ko na hindi maganda is when you show ur funny side and you think nakakatawa ka pero off naman sa majority. Ang gulo ko na-naman. Gan'to. May mga tao kasi na funny pero ma iniinsinuate na double meaning that they feel na tama ang feeling nila kaya okay lang na maging funny tapos insinuating another point na ganyan ka, ganto ka tapos feeling nila nagiging funny lang sila. Gulo parin? Well skip na natin. LOL

5.May Sense kausap pag Seryoso na Usapan- Mahilig ako sa quality conversation, if you sound stupid on a very serious topic, eliminated ka sa checklist ko. Juk! Lahat ng tao may say on every serious talk kahit gaano ka pa katahimik. Kahit isang phrase lang sinabi mo mafeel ko kung may sense kang tao o wala. Reminder lang, blog ko ito at lahat ng nasa list perception ko sya. Gusto ko lang isulat tapos ipresent sa inyo. Kung magulo sorry naman hindi ako kasi magaling mag sulat.

(may karugtong)

Sorry 3 minutes na...lagyan ko conclusion next time.

Gudnyt

Update

2011-06-02T00:33:00.002+08:00

Paano ka ba naman hindi mangingiming gawin ang lahat para pumayat ng kaunti kung ang mga circle of friends mo eh tulad nito.

Ang litratong nakikita nyo ay may pahintulot na ipost dito. Kala nyo ah! Sa sobrang kyot ni Jepoy tatanggi ba naman ang mga hot binibining tulad ni Has na isa sa aking malapit na true friend dito sa Singapore.

Well ektwele, lahat ng mga kaibigan ko e mga katulad ni Has hindi masyadong hot and sexy sa swimming pool. LOL ang puti everywhere right?! oh tama na titig baka matunaw.

Na pre-pressure tuloy akong mag-ka abs. Aheyret! LOL

Balak ko sanang idocument ang pag pa-papayat ko kaso baka maging epic fail uminom pa ko ng Clorox bigla.

Ektweley (umuulan ng actually) ang dami kong gustong ikwento hihihihi kaso ihhhhh na hiya me... (ang landi ng tawa, parang iniiscrub lang ang betlogs)

Walang masyadong nangyayari sa buhay ni Jepoy ngayon. Hindi na nga sya nakakapag-bloghop kaya umuunti narin ang commenters and visitors ng blog nya. Nakaka Sad lang ng 2%.

Pero magbibigay ako ng konting Summary:

1. Mukang nalalapit na ang pag punta ng Pluma ni Jepoy in Paris
2. Nabomba ako ng bossing ko ng bonggang-bigtime sa email. Natakot me baka bigla akong hindi iregular. Paano na ang kaban ng cash?! Paano na ang mga scholars ko?! Paano ang mga lupain at sakahan sa probinsya?! Paano na ang kinabukasan ng mga anak ko. Arte lang.
3. Marunong na me mag tipid. Yay!
4. Hindi ako nag paparamdam sa Pamilya ko sa Pinas. Feeling kasi nila ATM machine me. Pero tatawag na ko sa weekend para kamustahin si Mudrax baka mag tampo.
5. Magaling na me mag luto ng Sinigang on my OWN. I Effin' loveeeeet! Pag higop mo palang ng sabaw mapapa split ka at mapapa sigaw ng awww habang nag cartwheel.
6. Medyo dedicated naman me mag excercise at kumain ng tama tulad ng tuna sandwich sa Subway :-D
7. Mag au-audition ako sa music ministry ng Church naman para kantahan si Papa Jesus. Kaso natakot me kasi hindi ko alam yung audition song. Kaya iniisip ko pa ng slightly bongga.
8. Hindi parin ako sanay sa mga amoy sa mrt tulad ng amoy putok, panis na laway, amoy hininga ng pusa, amoy poso negro, at amoy kabinet na nilagyan ng tae.
9. iihhhhh ayoko ishare may nakakaalam na kasi ng blog ko na kilala me. Hindi tulad dati si Glentot lang nakakaalam (Ang landi lang)
10. Medyo maputi na kilikili me.

Promise next time, I'll try my best to make sense a lil' bit. Gusto ko lang mag update ng blog eh. LOL

I miss you all *Smack* konti nalang 100K na hits natin!

Confessions: Frustrations of being a Fatboy Jepoy

2011-05-22T02:42:00.001+08:00

Kahit kelan Hindi ko pinag kaila na mataba me kitang-kita ibidinsya. Respeto lang sa mga manlalait ha?!

Nabuhay akong chubby mula ng bata pa ko. Cute nung maliit, pinag kakaguluhan lahat ng tao. Mga tindera at Sunog-Baga boys gusto 'ko bigyan ng candy parati, ako nag papa-gaan ng umaga nila sa tuwing bibili kame ng pandesal ni Papa. Lahat ng mga tao sa palengke pinag aagawan ako. Kung kaya ko lang sila bigyan ng autograph noon ginawa ko na. Pag wala kameng pang-ulam sa lunch dadalhin lang ako ni Mama sa Tindera ng isda tapos sasabihin ko lang, "Penge isda!"

Boom...Coco Crunch!

Fiesta na sa bahay namin.

Pero habang tumatanda tapos dumadagdag ang timbang. Nagiging lesser din ang cuteness! Ugliness na ang nangingibabaw, hatechet!

Nung grade school nga ako ayaw ako isali sa agawang base ng mga kaklase kong sing iitim ng uling at putik (bitter parin?!) dahil mabagal nga daw ako tumakbo. Mga hayop! Sila na ang the flash! Sila na ang sing bilis ng Kuneho tumakbo. Letch!!! Kung kaya ko lang ibuhol ang intestines nila sa ngala-ngala nila eh gagawin ko talaga. Pero, dahil model student mey noon pa man, tinitiis ko ang lahat ng bullying nila Ate Charo kahit masakit. Arte lang!

Lumipas ang maraming taon. Mga 3 years.

Lumipas din ang madaming sinigang, jollibee, mcdo na nakain me kaya lalong nadagdagan ang timbang me. Nung high school pag may tirang pansit sa Canteen pinapatawag ako ng teacher namin, sabi kainin ko daw yung tira. Hello! Isang planggana kaya yun?! Mataba lang ako pero hindi ako hipo! Besides kung Spagetti yun eh baka pwede pa, pero pancit?! Yuck! I don't eat that...Nakakasakit na sila! Sobra na! Gusto ko nang mag pasagasa ng tren sa railway papuntang Hogwarts habang lulan ng tren ang mga wizard students.

Fast forward to future...

Mataba parin.

Naging achiever naman ako. Hindi naman masyadong naging hindrance ang katabaan ko para mag blossom ang aking career at personal life. Nakakatulong naman ako sa maraming tao at malinis naman ang puso kong sing dalisay ng fountain of youth. Pero naman! Gusto ko nang pumayat pagod na kong maging mataba ate Charo. Arte lang ulet.

Pag lapag ko ng Singapore pinangako ko sa sarili kong mag papapayat na me. Para maging uber hot and steamy naman me. Kaso ang hirap-hirap! Mas masarap talagang mag kutkut ng Cheetos habang na nood ng tv at may Coke sa side. At higit sa lahat ang hirap mag tiis ng gutum lalo na pag ang dami mong pambili. Juk!

Dito sa Singapore parang sinusumpa ang matataba dito. Bihira ang matataba dito na local. Sa primary school pag overweight ang bata doble ang PE nya. More more jogging sya pati sa hapon. Ang hirap tuloy bumili ng longsleeves. Yung isang longsleeves na size 14 pinilit kong isuot. Tumalsik ang butones pag upo ko. Na depress me ng two minutes.

Kaya nag decide akong gumawa ng paraan kahit pakonti-konti. Nahilig akong mag badminton

Nahilig akong mag swimming LOL

Nahilig akong mag high Jump at tumakbo

Nakahiligang kong kumain ng konti (Plastic!)

Perooooooooooooooooo...

Hindi parin me pumapayat ate Charo. Nakaka longkot lang ba! Sabagay, wala pa namang 2 months ko itong ginagawa. Inisip ko nalang nag eenjoy din naman ako. Kung hindi ako pumayat ng malupet. Kebs!

Pero isa lang talaga pangarap ko kung baket gusto kong pumayat.

Gusto kong mag tucked-in ng maayos. Ang hirap mag tucked-in pag malaki tyan! AHEYRET!

Wickedmouth's Birthday

2011-05-19T23:30:00.007+08:00

Na pressure akong ibeat yung deadline ng birthday nya. Sana umabot 'tong post ko.

Sa mga hindi nakakaalam sa Wickedmouth and favorite humor blogger ko kasi si Badoodles hindi na active. Nahihirapan kasi akong basahin yung mga emo shit tsaka yung englishing much. Oo ako na ang slow. And just because wickedmouth dot com is my favorite blog hahayaan kong mabigyan sya ng space sa mumunti kong tahanan dito sa mundo ng mga sapot.

Si Wickedmouth ay isang aparition na nagmula sa lupa or most commonly called Surot ay dwende pala. Dwende kasi hanggang bewang ko lang sya. Kaisa-isa syang anak ng pretty mom nya na itago nalang natin sa pangalang Doris. Nag tapos si Wickedmouth ng Kursong Computer Science major in Pornography sa Saint Louis University (San nga ulet tong school mo?! Juk!) Kung masipag kang mag back read sa post nya meron syang entry na kung saan nilait-lait nya yung classmate nya sa English nung nag sit-in sya sa UB. Halos mamatay ako sa kakatawa nung binasa ko.

Si Wickedmouth ay tunay na wicked talaga. Naimbitahan kame sa isang Bible Study gathering wala syang ginawa kundi laitin si Mr Pure Energy sa kanyang peformance dahil umaakyat palang sya ng stage sumisigaw na sya. Tawa kame ng Tawa habang taimtim na na nag dadasal ang buong Church. Kahiya!

Binagyan nya ko ng book na sinulat ni Gabriel Marquez dahil pareho kameng mahilig mag basa ng books. Syempre Brainy! Ehem. Ngunit isang taon ko bago natapos ang classic book. Pang matalino. Nung sinabi kong mahirap basahin wala syang ginawa kundi laitin ang mga books na nabasa ko tulad ng twilight at kung ano-ano pang drama books. Kulang nalang isumpa nya me. Pero kung hindi nyo nalalaman si Wickedmouth ay likas na Grammar Police. Lagi nya pinpop sakin sa YM ang mga wrong grammar ng mga mapagpanggap na English blog. Bwahihihihi. Tawa me ng tawa. Muntik na nga ko materminate kasi tawa ako ng tawa nasa likod ko pala yung Boss kong walang magawa kundi mag micro manage.

Si Wickedmouth ay magaling mag sulat ng kahit na anong medium. Oo kahit chinese. Bwiset ka! Pilosopo?! Basahin nyo yung mga English post nya mapapadrop jaw kayo. Paiba iba rin yan ng template. Minsan may langaw. Minsan may tae. Minsan may sperm. Minsan may alien. Basta kung ano-ano lang. Parati nyang nilalait yung template ko. Ako lang at si Khiki ang masugid nyang mambabasa nung araw. Hindi nakakapag takang dumami dahil mas masama ang budhi mas marami readers. Juk lang!

Si Wickedmouth ay mabuting kaibigan kaya Happy Happy Birthday sa'yo hindot ka! Hindi parin ako nakakamove on sa Whatever 10 na pakontest mo 2 years ago dahil ako dapat nanalo dun ngunit kinain mo lang ang ferrero rocher. Letch!

Kelangan ko nang tapusin to dahil hindi na aabot sa 12 am LOL.

Happy Birthday alam kong nilalampaso mo na ang blog ko sa dami ng unique readers and commenters mo dahil sa sobrang inggit gusto ko na isara blog ko na tatlo lang naman ang readers.

Happy Birthday!!!!!!!

salamat pala sa pagpapakilala mo sakin kay edmilyn at ang favorite line nyang kamon pallow me, i'll vlow you. LOL

My Short Vacation (Silip na kung interested)

2011-05-12T20:18:00.000+08:00

Last weekend sumama ako sa isang short get-away para makapag relaks narin ng konti. Napaka hard working ko kasi kaya dapat may bakasyon din naman kahit papaano. Since malapit langnaman ang Singapore sa States nag punta kame ng California para mag beach at mag IHOP. Juk! Napunta kame sa Bintan, Indonesia malapit lang kasi itong sa Singapore. Apat na tumbling lang at kalahating split tsaka 45 minutes ride ng ship. Ship talaga?!

Dahil wala naman akong abs walang picture na makakapag patulo laway nyo dahil balot na balot me. Nahiya ako sa ab ko.

Na relaks at nag enjoy ako sa gala na ito dahil kasama ko mga Churchmates ko kaya may halo me sa ulo buong trip.

Share ako ng konting pics para mag ka sense naman 'tong entry ko. Malay nyo hindi na ko maging humor blog maging travel blog na rin me. I guess not. Ayway highway ang unang shot ay kuha gamit ang aking telepono. Paano pa kaya kung DSLR na gamit ko noh?! Juk!

The next shot is a sunrise shot gamit ang cellfon ko. JUUUUK! maayos na camera na yan. Kinupit ko na ang mga susunod na pictures na makikita nyo. Sige makitingin ka lang. Libre lang yan.

Pero ang pinaka pamatay sa mga pictures ay ito...KumapiT you ahahhahaha

Hindi lang pacute ang picture na yan may lesson yan no. Sus! Hear no Evil..See no Evil...Speak No Evil...Yan kasi na tutunan ko sa aking pakikipagniig kay Papa Jesus.. Seriously, words are powerful so I choose to speak life... I'm trying to speak life. See no Evil hindi na me manonood ng porn at hindi na me mag sesecond look sa naka miniskirt sa mrt at naka plunging boobies sa mrt. Hear no evil, if I choose to speak life...I choose to listen to people who speak life. Gaya ni wickedmouth...

Truth is...We can't change by our own self kelangan natin si Papa Jesus. Yan ang self realization ko sa aking vacation. Yun lang powz! Alam kong hindi kayo nag enjoy sa pictures sorry naman, gusto ko lang mag update.

Dahil binasa nyo ito at tinignan ang pictures may libre kayong hug tsaka kiss *SMACK*

Open Letter to my MOm

2011-05-04T23:11:00.006+08:00

Open Letter to Mom

Mama,

Happy Birthday Ma! I love you so much. This is not the most emotional letter you would be receiving from me. Well, actually mabibilang mo lang naman talaga sa kamay mo kung ilang beses ako sumulat. Sabi nga sa kasabihan action speaks louder than words.

Alam mo na hindi ako naging masamang anak. Hihihi Hindi rin naman ako naging sobrang buti. Tamang timpla lang. Ikaw din kaya hindi perfect! Umarti?! Pero kahit na hindi ka perfect given the chance of choosing another mom ibubulong ko kay Papa Jesus na ikaw ulet.

Hindi ako mahilig mag thank you sayo. Diba nga pag abot mo ng pera tatalikod kagad ako. Or kikiss lang ako okay na. But this time hindi ikaw yung dapat mag thank you sa tuwing may inaabot ako. Maliit na bagay lang yun kumpara sa nabigay mo sakin.

Mama naalala ko nung hinatid mo ko sa first day of school ko. Very vivid pa un sakin. Natapon ko yung juice sa uniform mo tsaka sa uniform ko pero sabi mo okay lang yun. Dapat wag ako matatakot sa school kasi big boy na ko. And that dapat maging valedictorian ako kasi sabi mo matalino ako.You were there the whole time hanggang sa first recitation ko. You were celebrating with me. Thank you for the encouragement. Sorry kasi best in attendance lang ako nun.

Mama everytime nangungutang ka pambayad ng tuition fee ko nung college nadudurog ang puso ko, pag nakikita kitang iniiyakan ang ibang tao pero wala akong magawa, hindi ko masabi how thankful and grateful I am kasi kahit kahihiyan na sa mga kamaganak natin can afford eh hindi ka na ngingiming mangutang. Hindi kaman kasing talino tulad ng mga nanay ng classmates ko na dean sa college or kung ano-ano pa man proud na proud parin ako sayo.

Mama Happy Mothers day pala! Alam mo mas ngayon ko navalue kung gaano ka kaimportante sakin kahit sa sobrang liit lang na detalye. Remember nung papaalis ako paunta Singapore. Umiiyak ka, iniabot mo sakin yung med kit. Kumpleto my bioflu, tuseran lahat meron. Nagamit ko sya ngayong may sakit ako. Ang difference lang walang nag papahid ng vicks sa likod ko. Pasensya ka na dahil wala akong kwenta kausap kanina. Ayoko ko kasing maiyak sa office at ayokong nararamdang naiiyak ka kaya tinapos ko na kagad yung call.

Ang daming reasons kung baket ako proud and love kita, malamang hindi mo naman mababasa to kasi hindi marunung mag internet pero at least alam ng lahat ng proud ako sayo at love na love kita. Sana iinumin mo parati yung gamot mo sa highblood. Natutuwa ako sa tuwing nakikita ko sa pictures na magkasama kayo nila Papa. Pasensya na kelangan ko talagang mag abroad kahit hindi naman kailangan dahil gusto ko lang gawin to para mas ma enjoy nyo ang buhay habang malakas pa kayo.

Mama salamat sa maraming sinigang na favorite ko. Maraming salamat dahil tumatabi ka sa akin pag mataas lagnat ko kahit masikip sa kama. Salamat kasi inuna mo pa-aiconan kwarto ko kasi alam mo ayoko ng mainit. Salamat kasi isusubo nyo nalang binibigay nyo pa sakin. Salamat binigay nyo mga materyal na bagay na halos hindi nyo naman kayang ibigay. Salamat kasi may Cake ako nung grade 1 kahit wala naman tayong pera. Salamat sa mga bagay na naibigay nyo na halos ikahirap natin para lang matugunan ang dreams ko. Hindi ko matatapos to dahil natulo na yung sipon ko. Gagawa nalang siguro ako ng mas maayos na sulat para sayo. Gusto ko lang mailabas sa pamamagitan ng lathalang malapit sa puso ko edi itong blog ko.

Mama I love you so much! Pasensya na sa mga pagkukulang ko. Tinatry ko naman punuan eh. Ingat's parati Happy Mothers day! sana nagustuhan nyo yung flowers at cake. I miss you! Kitakits soon wag ka mag pabili ng LV hindi ko kaya bilhin yun. Mwah!

Happy birthday Ma! May you have more wonderful years to come! Shopping tayo!

Love,

Jepoy mo!

Chinese Massage

2011-05-01T11:36:00.001+08:00

Niyaya ako ng kaibigan kong mag pamasahe sa halangang 40 SGD nung Sabado.Masakit na daw ang likod nya sa di malamang kadahilanan (Ayaw pang tanggapin na matanda na kasi)

Thank Gawwd, may nagyaya rin sakin nito. Gustong-gusto ko na kasi talagang mag pa massage. Ektwele, sa Pilipinas kasi madalas akong mag pamasahe, ito yung isa sa kwento kung gusto mo mag back track, GOW!

Dito sa Singapore sabi ng mga chismosang bangus mahal daw ang services like palinis ng kuku, pagupit at pa-masahe or spa kaya bilang isang pobre hindi na me nag hangad pang mag pa masahe. Hindi ko alam ang range ng presyo ng masahe dito pero dahil masakit na ang likod at hita ko dahil sa pag papanggap kong mag jogging at mag badminton eh pinatos ko ang 40 Sing Dollars.

At dito mag sisimula ang kwento ko. Pangalanan nalang natin ang masahista sa Pangalang Tsina. Kung baket tsina simple lang reason... taga China sya. Tanga ka?!

Hindi marunung si Ate mag English pati mga officemates nyang masahista hindi rin marunung mag English. Pagpasok nya na starstruck sya sakin. Hindi ko sure kung na starstruck sya dahil sa mataba ako or dahil sa pogi ako. Pinilit kong paniwalaan ang second option dahil blog ko ito. May reklamo? Kung meron chupi!

Iniabot ni ate ang short na gawa sa kapote. Kulay puti itwu. So sinuut ko kagad at humiga sa massage bed napagod din kasi ako sa kakalakad dahil hinanap pa namin ang lugar sa kapusuran ng Tanjong Pagar. Pag pasok ni Tsina. Sabi nya wow you're so cute. Charot! Pag pasok nya inutusan nya kong dumapa, hindi ko pa nga na gets pinag sasabi ni Tsina. Effort much.

Binilin ko kay Tsina na soft lang dahil sensitive ang bubut kong katawan. Sinimulan ni Tsina ang session sa pamamagitan ng pag smooch ng massage Oil sa aking bubut na katawan. Walang amoy yung massage oil kaya hindi ko sure kung mantika yung pinapahid nya sa katawan me na fresh and young.

Maya-maya pa sinumulan na ang paghagod ng likod ko at wetpaks sa pamamagitan ng kanyang siko. ANG SAKEEET LANG! ang talim ng siko ni Tsina ate Charo. Feeling ko biniblade ang likod ko at pwet. Sabi ko:

"Stop Et!!!"

Hindi naintindihan ni Tsina ate Charo. Minolescha parin ni Tsina ang bubut kong katawan. Sakit much! Tapos sumakay si Tsina sa likod ko. Dati yata syang matador hindi masahista. Ang lakas nya ate Charo. Sinulan nya karatihin ang Spinal ko at lower back. Sakeeeeeeeeeeeeet! Tiniis ko nalang ang inisip na hindi na ko mag papamasahe kahit kelan pag uwi ko nlang ng Pinas.

Natapos ang session namin na hinang hina ako at hilong hilo. Nakuha pa ni Tsina na mag smile. Sabi nya nung natapos na. "Sir Finish already mah"

Parang hindi ako makabangon. Saket! Kelangan ko ng kalinga at pag mamahal. Arte lang. Nag bihis na ko lumabas na ko ng massage room pag lakad ko madulas parin ang legs ko naka limutan ko palang mag brip. Bumalik ako sa kwarto na sahig yung brip ko all the time. Kahiya much!

Paglabas ko ng kwarto parang may magic ang Chinese massage. Nawala ang sakit ng katawan ko. ALABEET! Pero parang ayoko na bumalik ulet. LOL

Kinabukasan! Sobrang sakit ng katawan ko at puro pasa ang likod ko. LOL. Ito nga pala si Tsina.

Video of Jepoy (CRAYZEEEYY)

2011-04-21T00:06:00.000+08:00

Okay this post will expire sometime. LOL Wala akong ma ipost kaya sinubukan kong ivideo sarili ko kasi gusto kong maging YOuTube Sensation LOL malay mo maging cast din ako ng Glee. Bwahahah

Bawal manlait mag kakaroon ng Pimple na mag kakatabi sa singit. Go!

It's me already...

Filipino Bloggers in Singapore (Patalastas)

2011-04-19T01:19:00.003+08:00

Ito ay isang entry na punong puno ng pictures! Ektwele, last week pa kame nag kita-kita pero ngayon ko lang maiblo-blog, wala ata gagawa ng entry kasi. LOL

Anyweis, isa sa perks ng pagiging blogger eh 'yung mga panahong may EB. Kung saan makakasama mo ang mga kapwa mo bloggista sa isang pagtitipon. So ito na nga 'yung isa sa pinaka malaki kasi this time hindi naman kame-kame lang ang kasali marami naring kasali. Anyweis ito ang pruweba para sa susunod madami na sumama. Sabi nga nila more entries more chances of winning.

Kumain kame dito

Syempre Pilipino Time merong Late at meron maaga. Pero Ok lang naman madami dami din kasing napag kwentuhan you know, getting to know stuff like anong work, san school graduate, in a relationship, virgin or not. Juk!

Ito ang mga ilan sa mga nakupit kong pitures sa facebook. Meet the Pinoy Bloggers in SG

Si Bulakbulero.Sg

Si Gasul

Si feeblemind

Si JoJo Lakwatsero

Si Pajayjay

Si Saints

Si Leona

Si Antoni and Christian

Si Tago

Si Chris

At si Sam (the girl wearing Cowboy stripes) Sorry hindi ako naka kupit ng solo pics nya.

Tinatamad akong ihyperlink silang lahat kaya ito nalang. nandyan yung bloglink tsaka twitter account.

Ito pa pahabol na camwhore session namin

Baka isa ka sa blogger dito sa Singapore tapos napadaan ka dito sa blog ko tapos na lolongkot you. Sama na samin. Ang saya kaya!

Ang lahat pala ng pictures ay galing sa facebook ni Gasul kinupit ko lang ng walang pahintulot. Wala ring pahintulot ang pag lagay ko ng pictures ng mga nasabing blogger. Mag lalagay sana ako ng description ng bawat isa kaso saka nalang pag close na us.

Sa Universal Studios naman tayo next!!! Kaso lang bump car lang kayo ko sakyan eh :-( Plano na natin. Go!

Hayaan nyo sa susunod madami ng txt at pictures pag nagkitakita us ulet. Yun lang! *Smack*

A Bus Life (Singapore)

2011-04-14T01:35:00.000+08:00

Ang bus system dito sa Singapore ay may Oras, kapag naiwan ka, kahit mag lulupasay ka pa at dilaan mo ang lupa at nguyain ang pebbles wala kang magagawa. Late kung late. Ang limang minutong diperensya ay kaya kang gawing late ng mahigit sa trenta minutos.

Ang bus na sinasakyan ko papasok sa opis at double Decker bus, parang yung bus dun sa Harry Potter movie kung saan hinahabol sila ng mga dementors at death eaters. Anyweis, bus 161 yung bus na sinasakyan ko. Isa itong express bus. Ibig sabhin hindi sya hihinto sa ibang bus stop diretso kagad sya sa bus interchange.

Mind you. Malayo po ang lugar na pinag tratrabahuhan ko sa lugar kung saan ako nakatira. 2 hours po ang byahe ko. I know parang bulacan Ortigas itwu. Una sasakay ako ng bus for 20 minutes tapos aakyat papuntang MRT station tapos lipad ulet ng MRT station tapos baba tapos bus ulet papunta sa Work ko.

Oo malayo sya! I heycheeeet!

Noong bagong dating ako dito at nag simulang mag trabaho hindi ko 'to iniinda, dahil maayos talaga ang commute system sa bansang ito. No questions about that. Subalit, hindi pala ako sanay nang malayo ang binabyahe. Hinang hina mey. Feeling ko nag tikol ako ng 3 times na mag kakasunod.

Sa Pinas malapit lang ang tinitirahan ko sa pinag tra-trabahuhan ko. As in tatlong tumbling lang tsaka apat na split at kalahating Cartwheel at one fourth na duck walk (Ang dami?!) pero dito ang tagal ng byahe.

Madalas nakatayo din ako sa bus at MRT dahil nga rush hour. Ang dami kong experiences na gusto kong ishare noon pa sa Bus kaso tinatamad me parati. Ngayon sinipag nang konti kaya nag sulat na rin ako. I sumurize ko nalang para mabilis basahin.

Una, sa bus 161 may isang pinoy na nakikipag SOP sa phone. Feeling nya walang Pilipino sa Bus. Nagkakamali sya! Dinig na dinig ko ang mga litanya nya. Mahalay! Erotic ito! Una nag simula lang sa patanong-tanong kung anong suot nung kausap nya. Kung pink, Yellow or White ba ang panty at kung naka suut pa daw ba yung bra nya. Tapos mayamaya pa pinatatanggal na nya yung Panty! Nahiya ako para kay Koya Ate Charo... Para hindi sya mapahiya simple lang ang ginawa ko. Kinalabit ko sya sabay tanong nang, "Brad anong Oras na?!" Parang nag freeze ng konti ang processor ni Koya at sabay inoff ang phone. "Alas syete Brad" Sagot nya. Manyak Much?!

Pangalawa, ang eksena sa bus sobrang siksikan at nag mamadali lahat ng tao. Ang kaibahan lang dito kasi hindi sobrang gitgitan. Medyo may respeto ang tao. Hindi ididikit ang balat nila sa balat mo. HIndi katulad sa atin kebs kahit basang basa ng pawis ang braso ididikit parin sayo. Kadire! We except sa mga ilang lahitng mababahong kilikili. More more dikit sila ng kamay nilang ulikba kadire! So, dahil nga ang daming tao hindi ko masyadong nakikita ang kaharap ko busy akong mag tweet tsaka nag mamadali akong maka pwesto. Sa pag mamadali kong maka pwesto natapakan ko ang sandals ni Ate. Hindi ko maintindihan baket kasi ang nipis ng strap ng sandals nya. Alam mo yung gold tapos manipis ung strap or design ng sandals ni Ate. Pag tapak ko, sakto namang pahakbang sya. Napigtas tuloy ang sandals nya at nahulog Sandals. Nahiya me. Hindi me kumibo at pinakiramdaman ko kung sasampalin ako ni Ate. Nag chinese lang sya. Duhr! I don't speak chinese kaya.

Pangatlo at last na muna, gaya ng dati nakipag siksikan ako at sa panahong ito nalaman ko na ang trick kung paano pumwesto sa may eksaktong pinto ng Bus pag na hinto ito sa bus stop. Sakto, nakasakay ako pero wala nang vacant seat. I hate it kasi isa lang ibig sabihin nun. Tatayo ako sa entire byahe ko. I hate it already! Naka pwesto na ko katapat ko si Ate. Ibang ate ito hindi yung natapakan ko. Nag ring ang phone nya tapos sinagot nya. Pag sabi nya ng Hello. I swear gusto kong sumigaw ng itigil ang bus ang baho ng hininga ni Ate. Amoy burak na may nakahalong tae. Yuun na ang pinaka mabahong hininga naamoy ko sa buong buhay ko. To think na hindi pa kame face to face ni ate. As in naka tayo lang sya sa harap ko. Parang gusto syang regaluhan ng Close up para ibahog nya ito sa kanin nya para maging fresh naman ang bunganga nyang amoy tae. I hate et.

yun lang finish. Tulog na me. Salamat sa 15 faithful commenters. May price kayo sakin! Papadalhan ko kayo ng post card sealed with a kiss from Jepoy. Yown!

God Bless!

Tukso...

2011-04-11T23:58:00.003+08:00

kung kelan pupugas-pugas ang mata ko, saka naman hindi nangingiming tumipa ang daliri kong sabik sumulat ng bagong entry sa kutang ito. Ayokong pigilan 'yung pwersang nagtutulak para sumulat ako kaya eto na.

Mag tatatlong bwan na pala ako dito sa Singapore. Mabilis ang oras dito. Sinasabi kong na-ho-home sick ako dati pero sa katotohan hindi naman masyado. Sabihin na nating na e-enjoy ko pa 'yung pamamalagi ko rito. Minsan pag nag iisa nakaka lungkot pero steady lang naman at nakakayanan.

Siguro isang factor din na sumusweldo na kasi ako ng dolyar, kung walang control sa sarili mabibili ko ng isang iglap ang mga bagay na gusto kong bilhin. Kamakailan din eh, nag apply ako ng credit card sa DBS. Balak ko kasing gamitin ito para sa flight bookings ko pauwi ng Lupang Hinirang period para wala na akong international rate shits. Mabilis naman na apprubahan ang request kong mag ka credit card dito.

Subalit...

'Nung dumating na ang credit card laking gulat ko dahil pinadalhan ako nang tumataginting na tatlong Credit Cards.

Isang Visa Platinum, Master Card Platinum at Live Fresh Platinum na pwedeng gamitin as EZ link card. Biglang pumintig ang puso ko ng mabilis. Mabilis na mabilis parang space ship. Ang daming pictures ang biglaang nag flash sa utak ko. Macbookpro,DSLR Camera,Australia trip,Canada Trip, Pinas trip at kung ano-anong pang shits na pag kakagastusan na mapapasakamay ko sa pamamagitan ng isang mahinahong pag kaskas ng credit card.

Binatukan ko ang sarili ko para magising ako sa katotohan.

Muli kong inisip ang totoong dahilan baket ako nag OFW, para makapag save for the future and for rainy days. At maipatayo ng Munting mansion si Mudrakels.

After 3 days...

Nag padala ulit ang DBS ng Cashline ATM Card, at PIN Code at Chequeue under my name!

Kinabahan ulit me. Tumawag ako sa bangko upang hingin ang paliwanag baket ako meron nun. Bigla kong naalala tinawagan nga pala ako ng DBS last week at dahil hindi ko maintindihan ang buset na Chekwang agent nag uuminglish hindi ko naman ma gets ang sinasabi, Oo nalang ako ng Oo sa lahat ng upsell nya. Ito na pala yun. Combo credit cards at Cash Loans na pwedeng widrawhin anytime anywhere any moment of my life.

Yung cashline sabi nung Agent pwede ko na daw withdrawhin amounting to my credit limit. Boom! May bumbilya na umiilaw na nag appear sa taas ng ulo ko. Gusto kong mahimatay! Pag nag winidraw ko lahat ng pera sa cash line may instant house and lot na si Mudrax sa Probinsya namin! Gawwwwwdddddddddd!!!!

Binalot ko ang ATM, PIN number, Checqueue at yung ibang credit card sa plastic na itim dahil maitim ang balak nya sa buhay ko. Nilagyan ko ng masking tape. Nilagyan ko ng JEPOY DO NOT EVER TOUCH ET! nag hukay ako sa labas at ibinaon ko ito doon. Juk! Fine, nilagay ko sa kailaliman ng aparador ko.. Sinabi ko sa sarili ko na hindi ko sya gagalawin kahit na anong mangyari! Ayoko kong mabaon sa Utang! Ayokong mag ka Utang ulet. Naranasan ko na ito sa Pilipinas halos isanla ko na ang aking brip and hot body para lang mabayaran ang utang ko sa card! This time, it's gonna be a new Jepoy.

Malapit na akong ma-confirm or maregular sa trabaho ko at bilang surpresa sa sarili ko, iniisip kong regaluhan ang sarili ko ng bigtime gift dahil naging masipag naman ako sa trabaho, nakakapagod kayang mag tweet mag hapon. Juk! Gusto ko ng MacbookPro or DSLR kamera pero ayokong galawin ang ipon ko. LOL isa lang naman hindi dalawa. Pwede naman 'yun diba??!!

Binuksan ko ang aparador ko at tinitigan ang itim na plastik na may masking tape. Nag susumamong buksan ko upang makamtam ang regalo...

I hate DBS!

Until Further Notice

2011-04-07T22:42:00.003+08:00

Ang author ng blog na ito ay kumakain ng butong pakwan. Hindi nya mabuksan ang tabi-tabinging butong pakwan kahit basang basa na nang laway at hindi na ito malutong. kaya bare with him. Hindi sya makapag blog ng mga bagay-bagay na walang kabuluhan na maaaring magpakiliti sa maseselang bahagi ng katawang lupa nyo gaya ng kilikili at talampakan. Wag kang malisyoso!

Ang post na ito ay pag-papaalala lamang na buhay pa ang may akda. Busy lang sa pictorial and interviews. Juk!

Puro noodles kasi ang kinakain nya sa tanghalian, at tinapay na malungkot na gawa sa oat ang kinakain sa hapunan. Gusto nya kasing pumayat ng kaunti para maging hot and yummy sya.Kaya ang kinalalabasan ay sabaw na ang utak at nawalan nang kakayahang mag sulat. Dahil walang sustansya ang pagkain. Again please bare with him.

Hindi arte ang lathalang ito. Seryus kaya itwu. Duhr!

Mag iipon muna nang lakas ang may akda upang ilathala ang mga kwento ng buhay na pwedeng kapulutan ng aral tulad ng pamumulot ng tanzan at pag punas ng talampakan pag tapos mag shower. Mga ganung stuff.

Hindi ibig sabihin na isasara ng may akda ang blog dahil hello, adik kaya sya mag sulat ng mga bagay na walang kabuluhan na makakapag bigay ng konting kiliti sa tatlong faithful readers ng blog na itwu.

Mag papahinga muna ang may akda. Sana sa pag babalik eh nandyan parin kayo.

Kelan ba babalik?

Mga next week.. Chos!

Sige tae muna me. Next time ulet.

Bye *SMACK*

25 Random Things about Jepoy

2011-03-30T22:05:00.001+08:00

Dahil na uuso ito ulet nag kalat sa twitter tsaka sa blogs tapos saktong pinanganak pa akong ingitterong cute eh gaya narin me. Since tatlo lang naman nagbabasa ng blog ko pwede na mag sulat ng Random things about me. May misulat lang ba…

Okay Simulan na...

1. Pinilit kong maging Salutatorian noong High School, mataas kasi ang pangarap ko tsaka gusto kong mag speech sa graduating class. Hindi ko na pinangarap ang maging Valedictorian kasi masyado nang suntok sa buwan ‘yun, hindi ko kayang talunin ang humanoid na classmate ko na ang kinakain ay Math Books. Ang Ending 4th place lang me sa graduating class at hindi ako nag speech. Nag Pledge of Loyalty lang me. I heyret!

2. Ikamamatay ko ang pag dikit ng Palakang Bullfrog sa balat ko or kahit ilapit mo lang sya sakin. Medyo mahina ang katawang lupa ko sa cold blooded animals. Pero Ultimate yung Palaka. Dati may nag joke time sa akin na board mate ko hinagis sakin yung palaka… Nag ka pasa sya sa Panga. Alam na!

3. Tamad akong mag SMS. Generally tamad talaga ako. Ayokong mag hugas ng pinggan, baso, tasa at kahit na ano pang kubyertos.Ayoko ko rin mamlancha, ayokong mag walis. Weird lang pero ayoko ng maduming bahay at cr. Binabayaran ko ang ibang tao para mag linis. Pero ngayon dito sa Singapore ginagawa kong lahat yan :-(

4. I don’t wanna sound Churchy on this bullet but I wanna tell you that I am a Born again Christian hindi lang masyadong halata (Pasensya na Papa Jesus), but I enjoy sharing may faith sa mga Close friends ko. Hindi naman pilitan, 'yung tipong i-share lang, kung ayaw kebs kung gusto good. So pag hindi ako nag Share or hindi pa kita ininvite into one of our small group or worship service hindi pa tayo close kaya wag kang FC hindi ka pa pasok sa banga. Juk!

5. I am an Engineer by Profession but a Singer by heart. CHOS! Pero seyoso isa akong frustrated singer.

6. I believe I am a good person, I thanked you!

7. Marami akong beses inabutan na natatae na ko ng bongga sa kalsada, sasakyan,sinihehan, restawrant ,hi-way, dagat, pool name it! E-wan ko ba?! ‘yung tyan ko hindi na kikisama parati. Kaya pag kasama nyo ko tapos bigla akong hindi nag salita. Malamang na tatae ako 'nun.

8. Hindi ako kumakain ng Laksa at kung ano pang may Curry na pagkain. Prata lang kinakain ko sa Indian food. Feeling ko mag aamoy kilikili ako pag kinain ko food nila at hindi ko talaga sya kainin. Sorry!

9. Mahilig ako sa Music. Kaya kong mag kulong ng bahay ng isang araw nang nakikinig lang ng music or kahit FM radio lang. Madalas mga Christian Music pinapakinggan ko. Ako na malinis!

10. Gusto ko kasama crowd na masasaya pero ayoko ng bastos. Naniniwala ako na hindi kelangan maging bastos para maging Masaya ang kwentuhan.

11. . I run/jog/walk 4 times a week. Eat two times a day. But, I don’t watch what I eat. Well, I kinda trying to watch what I eat na ng konti, recently. Yes, I’m trying to loose weight. Good luck with that!

12. Kahit laki ako sa hirap, sensitive ang skin ko. Ewan ko ba! Buti nalang hindi ako tigyawatin kadire
kasi kung nag kataon, mataba na nga tigyawatin pa. Yuck!

13. Five na beses akong nag snooze ng alarm clock bago ako bumangon kaya parati akong late. Lagi kung hinahabol 'yung bus. Parang tanga lang!

14. Sinigang ang fave food ko kaya lahat ng gustong mag pa impress sakin, ipag luto nyo ko nang sinigang habang nag lapdance suot ang kinky sexy outfit. Charot!

15. Namimili ako ng taong sinasamahan. Sorry na! When I see sablay or offensive yung character nila sa ibang tao. I don’t want anything to do with them but I don’t bad mouth them. Not my practice. Iwas nalang kagad.

16. Ayoko kasama ang “slow pumick-up” feeling ko na hahawa ako. Masarap kasama mga intelehente, feeling ko intelehente rin me. May exception pala dito: Kung Kamuka mo si Maria Ozawa pasok na sa banga kahit bobo pa you, samahan kita mag hapon kahit bukang bibig mo eh Mara-Clara mag hapon. Juk!

17. Noong bata ako iniyakan ko yung movie cartoons na "The land before time". Feeling ko nakakaintindi na ko ng English noon pero seryoso iniyakan ko talaga ‘yun hindi ko nga nakain yung chumpurado ko nun eh. Naawa ako kay Little foot.. Haist!

18. Takot ako sa Ospital. Papasok palang ako ng Ospital or Naamoy ko palang yung Ospital parang mag kakasakit na ko. Hindi pa ko na a-admit sa hospital sa buong existence ko sa motha earth.

19. Noong first time ko na nood ng porn nung Ie-eject ko na sa VHS player yung bala ayaw na mag eject. Nung tinanong ako ng tatay ko kung sino nag sasaksak ng bala sa VHS na bold sabi ko ‘yung katulong nag saksak.

20. Nung college sa sobrang gutum ko nag nakaw ako ng foot long tsaka coke sa canteen sa baba ng boarding house namin. Hindi ako nag bayad.

21. Favorite kong mag pa kamot ng likod, nakakatulog ako kagad.

22. First time kong bumili ng Oakley Shades nasagasaan ng Tricycle nadurog. Hanggang ngayon hindi pa ko nag kakaroon ulit. Sana may mag bigay *puppy eye*

23. Ako na ang pinaka Tsope na nilalang sa Mundo. Maybe because I don’t look good. And I don’t have anything to be proud off sa mga chikabebe na high end (parang gadget lang high end). Yung tipong pwede kang ipag malaki sa lahat ng Tao. Spell Pessimistic!

24. Ipaglalaban ko ng basagan ng bungo ang aking Pamilya at Kaibigan kung sinuman ang nangapi and I don’t ask anything in return (Ako na bayani!)

25. Mahilig akong manlibre nang pag kain kung may extra cash ako. Pero, nararamdaman ko kung strong bones ka na or hindi. It's a gift...

Ang hirap gumawa pala neto! Ayoko na ng 50 effort!

Pi Birthday Gasul

2011-03-28T23:48:00.002+08:00

Nag Birthday ang Isang kaibigan dito sa Singapore na itago nalang natin sa pangalang Gasdude.

The party was a small gathering with some of Gasdude’s close friends to celebrate his 30th Birthday. Late akong dumating, kasi galing din ako sa isa pang Party. Ako na Party Animal!!

Pinupuntahan ko kasi talaga ang mga Birthday invitation sa akin dito sa Singapore hanggat kaya ng katawang lupa kong bumyahe to the ends of the earth, Go! Kaya pag ako nag invite tapos hindi ka nakapunta erase ka na sa circle of friends ko. Juk! Mapag tanim lang ng puot?!

So dinner birthday Celebration sa Pool Side ang effect ng Birthday Party. Pinoy food ang handa. Syempre naman hindi ko papalampasin ‘yun, dahil ginto ang masarap na Pinoy food dito sa Singapore. Alam mo ‘yung karinderya na Jolijeep sa Makati na inaartehan mong ayaw mong kainan noong nag tra-trabaho ka pa sa Makati? Dito sa Singapore makikipag balyahan ka ng lunch time makakain lang ng Jolijeep level. Hindi exag yun!

Very United Colors of Beneton ang Party nitong si Gasul. Sya na ang maraming foreigners and local na friends. Napasabak tuloy kame ng Englishan. Dugo ng ilong much ang naganap. At ang Sososyal ng kaibigan nya hindi me nabibilang. Asa akong burak langit sila. Arte lang.

Nag facilitate ako ng maliit na game para mas maging maingay ang Party. Hindi ko na-realize na English nga pala dapat ang medium of instruction ko sa pag explain ng mechanics ng laro kasi hindi kame pinoy lahat. Dinugo ang ilong ko ng buo-buo sa kaka explain ng mechanics. LOL

Nung napagod/bored na ko lumipat ako ng ibang mesa para makipag kwentuhan ang sumundot ng Menudo on the side hhihihi. Habang kumukuha me ng food sakto may Local na bisita si Gasul hindi nanaman maampat ang Englishan parang wala ng bukas. Gusto ko na ngang isuka yung menudo at umuwi nalang. Ching!

Maya-maya may isang dumating, mukang egoy! Hello, hindi talaga ako nag palubig sa pag E-english.

These are Pinoy food blah blah blah…

Maya-maya nung lilipat na kame ng lugar biglang nag tagalong. Anak baka! Pilipino pala sya. FTW!

Pero ang pinaka matinding litanyang narining ko nung gabing party ni Gasul.

“Oh what’s this food. It’s Yummy”

“Oh that’s Putowww with cheese on top that’s THE DEFAULT FILIPINO DESSERT”

Default talaga????!!! Parang Screen Saver lang ng PC default?! Ahahaha JoJo Lakwatsero it’s you already! It’s you! LOL

Share ko senyo paano kame mag kulitin here’s a small clip for Gasul. Happy Birthday Bro! May the Lord Bless you more and more each year! (video will expire in 3 minutes)

Jepoy's view on Budgetting (Financial Planning)

2011-03-24T21:49:00.001+08:00

Maraming salamat pala sa mga idol kong MgaEpal.com sa pag feature nila sa blog ko pati narin sa hindot na blog ng Wickedmouth for all season. Inunahan nya ko mag announce kaya binura ko ‘yung draft ko. Letch!

Ayweis hi-way, Para sainyo MgaEpal mabuhay kayo, at dahil sa dag-dag hits sa blog ko dahil sa inyo isa lang ang mabibigay ko... Dalawa pala... ‘Yung una, ang puri kong 'sing linis ng fountain of youth tsaka malupet na kiss. ***SMACK!*** Ahaha Juk lang! Maraming salamat mga idol ko. It’s a privileged. Arte lang. Mag pakita kayo sakin lalasingin ko kayo...Lasingin ko kayo ng friendship. Kampay!

--------------------------------------------------------------------------

Budgeting…Isa sa pinaka kinaiinisan kong gawing maayos sa buhay ko. Lalo pa’t OFW na mey as of the moment, expectation ang pag budget ng kaban ng cash ng maayos.

Una sa lahat, mahirap mag budget pag sobrang liit ng kinikita. ‘Pag malaki naman ang kinikita sobrang hirap din, like in my case hirap na hirap mey. JOOWK!

Noong nasa Pilipinas ako. Bulagsak ako sa pera, to think na medyo okay-okay naman ang kinikita ko. Wala akong personal Insurance. Wala akong sapat na Savings para mag simula ng maliit na Pamilya at Maliit na Negosyong pisbolan. Wala akong Savings na nakalaan pag nagkasakit ako or magulang ko. I heychet! Mamamatay kameng dilat ang mata na hindi nakakaranas ng maayos na hospitalization. Kung sakaling mangisay ako sa Quiapo tapos may nakakita sakin para dalhin ako sa Ospital, mas mamamatay ako sa kakaisip sa Gastos kesa maisip ang Survival.

Ang may Sala ng lahat ay ang aking life Style. Kung ano-anong ka-bulshitan ang pinag kakagastusan ko. Like napadaan lang ako ng bookstore may nakita akong book, bibilhin ko kagad. Kung series ito bibilhin ko lahat. Pag napadaan naman sa Talyer tapos may nakitang accessories sa Bebe ko. Bibilhin kagad. Nauso lowered. Naka lowered din bebe ko. Nauso Angel Eyes na head light naka ganun din sya. Ubos Sweldo. Pag nagutom ayaw kumain sa food court (Maarte much?!) gusto doon sa may nag se-serve at kumukuha ng order.

Isang maykasalanan din ay ang Putanginang Credit Card. Pero anong gagawin ko?! Tao lang ako.. May needs, Like, Needs mag-book ng flight at hotel para pumunta ng beach pag summer. Needs kumain sa labas, Needs mag motmot. JOOWK! Point is, doon nauubos sweldo at bonuses ko. Hello! Malapit na ko mag trenta wala parin akong maiooffer sa magiging pamilya ko. Mag didildil kame ng Salt in the future... This is not happening!!!!

Kaya ‘nung nag decide akong lumipad dito sa Singapore. Kakapurit lang ang dala kong pera, pinangutang pa ko ni Mudrax with matching iyak. Nahabag ang puso kong may fats. Na realize ko hindi na dapat yun mangyari.

Teka baket ganito ba ang point ng kwento ko ngayon?

Ganto kasi yan. halaki ka nga dito pasapok lang one time. Ching! May nakausap akong Insurance Agent kahapon na nag Financial Planning. Kasi gusto ko na talagang mag bago ng life style dito sa Singapore, kahit dinudugo ang ilong ko tenga at nipples sa pag intindi sa Singlish nang Agent. Go parin ako sa pag take notes. Parang review lang sa board exams. Pati graph pinaretho analysis ko na at nag six sigma narin ng result.

Dahil nga gusto ko na mag bago, na isip kong mag simula sa pag kuha ng Insurance dito sa Singapore. So nag simula ako sa pag kuha ng Investment Insurance na naka Combo ang Protection at Savings Insurance. Naliwanagan me kay koya (Ayokong isipin na magaling sya mag Sales talk). Sana lang Noon ko pa to ginawa. Kesa sa Potang kaskas ng Kaskas ng Credit card eh kung nag Insurance ako dati edi sana May savings kahit papaano? Nakakatakot lang kasi sa Pinas kumuha ng Insurance ang daming manloloko. Tanga-tangahan pa naman me sa mga ganyan. Yan yung Justifications ko. Pag cash kasi sinasave ko na gagastos mey kagad. Ako na ang weak kayo na ang strong. It's you oreydi!

So I’m on my second month here sa Singapore. Dito maraming Pinoy na bigtime pero bigtime din gumastos. Ayokong maging katulad nila. This time gusto ko sana may patutunguhan ang pag hihirap ko. Kaya hindi ako gagastos ng wala sa Plano MASYADO. May emphasis sa Masyado kasi ang life style change ay hindi nangyayari Overnight. (Hindi ako nag Jujustify POTA ka!)

Kaya for the meantime ito ang mga gusto kong gawin sa buhay ko, short term goal 'ika-nga:

1. Gusto kong mag enroll ng Piano Lesson sa Yamaha Next month
2. Gusto kong bumili ng IPAD2
3. Gusto kong bumili ng limited edition ng G-SHOCK watch
4. Gusto kong Mamasyal sa Australia this Year at Canada Next year
5. Gusto kong mag tuloy-tuloy ang pag bigay ng Tithes (10%) kay Papa Jesus
6. Gusto kong bumili ng running gears sa Addidas yung Sando na Green Tsaka yug Masikip na parang leggings pag tumatakbo (hindi ko alam tawag)
7. Pag payat na ko bibili akong madaming damit! Pag hindi ako pumayat buset lang! Pero pag hindi ako pumayat shoes nalang ahahhaa
8. Gusto ko rin pala bumili ng Gitara naiwan ko kasi Gitara ko sa Pinas.

Ikaw sa Tingin mo kakayanin ko ba ang life style Change na pinaplano ko? Wag kang manghusga! May savings ako! Hmp! Sya nga pala may paparating akong Credit Card galing sa DBS dito sa Singapore… Nag pipigil akong mag kaskas ng flight bookings. I heycheeeeeeeeeeeet!!!!!

GOD HELPPPPPPPPP MEYYYYY!!!!!

Patalastas...

2011-03-19T00:46:00.001+08:00

On the 20th of March...

I am gonna be so fucking honored. Kinilig ako mula bunbunan hanggang betlogs. yung mga bulbul ko nag kalasan dahil sa tuwa.

Sneak Peak...

Learn more of this soon...

Thank you so much mga idol for the avatar. I am not worthy. Arte lang. Salamat sa mga nagbabasa at nag co-comment parang adami eh no?! Tsaka sa mga nag follow na bago, I thanked you *SMACK* Maraming salamat.

Feeling ko tuloy sikat na ko, yung kasing sikat ni Glentot. Pero, sa katotohanan tayo-tay0 lang naman dito mga pards. Bawal dito mga bad vibes you know who you are. Tsupi!

I'll post another entry about this patalastas after March 20...Woot!

Happy Weekend. God Bless You People!

Jogging

2011-03-10T22:18:00.003+08:00

Hindi ko naman pinag kakaila sa buong mundo na mataba me, dahil kitang-kita naman ang ibidins. Fine! kayo na may abs. Kayo na hot! Kayo na perfect!!! In English It's you Oredi! It's you.

Kaya nga isa sa mga goals ko sa pag move ko dito sa Singapore bukod sa yumaman eh ang mag ka-abs. Juk! Gusto ko lang pumayat ng konti. Ayoko naman maging patpatin dahil mag mumuka akong poste ng meralco.

Sa totoo lang pag nakakakita ako ng weighing scale nanginginig ang buong katawan ko. Gusto kong mahimatay. Arte lang. Natatakot me baka masira yung scale! awww!

Kaya naman sinimulan ko na nga mag jogging everyday! You heard it right. EVERYDAY! 'Nung first day ko pagkagising ko ng umaga parang gusto kong gumapang sa sobrang sakit ng binti ko at talampakan. Sa sobrang sakit gusto kong kumain ng letcheflan tsaka lechong kawali ng lunch time. Pero hindi ako nag palupig sa kahinaan ng katawang lupa ko sa kadahilanang gusto kong bumaba ang timbang ko nag jogging parin me. okay more on walking. LOL

Todo get up me, para naman hindi ako mukang basahan. Shirt, Check. Jogging pants, Check. Knee pads, Check, Sun Block, Check, Risk band, Check. Sun Glasses, Check , ipod, check (Ang dami?!) Feeling ko lang mag ma-marathon ako. Parang tanga lang.

10 minutes palang akong tumatakbo ayoko na. Hinihingal na me. Nyeta! Sayang Getup! Dumaan ako ng 7/11 para bumili ng gatorade. Talagang bumili kagad ako ng gatorade feeling ko sampung oras na ko tumatakbo. Bibili pa nga sana ako ng kitkat para ganahan tumakbo kaso naisip ko bukas nalang. I heyrrrret!

Pag labas ko ng seven eleven tumakbo na ko ng bongga. Pinilit ko ang sarili ko. Dapat driven. Dapat mag kasya sakin ang Medium size na longsleeves kaya tumakbo me ng tumakbo. Hanggang sa Hingalin me. Pawis na Pawis na me. At bumilis ang tibok ng puso ko. Natakot me! Ayoko pa mamatay.Kaya bumili muna me ng ice cream at nag rest.

After ilang minutes nag jog ulet ako. Habang tumatakbo feeling ko pumapayat na ko. Ang bilis?! kaya nga feeling eh. Pota!

Nakailang block narin ang naiikot ko. Ang sarap sa pakiramdam. Sana maging life style na ito. Good Luck sakin! Sana after a year pwede na kong mag lagay ng before and after picture ko sa blog. Ahahaha

kung sa puntong ito eh umabot ka nag pagbabasa malamang close na tayo kasi na tsaga mong basahin. Sana sipagin akong mag kwento sa weekend ang dami kong gusto ikwento. hihihi.

Salamat sa pagbabasa *SMACK*

Maikling Update

2011-03-03T23:18:00.006+08:00

Alam kong may mga bagay na hindi na dapat kinukwento pa sa blog. Pero, kelangan ko talagang ilabas ang kwento na ito para narin sa tatlong faithful readers and commenters ng Pluma ni Jepoy namely...Charot!

Hindi na first time nangyari sa akin ito. Nangyari na rin ito sakin sa bus dati at na iblog ko narin dati. Pero this time dito sa Singapore nangyari sa akin.

Galing ako sa Dinner kasama ang dalawang kaibigan ko. Si Rob isang brit at si Jackie isang pinay. Nag dinner kame sa Doby Ghaut, lugar na malapit na sa mga tinitirahan namin. Pag tapos kumain bigla akong nakaramdam ng hindi maganda.

Oo ate Charo na tatae me.

Nagyaya na 'kong umuwi kahit maaga pa dahil na-ninindig na ang bawat hibla ng buhok sa katawan ko pati bulbul ko tumitirik na. dahil taeng-tae na me. Kadire!

Papasok kame ng MRT nag loko pa yung top-up ko nak ng tokwa na tatae na nga di pa makapasok sa top-up. Tanga-tanga kasi ng hapon sa harap ko nag register na nga yung card nya hindi pa tumawid e naitop up ko narin kaya yung card ko. Edi hindi kame makapasok dalawa. Dinamay pa ko sa ka stupiduhan ni Koya. Nyetakels!

So matapos ang mahabang diskusyunan nakapasok narin ako ng MRT. Sabi ko kay Rob at Jackie

"Dude, Immana poop on my boxers. Can't hold this shit any longer" (Oo nag eenglish ako pag na pre-preyzher me)

"Are you sure? You wanna do that shit there on toilet on the other side?!"

Pero nag matigas ako feeling ko kaya pa. So sabi ko ba-byahe na me tutal ilang stations lang naman bahay ko na. Nauna na si Rob kasi iba yung way nya. Si Jackie yung kasama ko sa MRT. Pag pasok namin nanlamig ang paligid ko at nag dilim ang paningin ko. Lumabas ang tae sa pwet ko ng konti. Buti nalang hindi basa thank God! Kung hindi nag lawa ang basang tae sa MRT.

"Jackie kelangan nating bumaba sa next station. Kung hindi mag kakalat ako ng di kanais-nais na amoy dito. Wala akong pambabayad ng multa."

Sinamahan ako ni Jackie kasi kabisado nya kung saan ang toilet sa next station. Pinahawak ko muna yung laptop ko at tumakbo na me sa Toilet. Pag upo ko parang wala ng bukas ang tae me. Nilabas ko na ata pati liver ko at lungs. Ang dami. Kadire much! Pag tapos kung tumae pinindut ko ang dispenser ng tissue.

Walang lumabas. Walang ng Tissue.

Finish!

One of My SG weekend

2011-02-28T20:01:00.005+08:00

Okay late ang post na ito, kasi naman ang tagal mag upload ng video sa vimeo kaya tinamad na akong gumawa ng entry ko nung weekend. Malalaman nyo kung ano yung video na tinutukoy ko, wak ka excited masyado! Basa lang, sana lang pag tapos kong ipost ang video eh makalabas pa ako ng bahay ng buhay LOL

Araw ng Sabado.

First time ko mag papadala ng Pera kay Mudrax sa lupang hinirang. Matitikman na nila ang unang bunga nang pag papagal ko sa abroad. Ektweli, yung pinadala kong pera pambayad ng utang ko, kaya dapat kailangang galingan pa ang pag giling para kumita. Juk! Ang hirap kayang mag tinda ng tissue sa ilalim ng MRT. Haist!

Mag papakain sana kame ni feeblemind kaso busy lahat kaya cancel nalang. Niyaya ko nalang ang mga kaibigang blogger na kumain sa Luck Plaza ng Pinoy food. Like, Krispy Pata. I know, pwede na me ma stroke. Late na kameng nag kita-kita, wala namang original na plano kaya steady lang kame.

Sa loob ng Lucky Plaza (kuta ng mga Pinoy) marami kang ma oobserbahan. Nandito ang mga ati at mga koya may computer shop sa loob ng lucky plaza. Marami rin mga Anapskie na umaaligid sa mga Pinay. Baka makabingwit daw ang mga amoy kilikili ng Pinay. As in nag kalat sila. Teka nga, hindi naman review ng Lucky plaza 'tong entry ko.

So 'yun after naming mananghaliaan ng Pinoy foods (ALAVETZ!!!) nag lakad na kame kung saan-saan. as in lakad na parang wala nang bukas. Pota ang layo. Feeling ko mag hihiwalay na ang mga kuku ko at sasapalin ako ng back and fourth. Sakit!

Hanggang sa napadpad kame sa isang IT mall. Syempre mga miron lang naman kame at walang pambili ng gadgets kaya ang ginawa namin ay nilaro namin ito ng bongga, mga 4 hours siguro kame doon. LOL Mahirap much?! at ito ang ilan sa mga kaganapan sa loop ng mall (featureing Jojo lakwatsero and Bulakbol.sg)

Sana mapatawad nila ako sa pag post ko ng video ahahhaha. Si Jojo na at si Bulakbul ang tunay na dancer! Sila na! LOL

Pero ang tunay na exciting sa araw ng sabado eh nung may lumapit sa aking Chick na nagngangalang Claudine. hihihi

Si Claudine ay Taga probinsya ng Cabanatuan. Nag tour sa Singapore kasama si Nanay at ang utol nya. Dahil likas kameng Gentlemen at likas na maginoo (Pareho lang ba yun?!). Tinour namin sila. Nag lakad kameng muli ng parang wala ng bukas.

Mga bandang hapon yun nung may lumapit na babae sakin kasi ang cute-cute ko daw. Nag tatanong kung saan ang daan papuntang Merlion eh sakto hindi ko alam yung daan. LOL tinawag ko si Bulakbul at si Jojo na kasulukayang nauuna sa pag lalakad. Tapos...

Tinatamad na ko mag kwento ang haba na. Next time nalang.

Salamat sa pag babasa! *SMACK*

Friday

2011-02-19T12:16:00.000+08:00

Hindi parin ako maka move on sa pag ka-bwesit ko sa sarili ko last night.

Ganto kasi ang kwento. Kuha ka muna ng pocorn tsaka coke kasi hanggang Chapter 3o ang kwento ko today. Juk!

Noong unang panahon ipinanganak ang napaka-cute na baby boy na pinangalanan nilang Jepoy. Destined pala syang iligtas ang sangkatauhan in a planet called Earth. Finish. Juk lang ulet! Eto na toto na 'to.

Friday, masaya ang friday sa Singapore kasi ito 'yung araw na ni-look forward talaga naming mga hardworking OFW (Oo felt na felt ko na OFW na me). Meron akong series of lakad DAPAT kahapon. After office, inuna ko ang Bible Study (walang basagan ng trip nag e-enjoy ako eh, kebs) So after ng bible study at bonding susunod naman ang dinner at inuman to meet new friends. Nag decide akong umuwi muna kasi malapit lang naman yung pinag dausan ng Bible Study sa Tinutuluyan ko.

Gaya ng nakagawian pag pasok sa kwarto sa bahay. Sindi ng Aircon. Palit ng Damit pambahay at Ilagay sa laundry bin 'yung pinag bihisan. Binaba ko 'yung office laptop ko, hassle kasi lagi ko nalang dala at least ngayon maiiwan ko muna sya sa bahay bago mag lamierda.

Okay, On ko muna sandali yung laptop tapos mag sho-shower muna me para fresh sa Late dinner, syempre I'm gonna be meeting new sets of friends, so I think I should be so Mabango and gwapo kahit majubis. Alanganaman mataba na nga mabaho ba. Kadirey!

So yun nga, kinuha ko yung pinag bihisan ko pati 'yung mga slacks na naisuut ko nitong linggo na 'to. Pag labas ko ng kwarto sinara ko ang pinto para hindi sayang yung lalabas na lamig. Babalik na sana ako ng room para kunin yung towel ko dahil ready na 'ko mag shower para makaalis na, lagi nalang kasi akong late sa mga lakad, nahihiya na me. Pag-hawak ko sa door knob sarado ito. Nampotah! Na-locked ko pala sya. Putangina much!

Nag pulpitate ako ng slight. Gusto kong sumigaw ng, "THIZ EZ NOT HAPPENING TO MEEEY. KILL ME NOW". Arte lang. gusto ko sanang magbasag ng flower vase at chandalier kaso wala pala kame nun sa bahay kaya hindi nalang.

Tinanong ko yung house mate ko kung may duplicate key sya ng mga kwarto. Sabi nya wala daw. Naloko na. Nasa loob ng kwarto ang lahat ng gamit ko cell, laptop, pera, susi.

I'm sure marami na ko txt at missed calls. Isa nalang ang hope ko para makapasok ng kwarto, yung room mate /Aliping Saguiguilid ko! Pero, Hindi ko naman sya matawagan kasi nasa loob 'yung Cell phone ko . Nahiya naman akong makitawag dun sa Housemate ko.

Ayown, sa awa ni Lord naka dating 'yung room mate ko ng Alas 3 ng madaling araw.

Nakatulog ako sa Sofa ng naka buka ang bibig habang dumadaloy ang mainit na laway ko papuntang pisngi. Na sad me. Kung makikita nyo me maawa kayo, muka akong malungkot.Nagugutum. Walang makain. Walang nag mamahal. Nagiisa. Walang kaibigan. Arte lang.

**Finish**

Maraming salamat sa pag babasa nyo at pag kokoment pati 'yung hindi nag ko-koment, sige na nga, thank you narin. Gusto ko na sanang hindi na i-maintain ang pag blog kasi hindi ko na naju-justify ang pag susulat parati. Pero sabi nga nila once a blogger always a blogger. Ako naman ang masasabi ko lang gaya ng sabi ng mga kasabihan natin, "Fly high and hit the mark" Kunek?! Salamat sa 320 followers kahit 10 lang naman nag babasa talaga ahahha.

Happy Weekend People! GOd Bless!

Phone Call

2011-02-17T22:15:00.001+08:00

Ayoko na sa Singapore!!! Arte lang.

Kanina tumawag ako kila Mudrax at Pudrax, nag init ulo ko. Nalolongkot kasi ako kelangan ko ng comfort at words of encouragement kasi na-home-home sick me tapos ang bungad sakin ni Mudrax ganito.

"Anak nakakita na kame ni Papa mo ng lupa, nag pa reserve na ko. Mag do-down ka nalang tapos babayad monthly depende kung ilan taon mo gustong bayaran. Kamusta ka na nga pala dyan?"

Pag karinig ko nang sinabi ni Mudrax parang bigla 'kong gustong lunukin yung laptop ko tsaka speakers. Nakakalungkot lang ba na ganun kagad 'yung bungad ni Mudrax. Haist!

Si Mama Josie 'yung bunsong kapatid ni Mudrax na nag alaga sakin, sya 'yung nangumusta ng kalagayan ko. Naiyak tuloy me ng konti, mga kalahating baso lang.

Hindi naman ako nag tatampo kay Mudrax ganun talaga kasi 'yun, kaya okay lang. Pero, pag OFW ka pala medyo sensitive ka pag puro pera nalang ang bukang bibig ng mga mahal mo sa buhay sa Pilipinas. Excuse me?! Tumatae ba me ng pera?! Hindi pa nga ko sumusweldo. Kaya ang sabi ko Kay Mudrax.

"Mom, im so poor here like that. Hindi ko maalisl ang skidmarks ng boxers kong white. HIndi malinis ang laba sa washing machine. Hindi ako marunung mamalancha.Gusto ko handwash. Hirap na Hirap na me. Gusto ko na umuwi ng Pilipinas. Suko na me"

"Anak konting tiis lang bili ka muna ng lupa at bahay bago ka umuwi"

"Maaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!"

"Jowk lang, di ka na mabiro. Miss na miss ka na namin ni Papa mo anak. Wala ng umuubos ng bahaw sa gabi. Tsaka yung kwarto mo hindi na magulo parati na malinis nakakapanibago. Anak mag iingat ka dyan parati tandaan mo pag nahirapan ka na umuwi ka na, hindi mo naman kailangan gawin yan"

"Ma kumuha na kayo ni Papa ng passport para naman maka sakay kayo ng Aeroplane para hindi lagi nalang ka-majong mo yung kausap mo dyan. Madami akong mabubuting kaibigan dito, papakilala ko kayo ni Pudrax, tsaka pag luto mo sila ng Sinigang"

"Sige anak pag nang ka time kukuha kame ng Passport... Sige pag luluto ko kayo dyan, excited na me"

"Pag nag ka time?!!! Oncall ka ba 'Ma at parati kang busy? Sekretarya ka ni Nonoy?! Basta kumuha na kayo ng passport ni Papa sa lalong madaling panahon"

"Anak, kelan ka mag papadala ng pera, wala na kasing laman yung tindahan natin tsaka si Tita Judy mo namatay pala"

***Speechless***

"Ma uuwi ako ng Pilipinas..."

***Line disconnected***

Walang Kwenta-Valentines Entry

2011-02-14T21:27:00.001+08:00

Ang aga kong umuwi ngayon ang dami kasing tao sa malls at restawrants dito sa Singapore. Alam nyo naman siguro ang kultura kahit saang bansa, diba? kelangan muna ng fancy dinner date bago jerjer. Parang ang sagwa naman yata kung jerjer kagad. Tag tuyot much?!!!

T-M-I!!!!

Anyhu mabahu, malungkot me ngayon kasi wala na nga me pang fancy dinner tapos wala ring jerjer tapos maaga pa pasok bukas sa trabaho, Haist life! Makapag tikol na ngalang muna. Juk!

Ektweli, bayaran kasi ng Bahay na tinutuluyan ko ngayon kaso nga lang wala pa kong sweldo, that means, malapit nang masimut-sarap ang kaban ng Cash at pang kabuhayan showcase ko na galing sa pag sanla ng sakahan namin!!! Waaaaa! Pulubi much mey! Buti nalang 'yung office mate kong may mabuting puso at dalisay na pag uugali binigyan ako ng purefoods cornedbeef na tatlo, tsaka isang plastic na Chocobot. So, I think makaka survive na me kahit papaano. Pag ka-kasyahin ko nalang ang isang latang cornedbeef sa tatlong kainan. Awwww! Dukha much?!

Wala akong maisip na maipost kaya naisip kong isulat ang mga obserbasyon ko sa mga taong nakasama ko sa loob ng mahabang panahon sa tuwing araw ng mga puso.

*Disclaimer: Hindi ko personal na experience ang susunod na mababasa nyo...*

1. May licensyang manghipo si lalake sa maseselang bahagi ng katawan ni Babae kasi Balentayms naman eh. LOL

Sample Script:

"Beb lika nga dito, happy Balentimes *sabay sapo ng boobs ni babae*"

"Beb kashe nemen eh, nekikileti meyyy"

"halika dito embrace kita *sabay hila ng panty ni babae pababa*"

"Ano vah beb nakikiti meeeyy..Kashe nemen eh..hihihihihi aaaahhh ooohhhh aaahhh"

2. Pwedeng mag contest ang mag tro-tropa na kung sino ang makakapuno/apaw ng semen sa isang condom sa isang banatan eh mananalo ng libreng inom ng isang linggo. Dugyot much?!

3. Pag pumasok ka ng Sogo makikita mo Classmates mo tapos kinabukasan mag de-deny to death ka. Sasabihin mo nag overnight ka sa barkada mo pero makikita nya sa bag mo 'yung discount card ng sogo. LOL

Tinatamad na ko mag Sulat kaya finish na!

Happy Balentimes! Boom Boom Pow!

Bloggers Eye Ball Pictures-Singapore Version (LoMo Shots)

2011-02-10T00:02:00.003+08:00

Ayoko Sana mag post ng pictures, nauna na si Gasul kasi. Unahan?! Pero dahil kumuha din me ng pekchurs eh post ko narin. So yun nga, nag EB kame last Tuestday. Ang Soyo-soyo!

Meron ulet sa Friday baka lang gusto nyo sumama! Txt nyo si Gasul. LOL

Ang saya pala makipag Blogger's EB parang nasa Pilipinas lang! Ang diperensya lang dolyar ang binabayad namin pambayad ng food at dito hindi ko afford manlibre kahit chicken rice lang.

Ang dami na nang planong nabuo mag luluto, mag swimming, kakain, feeling matagal na mag ka kilala?! Anyweis, Napagod ako ng tunay at wagas dahil ang layo nang pinanggalingan ko, so provincial! I heyret! pero sulit naman kasi ang ganda ni Che ang kinis! hihihihi Juk! Syempre ang totoong dahilan ay dahil-exciting makipag eb sa first time bloggers na ma-meet mo, merong hiya factor. Like me, I'm so timid and mahiyain and all that shit. Dumating ang isa sa mga haligi ng Pinoy Humor blogs, walang iba kundi si Oi, Green Pinoy dot com. Syempre late sya, Pa-importante eh. Nagulat me kasi ampayat na nya, uu dati din syang majubis pero ngayon hindi na. Inggit me.

Para hindi na ko mag kwento tignan nyo nalang pictures.

Eto mga pictures on a LOMO shots.

at ang panauhing pandangal [insert sound effects here] Oi, Green Pinoy dot com... eto pala yung Green Pinoy link

Ang saya diba?

Alam nyo ba na mag kikita-kita kame ulet sa Friday bago umuwi si Green Pinoy, this time Sama na ikaw! Bilis Txt nyo si Gasul, LOL Picture-Picture tayo! pwede nyo din me txt pero pm nyo nalang me iamalivingsaint@gmail.com

Kung ayaw mo sumama edi wag! Hindi hihinto and ikot ng mundo dahil ayaw mo sumama kebs! Juk!

ALabya and thanks for reading *Smack* Pasensya na kung di ko kayo na re-replyan each. I'm se sere! Kiss ko kayo ulet smack!

Kilikili

2011-02-08T00:12:00.000+08:00

Hindi ako madirihing tao. Kahit tumae ka sa harap ko hindi ako mandidiri basta wag mo lang ipakain sakin yung tae mo kasi nakakadiri yun talaga. Ganda ng intro ko.Kanina nung pauwi ako galing opisina, naturalmente rush hour nag mamadali ang buong universe sa pag sakay ng MRT syempre nag mamadali din ako dahil dalawang oras ang byahe ko pauwi ng bahay. Check mo sa google map From Jurong Road Logistics hub papuntang Sengkang.

Ayos naka singit ako bago mag sara ang pinto ng MRT saktong sasara na sana nang biglang may pumasok na dalawang indian (sorry hindi ako racist, indian talaga sila) pag pasok nila tumapat sila sa kinakapitan ko, nampota amoy kilikili na hindi sinabon ng one year, as in kaboom to my nose, Punyeta! Nasira lalo ang araw ko. Hindi na nga ako humihinga na nununuut parin ang amoy nila, parang vicks lang.

Hindi na ko na katiis! Ikamamatay ko ang pananahimik:

Jepoy: Excuse me, can you move far from me coz you stink! you smell like armpit lah, SANAMABITS!

Syempre hindi ko talaga sinabi yan edi kinuyog ako ng tropa nila. Tiniis ko iyon ng 30 min. Longest day of my life. Haist! Nung lumuwag-luwag pasimple akong lumayo sa kanila at sa mga kalahi nila baka lang natural kasi yung ganung amoy sa kanila kaya minabuti ko nalang wag dumikit. Pumili ako ng Chinese na maganda, makinis ang legs, mahaba ang buhok at sexy hihihihi. Umupo ako sa tabi nya, nag iisip ako kung paano ako makaka gawa ng short talk. Feeling ko magaling ako dun. Naka uniform si Ate batang bata hihihi.

Patuloy ang pag andar ng MRT maya-maya pa umalingasaw ng amoy kilikili ng babae. Hindi ko pinag bintangan si Ate baka yung matandang nasa tapat ko ang makyoho. Pero ang daloy ng hangin ng aircon ang to the left to the left. Shit si Ate ang amoy keli-keli. Punyeta!!!!

Kahit anong ganda ng babae kung masama amoy hindi ka gagandahan. Kadire! Mas mabango parin ang pinay hihihi

Happy valentines!

Bloggers EyeBall--Singapore Reload

2011-02-05T15:33:00.001+08:00

Sobrang dami kong kwento na gustong-gusto kong ishare sa inyong lahat, kaso puro naman kayo skip reader kaya ayoko na mag kwento. Tse! Juk

Tutulungan ko lang muna si Gasul mag promote para naman madami sumama! I am inviting all bloggers na nakakabasa nito na nasa SG, kahit blog readers lang pwede na basta mag dala kayo ng 20 Dollars ha! Juk! Syempre kung hindi blogger at blog readers ano pag uusapan natin??!!! Except nalang kung maganda ka ibang usapan na yun. Join na you!

Hindi ko alam kung sino-sino a-attend baka ang ending apat lang kame, pero dahil may promotion na sa blog ko baka dumami na lalo, madaming-madami mga isang libo, sikat na sikat kaya me. Chos!

Siryoso...

Sama kayo sa bloggers EB sa Tuesday, February 8 year of the Lord. Basahin nyo 'tong promo ni Gasul ang landi-landi lang ng dulo, skip read nyo nalang yun. Andun yung Cellfon number nya, txt nyo nalang sya. Bibigay ko sana Cell number me kaso im so anonaymous and unfriendly like that.

So Please sama na kayo pati ung nag cocomment sakin na nasa Singapore din, I would love to meet you all. Dala narin kayo extra cash treat nyo me, wala pa ko sweldo eh. LOL Pulubi much?!

Don't make me drop name here *may pag babanta?!* Nga pala after office hours 'yun txt nyo nalang si Gasul sa location. Yung mga nasa pinas invited din kayo, mag book na kayo ng flight kung walang pang book, mahirap you hindi ka invited! Juk ulet. Basta invited lahat sabi nga sa kasabihan habang maikli ang kumot matutung mamaluktot *Kunek?!*

Kthanksbye and see you soon. Wag nyo kong lalaitin ha mataba me panget masama ugali at maraming pimples as in parang pimples na tinubuan ng muka. GO! Seeya!

This is me

Scary fuck right?! bwahihihi

Bye!

First Week ni Jepoy sa Singapore...

2011-01-31T20:13:00.000+08:00

Matagal din akong hindi nakapag update at hindi naka pag bloghop. Oo matagal na yun sa akin dahil adik akong mag blog at mag basa ng blogs. Kahit gustong gusto kong mag blog at mag kwento ng mga experiences ko eh hindi kinakaya ng katawan kong sariwa at bubut dahil na papagod me sa office at byahe. Bago lang kasi sa office kaya kelangan mag pa bibo. Kunyari brainy and stuff hihihihi. Hindi me maka facebook, at blog sa office pero kanina na ilusut ko na yung twitter. Pasensya naman!

Ganito pala sa Singapore. Walang training-training. Pag pasok ko last week first day palang nag e-explain na si Kuya Chekwa about work tapos iniwan na ko. Yun na pala yung training ko sa kanya work ka kagad. Ampf! Syempre kahit tunay at wagas ako reklamador eh hindi ko 'yun ginawa. Nag trabaho me kahit na ngangamote na dahil hello walang training work kagad?! Ayos naman over all kahit hindi naman kayo concern, Hmp! Petiks pa so far, lilipad me papuntang france on the next two months para mag aral. AKo na! Pero hindi ako na excite kasi wala naman me kasama lilipad tsaka hindi naman yata business class. You know, I ain't flying if it isn't business class. Arte lang.

Etwele, wala naman talagang patutunguhan tong update ko kasi na tatae na me. Gusto ko na syang tapusin, kaya sorry naman kung masasayang ang panahon nyo sa pag babasa. Ang hirap palang pumasok ng naka formal parati, like I'm not sanay you knowz kasi sa Pinas lagi lang me naka jeans and shirt dito medyo nag mumuka me tao. Matabang tao nga lang. Naka tucked-in me parati para pogi kaso labas tyan heyret! So far kahit matakaw me, nabasan ako ng timbang dahil sa kakalakad. I lavet!

ito ang nangyari sa akin sa first week ko sa Singapore bilang isang nag sisimulang OFW!

1. Bumili ng plato, kutsara,tinidor,baso,sabon, toothpaste,bactidol, deo,lotion,bodywash,perfumes, and iphone4. Juk lang yung iphone! Ang hirap pala na pinuproblema mo yung mga dating hindi mo naman pinoproblema. Sa pinas kasi si Mudrax ang nag pre-prepare lahat nyan.

2. Sa unang gabi ko wala akong kumot, naluha me. Ang hirap palang maging OFW pati kumot bibilhin. hihihi

3. Ang daming ma kyo-kyontot sa MRT. Pinaka malala yung Indians. Sorry hindi ako racist pero ampotah ang kyontot talaga. Hindi naman lahat pero majority. Lalo na pag sabay-sabay silang sumakas. Pothangena parang mahihimatay me sa loob ng tren. Gusto ko silang sprayan ng Rexona sa fez.

4. Masarap ang byahe, maayos kasi kahit rush hour at madaming dao Steady lang me. Mas malala parin sa pinas. Dito kasi pag nadikit ang balat mo sa kanila matatalim ang tingin nila na parang gusto kang iblade-dan sa leeg.

5. Hindi lang indians ang mababaho. Pati yung mga ibang locals mababaho din ang hininga. Amoy paksiw na binaon sa lupa ng one year tapos hinukay ulet. Ang baho ng hininga! Gusto kong bendisyunan ng mouth wash sila ate at kuya. Amoy tae ampotah! Hindi ako nag mamalinis baka may mangaway sa akin. Pesonal na experience ko ito kahit hindi dapat subjective ang comment nyo. Che!

6. Yung baon ko, ang bilis maubos. Bawat kilos gastos. Buti nalang marami akong friends na nililibre me. Tapos pina sweldo ako ng one week pay. hihihihi Natanggap ko na yung unang cheque me. Mag oopen na me ng account at bibili ng iphone4 next week. Juk lang ulet ung iphone4.

7. Nakita ko rin na dapat ma tindi ang support system mo pag nandito ka. Kasi walang ibang tutulong sayo kundi sarili mo at tunay na kaibigan mo. Masasabi kong blessed ako dahil I have true friends *teary eyed*

8. Mukang masarap mag bloggers EB dito sa Singapore! Kung sino man blogger na napapadaan dito sa aking blogsite na nasa Singapore. Starbucks tayo bilis, libre nyo me!!!!! LOL Kita-kits sa mata gusto nyo?! Bilis!

9. I found a perfect Chuch para mapalapit ang puso ko kay Papa Jesus. Christ for the Nation sa may Vivo City. Affiliated yata sya sa Victory Christian Fellowship sa Pinas. So far im very blessed naman. Ako na spiritual!

10. Ang ganda ng bahay na tinitirahan ko kaso medyo malayo pero magada. Alam nyo naman na laking probinsya me kaya hindi ako sanay sa glass na lababo at sa may bidet na Toilet. At may hot and gold shower. Nalapnos ang balat me nung first time ko nag shower. SOrry naman!

Saka na yung mga kwento taeng tae na kasi me.

See ya!

Thanks pala sa pag basa ha. Comment ka lang kasi na appreciate ko yun eh. Labya *SMACK*

S

Update Part-2

2011-01-25T22:28:00.000+08:00

Sa sobrang takot ko nung nalaman ko na 160/120 ang bp ko na depress ako ng buong weekend. Sa sobrang depress ko nag Church ako sa Christ for the Nation at sobbbbbbbbbraaaang naghilom ang mga takot sa puso me. Haist! Love na love talaga ako ni Papa Jesas! Actually love naman nya tayong lahat 'di lang natin na kikita ito madalas. Sa mga panahong fragile ang isang tao mas madali kasing makita ang grace ni Lord. Okay hindi ako mag preach! Go!

Kasama ko nga pala si Gasul nag church, sino pa nga ba ang yayain kong ilibre ako kundi ang mga kadugong bloggers natin sa Singapore?! Late nga lang sya sa tinaktadang Oras..Fine! Tapos, 'nun niyaya namin ang iba pang malapit na bloggers sa amin. hihihi ito ang pruweba!

Kahit malungkot ako noong Sunday hindi masyadong halata dahil mag kakasama kami maghapon nag kukulitan lang na parang mga kids. Nag lakad kame ng 3 weeks para makahanap ng pwesto sa starbucks (courtesy of feeble mind) tapos nag padinner si Bulakbulero tapos nag pa drinks si Gasul (Sila na mayaman!) Nga pala libre din yung lunch ko courtesy of Bulakbulero ulet... Worth it ang pag dadala ko ng Chizwheez!!!! Bulakbul kung hindi ka nag skip read paki claim nalang ung Cheezwhiz mo sakin kasi malapit ko nang ipahid sa Gardenia ko sa sobrang gutum pag umaga.

Nag uwian na kame bago pa mag sara ang MRT lane. Ayaw namin lahat mag taxi tsaka lunes kinabukasan, lahat kame may work! AWwwwwwwwwwww Im so OFW na!

First Day of Work....

Medyo sad ako kasi nga yung medical ko hindi pa tapos pero kailangan ko nang mag report sa Opis. Hinatid ako ng napakabait-kong-roomate sa office, door to door itwu (parang first day of school lang pag kinder)

Pag dating sa office late yung kasama mo, tagal kong nag hintay sa conference room punyeta! Tapos, after 30 min dumating si Gago at inumpisan na akong sabihin kong ano ang magiging work ko habang hinihintay ko ang Shengen Visa ko para sa aking Training sa Paris (AKO NA!!!) Pero sad parin me kasi nga iniisip ko parin ung medical ko, baka mamya may HIV ako tsaka TB. Im so scared!!!!

Edi si kuya nag salita na tungkol sa gagawin ko and stuff, binigay na yung laptop ko, badge tsaka kung ano-ano pang shit. Tapos iniwan na ko at mag trabaho na daw ako. NYETA lang!!!! Syempre ako lang ang pinoy sa grupo kelangan mag pa bibo...hihihi Hindi rin ako nag Honda-dot umuwi more-more extension kunyari dahil hard working and all that shit. Pero iniisip ko parin medical ko. Haist!

Kinabukasan...

Maaga akong pumunta ng Clinic kinakabahan dahil hindi na sagot ng company yung pag balik ko ng clinic kasi pre-existing daw. Fine! Pumila ako at huminga ng malalim at imuno ng sampong Pineapple Juice in can (UHAW?!)

Pag kuha ng blood presure! 120/90..

Sabi nung doctor, CAN! (which means pwede)

Natuwa me, naiyak,natae,naubo lahat na!!!! Negative ako sa HIV at negative ako sa TB..I am so getting my WORK PASS this week...Makakabili na ko ng Iphone4! kagad! Awwwwww!!!!

Tenchow beri Many sa lahat ng nag pray! Kiss ko kayo *SMACK*

Update

2011-01-24T00:59:00.000+08:00

Byernes nang gabi alas syete ang flight ko hinatid ako ni Pudrax tsaka ni Tito ko papuntang airport. Mahaba ang pila as in sobrang haba. Hindi ako makapag emote masyado na-iiwan ko na ang Lupang hinirang at ang Pamilya ko for sometime dahil mas kinakabahan ako sa immigration officer kung papalampasin ako o i-ho-hold at i-interrogate at hindi papayagang umalis. Maaga akong nakapag check-in, SQ921, bayad ng airport tax tapos pili na sa immigration kakaba-kaba.

IO: San final destination mo?
Jepoy: Check mo kaya sa Ticket
IO: Ano gagawin mo sa Singapore.
Jepoy: Mamasyal
IO: Iang araw ka doon?
Jepoy: It's there on the ticket 3 days...
IO: May kasama ka?!
Jepoy: Wala po
IO:Sigurado
Jepoy: Like, yeah!!!
IO: May booking ka ba ng hotel?
Jepoy: Meron
IO: Baket one day lang? Hindi ka matutulog?
Jepoy: Mamasyal ako sa Malaysia via bus tapos balik sa Changi Airport lipad sa Pinas uwi.
IO: Hindi ka pwede umalis, punta ka dun sa loob ng room.
Jepoy: @#$%??!!!! *syempre sa isip ko lang yan*

Iterrogation room:

IO: Ano work mo?
Jepoy: Engineer
IO:Patingin ng ID
*Jepoy Showing ex-company id*
IO: Sigurado kang hindi ka mag hahanap ng work mo doon?
Jepoy: Baket naman ako mag hahanap ng work doon Sir, Ayoko hong mag abroad.
IO: Mag kano dala mong pera
Jepoy: Saktong lang
IO: Anong sakto lang. Magkano?
Jepoy: *K SGD
IO: Sige, siguraduhin mong babalik ka ha!
Jepoy: Sus! Syempre naman Sir *On his dreamssss!!!!!*

Pawis na pawis me at kinakaban. Nakalusot na me sa potang Immig officer! Gusto ko sanang pak-you-hin kaso wag na. Diret so na me sa Waiting area at nag pasalamat kay Papa Jesas dahil hindi nya me pinabayaan.

Delayed ng one hour ang flight ko dahil malakas ang ulan. Kawawa naman ung mga susundo sa akin sa Airport. Mga 8 na kame nakalipad, sa sobrang stress ko sa IO experience ko, naka 5 glasses ako ng Orange Juice. 3 Glasses ng wine. 4 nuts. At main course dinner ay simot sarap. Pag dating ko sa Singapore! Gusto kong lumandag sa tuwa. At sumigaw ng this iz ettttttttttttttttttttttt!

Dumiretso ako sa bahay na titirahan ko, para mag pahinga kasi kinabukasan pre-employment medical check-up ko kasi. Tapos lunes ang first day ko sa trabaho.

Kinabukasan...

Dumiretso kagad sa Clinic for Medical Check-up. Tatanga-tanga yung medtech! Naka limang tusok bago ako nakuhanan ng dugo. Gusto ko nang sabihin na, Te' me nalang kaya para hindi ka mahirapan in chinese. Tapos X-Ray tapos, vision, weight, height tapos ang pinaka kinatatakutan ko BP. Pag check ng BP high blood me. Sabi kelangan kong bumalik sa susunod na araw para ma check ulet kasi mataas daw. Sabi ko hypertensic ako at nasa lahi namin yun, biyan nalang nya ko ng gamot para bumaba (Oo, marunung pa ko sa Doctor! LOL) sabi nya NO CAN NOT! which means hindi pwede. Na longkot me baka ito ang maging dahilan para umuwi ako ng Pilipinas ng wala sa Oras. I'm SCARED!

Itutuloy...

Jeep

2011-01-19T17:48:00.001+08:00

Umuulan kanina. Sumakay ako ng Jeep. 'Yung Jeep na 'sing haba ng train ang passenger's seat sa likod. Okay, exag na! Basta, mahaba sya compared sa regular Jeepney. Walang ibang taong sakay ang Jeep kundi ako lang syempre kasama driver wag kang pilosopo gri-gripuhan kita dyan. Pinili kong pumwesto sa pinaka hulihan nito, para relaks mode. Kebs sa banga kahit malayo sa driver. Inisip kong may sasakay rin naman maya-maya.

Umandar ang Jeep...

Tama ako!

I'm such a genius! Ako na ang apo ni Einstein! Pagdating sa susunod na kanto...Sakto! May sumakay kaso nga lang pumwesto din sya sa dulo, 'dun sa tapat ng kinauupuan ko. "Punyeta! paano ako mag babayad?!"

Hindi ako kumilos at nakiramdam saglit.

Sya yung huling sumakay, mag papanggap ako na bayad na me para pag nag abot sya ng bayad, iaabot ko ang pamasahe ko, the moves! ALABET! Sounds like a good Plan.

But, NOOOOOOOOOOOOOOOOOOOOO! Dumukot sya ng pamasahe nya tapos sabay na iniabot sa akin, on my fucking cute chubby face sabi nya, "Bayad ho"

Nag panting ang tenga ko!

Hindi nag process kaagad sa kukote ko na sa'kin nya iniaabot yung bayad nya. Ang wolongyoh! inuutusan akong i-abot ang sarili nyang pamasahe kay manong driver, it's so happening right now... Hindi ko napigilang mag salita.

"Kuya baket mo sa'kin inaabot 'yung bayad mo???!! Cashier ba ko?! Cash Register ba ko?! Teller ba ko?! (Ang daming sinabi) E'di i-abot mo kay manong yung bayad mo barya, Eiw!!!"

Buset sya! Nakakasira ng araw. Una sa lahat, hindi naman sya babae na maputi makinis at balingkinitan para i-abot ko ang bayad nya. Kumag ampotah!

Nahiya si Koya kaya lumapit sya sa driver para iabot yung pamasahe nya. Pag abot nya ng pamasahe...

Ako naman nag sabi ng, "Kuya bayad ko ho makikiabot please" Sabay abot ng pamasahe ko with puppy eye. Ang sama ng tingin ni Koya sa akin. bwahihihihi

Emo Post Ulet (kebs!)

2011-01-17T17:00:00.003+08:00

Pasensya na kung nagiging ma-emo ang mga post ko lately, i-expect nyo na sa mga susunod na araw e ma-emo parin ako hanggang sa maka-adjust ako sa panibagong yugto ng buhay ko bilang isang OFW. Parang larvae lang na malapit nang maging paru-paru.

Pwede nyo namang i-block and blog ko dahil alam kong marami na kayong dapat problemahin at hindi na dapat pang makisaw-saw sa emo shitty-shits dito sa blog ko. Maraming problemang kinakaharap ang mother necha tulad ng global warming at pag taas ng pamasahe ng taxi at ng MRT at LRT kaya kung ayaw nyo na ng emo post you can stop right here, tapos, lipat na kayo sa blog ni Glentot para mabigyang saya ang puso nyo dahil dito emo lang wala nang iba.

Umuwi ako sa Probinsya namin last weekend. Kelangan ko kasing mag empake at pag kasyahin ang lahat ng dapat kong dalhin sa pangmahirap na economy check-in luggage na 20Kgs. Kamusta naman, dalawang jeans ko palang yata yan over baggage na!

Ang ending sa dinami-dami nang nilabas kong damit sa aking aparador, kakarampot lang ang naipasok ko sa aking luggage para dalhin sa aking byahe. All in all, 2 weeks worth of pampasok na damit, kaunting pambahay, kaunting t-shirts, kaunting boxers at mejas. Knorr cubes, Sinigang mix, at lily's peanut butter.

i-winithraw ko narin ang aking last pay at pinapalit ng Singapore Nyollars para may baon ako sa simula ko doon, mag babayad din kasi ako ng titirahan ko doon kaya kelangan mag baon ng bala. Iniabot ni Mudrax 'yung perang inutang nya para pandagdag sa baon 'ko. Ayokong maluha dahil ang lapit-lapit lang naman ng Singapore. Para lang akong lumuwas ng Maynila.

Kumpleto ang pamilya last weekend. Sinundo kasi ako sa Maynila dahil kelangan nang kunin ang mga gamit ko kasi last week ko na this week sa Condo ko.

Gaya nang nakagaawian... Pag tapos kumain sa bahay eh, nag tipon-tipon para mag kwentuhan. Nothing special. Sinabi kong sa byernes na ang alis ko at hindi na ako mag papahatid sa Airport kasi coding ang sasakyan namin. Effort naman kung luluwas pa sila mudrax para lang ihatid ako. Baka gumawa pa ng eksena sa Airport.

Kinabukasan...

Kelangan ko nang lumuwas ng Maynila. Nakahanda na ang aking bagahe. I hahatid na ako ni Pudrax sa Maynila dahil kelangan ko pang pumasok at mag clearance sa Opis. Nagpaalam na ko kay Mudrax hindi na kasi kame magkikita sa araw ng flight ko. Lumuluha sya. Sino ba namang anak ang makakatiis pag lumuluha nanay nya? Tao lang powz.

"Ma' malapit lang Singapore, gusto mo pag uwi ko mag book na ko ng flight pauwi kagad! Kaya nga ito ang bansang pinili ko kahit ang dami-daming offer sa akin eh (chika lang 'to kay mama) para makauwi ako kagad anytime...Pa renew mo na passport mo ha! Papasyal ko kayo ni Pudrax doon sa Birthday mo"

Ngumiti lang si Mama at sinabihan akong mag iingat ka anak.

Putangina!!! Akala ko sa TV ko lang napapanood yung mga ganung eksena. Whutdafuck!!!! Ang sakit sa throat! mag pigil ng luha... Parang gusto kong punitin ang contrata ko at sabihing AYOKOOOOOOO NAAAAAAAAAAAAA!!! CANCELLL NAAAAAAAA!!!!

Kaso sayang ang kaperahan.

Minsan tuloy parang nawawalan na ko nang pagasawa sa lupang hinirang...

Maikling Sulat

2011-01-14T20:32:00.004+08:00

Para sa aking cute little girls...

Marahil pag balik ko ni reregla na kayo, pero mag kagayun paman sana isipin ninyo na loves na loves kayo ni Dada. Leanne anak, mag diet ka na ha! wag mashadong sumupsup ng gatas, nakaka jubis yun, tsaka ang mahal, mahal kaya! Tsaka, kelangan mong maging super hot pag dalaga na you, para kumita tayo. Kita mo 'yung sayaw ni Dada ng shembot pag labas ng shower? Ganun dapat ha! Pero sa ngayon Okay lang munang maging chubby ka, cute ka naman eh tulad ni Dada. hihihihi Wag kang mag puke shorts na katulad ng suut mo ngayon ha, nakikita tuloy ang pink mong panty with wings. Wag you malandi! Dahil ayoko nang may nang mamanyak sayo baka makapatay ako ng tao. Chos! Aalagaan mo si Ate Hannah mo ha minsan maldita lang sya kasi mula nang lumabas ka, nag selos sya ng konti.

Gaya, ni Dada at ni bunso dapat mag mahalan kayo. Walang ibang mag tutulungan kundi kayong dalawa lang. Tandaan nyo yan, also tandaan nyo ang kasabihang, "The family that prays together stays together (kunek?!)".

Ikaw naman Hannah, pag napapalingat si Dada or si Lolo at Lola wag mong tutusukin ang mata nang kapatid mo! Alam mo namang may asthma yan, at mahina ang katawan kahit majubis. Bilang nakatatandang kapatid dapat ikaw ang iintindi sa kanya.

Dapat pumasa kayong dalawa ng UPCAT ha, ikakahiya ko kayo kapag nibagsak nyo yun. JUK! Dapat parati kayong mag pray, lagi kayong aatend ng sunday school sa church. Maging active kayo sa mga games at bible verse. Tandaan nyo loves kayo ni Dada.

Pag marunung na kayong mag sulat, sulatan nyo me. Bibili ko kayo nang toys pag na perfect nyo ang exams sa calculus at physics pag hindi walang toys. Hokey!

Seryoso walang halong echos! Ma-mimiss ko kayo :-(

My Work Pass...

2011-01-10T10:16:00.003+08:00

Una sa lahat pasensya na kung ang bukang-bibig ng blog ko ay ang Singapore Employment ko. Hindi naman ako namimilit na basahin nyo 'to. Click mo lang 'yung "x" button kung na buburat ka na sa kakakwento tungkol dito.

Anyhu mabahu...

Tunay na malakas talaga ang Jepoy kay Papa Jesus, dahil naging mabuti daw ang puso kong 'sing linis ng Wilkins kaya binigay nya ang ultimate wish ko. Opo mga bloggers isa na po akong undeclared OFW. Baket undeclared? Kasi hindi ako dumaan sa POEA. Ang haba kaya ng Pila tapos ang init-init tapos yuck pa yung mga nakapila like eiw so cheap. JUKKKKKKKK!!! Ang totoo wala na kasi akong time para dito. Doon nalang ako sa Singapore mag paparihistro na OFW na me.

Lilipad na po ang Jepoy next week para simulan na ang pag tra-trabaho para maipatayo ang dream house ni Mudrax. Gusto daw nya ng Bahay na may second floor. Sa kubo lang kasi kame nakatira kaya gusto naman daw nya yung gawa sa bato.

ito ang pruweba na legal na akong trabahador sa Singapore. Praise God! Mag tra-trabaho nga pala ako sa isang Oil and Gas Industry bilang isang Director/ Model. CHOS! Bilang isang simpleng Application and Service Engineer. Oo ako na! Hindi ko alam kung paano ko gagampanan ang trabaho. Seriously! Kaya pag pray nyo me ha. Nakuha ko lang kasi sila sa pamamagitan nang aking Charm and pefect smile na sinamahan ng konting tatas sa pag sasalita ng English. Oo ako na ulet! Ako na! Baket blog nyo ba to? Hmp!

Nag dra-draft ako nang resignation letter ko ngayon dito sa Kumpanyang pinag trabahuhan ko, only to find out na nakaleave yung potang Boss ko. Well Kebs... I don't give a damn. Iiwan ko sa mesa nya ang resignation letter ko at e-email ko rin, para may time stamped. Sayang wala sya, balak ko pa sanang i sungal-ngal iyon sa bunganga nya. Juk lang powz Lord!

Masyadong maikli ang two weeks para makapag prepare ako. Ang hirap pala ng iiwan mo 'yung mahal mo sa buhay. Hindi pala madali. Nag text si Mudrax sabi nya inaayos na daw nya yung cabinet ko tsaka yung luggage ko daw nililinis na nya, sabi nya mag iingat daw ako doon at parati daw akong tatawag sa kanila pag daw may nangapi sakin dun uwi nalang daw ako ng Pinas. Bigla akong nag emo. Kaya ngayon hindi na po ako humor blog. Emo blog na po me.

Ang dami kong tanong bigla sa sarili ko, sa sobrang dami gusto kong mag luto ng Sinigang na baboy. Matapos nang lahat-lahat ng ito baket ko ba gustong mag abroad?! Eh hindi naman ako nagugutum sa Pinas. May Kotse. Naka Condo.Nakakakain naman sa Jalibi kung gusto ko.Nakakanood ng Sine. Nakaka punta ng Boracay at may mangilan-ngilan na tunay na kaibigan...Baket pa, diba?! Dito sa Pinas may nag lalaba ultimo underwear ko. Ni hindi ko nga nakuskus ang skidmarks sa brip me. Dito sa Pinas nandito si Mudrax at Pudrax at si Bunso. Happy Together naman kame during weekend, kahit hindi ganun kadami pera. Kelangan ko ba talagang mag abroad?!

Yan yung mga emo mode questions na tinatanong ko sa sarili ko. Yan ang mga questons na sisira nang pagiging humor blog ko. Dapat mag palit na ko ng header, "Pluma ni Jepoy a Journey of a lifetime" Chos! Sagwa ampota! Pero seryoso, ang hirap kasing umalis ng comfort zone.

Pero ginusto ko 'to. Nakayanan ko naman din dati noong panandalian akong tumira sa Amerika. So I think I will do great. Siguro papayat ako at magiging super hot. Magkakaroon me ng sixpack abs at dahil wala akong makakain papayat me at mawawala ang double chin ko. LOL. At mag titipid ako ng one month dahil wala pang sweldo, kakainin ko lang ay Ahm at lugaw. Yay!

And now my Singapore kwentong katarantaduhan starts right here...

Salamat sa walang sawang pag tangkilik. EB tayo bago sana ako umalis kaso wala akong pang libre. Purito much kaya nahiya me mag invite.

Yown lang! God Bless!

Kapirangot na Update lang...

2011-01-04T18:51:00.002+08:00

Hindi ako mapakali, masyado nang nangangati kasi ang betlogs ko. Jowk! Sa katotohanan hindi ako mapakali dahil nga sa kakahintay ng update nang aking possible employment sa Singapore. Last time na ikwento ko na 'yung nangyari diba? Kung 'di mo alam skip read kang Putangina ka. Juk!

So hindi ko tuloy maikwento masyado na umuwi ang mga cousins ko from Canada-Ei.

Na miss ko talaga sila...

Sa sobrang miss ko na excite ako sa pasalubong nila sakin at nag nose bleed ako ng tunay at wagas pati gilagid ko dumugo sa kaka-English at di ko rin makwento na naginom kame at ako ang nalasing dahil hindi naman ako manginginom tapos nag suka ako sa may front desk Area sa isang hotel sa makati tapos nakatulog ako nakayakap sa Inodoro. Tapos kinabukasan pinagalitan ako ng Tito ko dahil ako daw pasimuno nang pag lalasing, eh nayaya lang kaya ako?!

So yun nga...Ang hirap kasing mag hintay nang mag hintay nang update galing sa HR tapos paunti-unti yung update, kainip much. Para lang akong tanga hintay ng hintay ng tawag at email.

Last week dumating na ang aking Kontrata (finally) sa aking papasukang Kumpanya sa Singapore. Okay naman ang package pwedeng makabili ng isang Chicken Rice na pananghalian once a day at kaya naman mag load ng MRT card ng isang bwan. Kaso lang 45 minutes lang ang lunch time, talagang naka stipulate sa kontrata, Shayt! Pero pinirmahan ko narin sayang naman. Mag papakipot pa sana ako at hihingi ng increase sa sweldo kaso baka mauntog sila at magising sa katotohanan na mag hi-hire sila nang isang tatanga-tangang empleyado bwahihihihi

So nag email na nang congratulatory email yung HR tapos nag email na sa akin ng instruction upang i proseso ang aking Work Pass. Ang daming forms, nakakatamad mag fill out.

Para lang sa hindi na kakaalam, sa Singapore naka base yung Hiring mo sa Work Pass approval na manggagaling sa Gobyerno nila. So sa madaling sabi, hindi natatapos ang hiring mo sa Job offer mo, kelangan munang magkaroon ng Work Pass ang isang foreign Applicant bago sya tuluyang masabing "Hired" ng Kumapanyang gusto syang kunin.

Nasa stage na ako na pinupruseso yung Work Pass ko. Ang hirap mag explain. LOL

Ang punto ko, nakakaburaot mag hintay... hindi nalang kasi sabihin na wag ka nang umasa di ka pede finish! Okay, naka-reklamo mode On nanaman ako. LOL Siguro kinakabahan lang ako kasi nasa huling pag hihintay na part na ako, at kating-kati na ko mag resign dito sa aking pinag tra-trabahuhan pero ayoko naman mag resign kasi kung ma decline ang Work Pass ko edi patis at kaning lamig mode on ako?!

Hindi tuloy ako makapag kwento nang maayos sa aking precious blog kasi lagi akong nagbabasa ng forums tungkol sa buhay Singapore, syempre ayoko namang maging tanga-tangahan pag dating ko doon. Isa pa, wala pa akong titirahan at medyo mahal ang gastusin doon, kamusta naman ang pag babalik bedspace?! Hindi ko yata kaya kasama ibang lahi sa kwarto. Baka amoy putok na pinag samang utot na shinake ng 2 weeks sa garapon ang amoy nila, like eiw imma die in pain.Arte lang!

Blogger's EB (Roanne and Bulakbul in the House)

2010-12-30T17:29:00.002+08:00

Iiklian ko lang post promise.

Alam nyo naman na isa sa pinaka na-appreciate ko sa blogging eh 'yung you'll get to know the people face-to-face na nakikipagkulitan sayo parati through comments at hindi ang mga award-award shits, hindi kasi ako nanalo (bitter?!). At dahil nga doon, marami-rami narin akong nakilala ng personal, which I think is positive kasi dumadami ang aking fans. Jowk! Syempre friends at free food bwahihihihi.

So this time I was priviledged na ma-invite sa isang simpleng kita-kita, nothing special, pero naging special ang gabing iyon. Umuwi ng Pinas si Architect Roanne at si Engineer Bulakbulero.sg at naimbitahan ang inyong lingkod para makakiskisang siko sila. Eto picture ng ating OFW blogger visitors. Sila na makinis! Kung makaakbay si Dyowel parang wala ng bukas. hahahaa

So nagkita-kita kame kasama ng ibang local blogger friends dito sa pinas. Syempre pag OFW given na yung manlilibre sila, strong bones nalang ang hindi nanlilibre, Susme! LOL

Syempre kasama sa EB ang pekchur-pekchurs. Syempre pacute ang lahat lalo na si Wicked mouth na ayaw pa awat sa pag tilt ng leeg para mag pa cute, level up...

tapos after kumain, nag paramdam naman ng yaman si Engineer Bulakbulero sa pamamagitan ng San Mig Lights. Tapos umeskapo kagad. May booking. LOL

At syempre hindi pwedeng matapos ang gabi ng wala kameng picture nang aking schoolmate na si Ro Anne, VIVA MAPUA!!!! Nakaka Starstruck ang kagandahan nya! at busilak na puso. Pasensya na sa doublechin ko ang tanga-tanga kasi ni Andy mag take ng picture ahahahha

at syempre meron din group pekchurs... Punyeta! saka ko lang na-realize na kulang pala ng "the" yung in the house ko. Ako na tanga sa grammar.

Okay, yan lang yung pictures na nagawan ko ng captions. Abangan nyo nalang yung iba sa blog ng mga sumama, tamad much?!

Maraming salamat kay Ro Anne sa Christmas Gifts pati narin kay Ahmer na nag paulan ng paraffle na toothpaste, sabon, chocolates, toothbrush at kung ano-ano pang pangkabuhayan showcase. At sa mga sumama it was nice seeing you. Finish!

At to you my all dear readers May the good Lord bless you with more Prosperity on the coming new year! Happy Happy New Year to you All! Alab ya! *Smack*

Sana makita ko kayong lahat bago ako maging ganap na OFW!

GOd Bless powz!